تفاوت میان نسخه‌های «حیث التفاتی»

ابرابزار
جز (←‏تاریخچه مفهوم: تمیزکاری، + ماژول ابرابزار با استفاده از AWB)
(ابرابزار)
'''حیث یا جهت التفاتی'''(Intentionality) یک مفهوم فلسفی است و [[دانشنامه فلسفه استنفورد]] آن را چنین تعریف کرده است: «توانایی اذهان در مورد چیزی بودن، تصور کردن، در ازای چیزی قرار دادن، چیزها، ویژگی‌ها و حالات امور .»<ref>("the power of minds to be about, to represent, or to stand for, things, properties and states of affairs")</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.science.uva.nl/~seop/entries/intentionality/|title=Intentionality|date=Aug 31, 2010|accessdate=21 December 2012|publisher=Stanford Encyclopedia of Philosophy|last=Jacob, P.}}</ref> این اصطلاح به توانایی ذهن برای ساختن تصورات اشاره دارد و نباید با [[نیت]](Intention) خلط شود. این واژه از دوران [[اسکولاستیسم|مدرسی گری]] رایج شده است. اما در [[فلسفه جدید]] [[فرانتز برنتانو]] این واژه را دوباره احیا کرد و [[ادموند هوسرل]] از سردمداران [[پدیدارشناسی]] آن را رواج داد. اولین نظریه حیث التفاتی توسط [[انسلم]] در [[برهان آنسلمی|برهان هستی شناختی]] برای اثبات [[وجود خدا]] به کار رفته است و این گونه وی میان اشیایی که در اذهان و فهم انسانی وجود دارند و اشیایی که در واقع وجود دارند، تمییز و تفکیک قائل شد.<ref>{{Cite journal|title=Intentionality|last=Chisholm, Roderick M.|journal=The Encyclopedia of Philosophy|year=1967|volume=4|pages=201}}</ref>
 
نباید دو واژه اینتنشنالیتی که با حرف انگلیسی T <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">همراه است و اینتنشنالیتی که با S همراه است را با هم اشتباه کرد. مفهوم دوم متعلق به حوزه‌های منطق و سمانتیک است</font>.
 
== بررسی اجمالی ==
مفهوم حیث التفاتی در فلسفه [[قرن نوزدهم]] توسط فرانتز برنتانو فیلسوف آلمانی و بنیانگذار [[روان‌شناسی]] عمل دوباره وارد حوزه فلسفه و اندیشه شد. در کتابی که با عنوان"روان شناسی«روان‌شناسی از منظری تجربی"» نگاشت برنتانو ادعا کرد که حیث التفاتی ویژگی همه اعمال آگاهی است که پدیداری روانی و ذهنی هستند و این گونه از پدیدارهای فیزیکی و طبیعی جدا می‌شوند.
برنتانو تعبیر "«در وجود التفاتی"» را رواج داد تا به ویژگی هستی شناختی محدود محتواهای پدیدار ذهنی اشارت کند. طبق برخی از تفسیرها در باب [[حرف اضافه]] In یا <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">در</font> یا در وجود، باید این پیشوند را به صورت دری و اضافی معنا کرد یعنی این که یک شی التفاتی{...}وجود دارد در یا این که در-وجود دارد یعنی به صورت خارجی وجود ندارد بلکه یک حالت ذهنی و [[روان شناختی]] دارد. در حالیکه برخی دیگر از مفسران معتقدند که علامت{...}هیچ تعهد هستی شناختی را ایجاب نمی‌کند.
 
== تاریخچه مفهوم ==