باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
بدون خلاصه ویرایش
* قطع خشتی:از کهن‌ترین قطع‌های [[نسخه‌های خطی]] است به طول و عرض همسان و برابر، به‌شکل [[مربع]]، که طول و عرض آن مساوی است و در سده‌های نخستِ [[تمدن اسلامی]] بسیار رایج بوده‌است. هم‌اکنون اغلب برای کتاب‌های کودکان استفاده می‌شود؛
* قطع رحلی:<ref name="razavi"/> در ابعادِ بیش از ۲۵×۳۵ سانتیمتر که به انواع کوچک، متوسط، و بزرگ تقسیم می‌شود. این قطع را به این جهت «رحلی» می‌گویند که هنگام خواندن کتابِ دارای قطع رحلی، آن را بر روی چهارپایهٔ چوبی ـ یعنی [[رحل]] ـ قرار می‌داده‌اند. قطع مزبور دارای اندازه‌های تقریبیِ زیر است:
** رحلی کوچک: طول ۴۲، عرض ۲۷ سانتیمتر،سانتی‌متر،
** رحلی متوسط: طول ۵۰، عرض ۳۰ سانتی‌پمتر،سانتی‌متر،
** رحلی بزرگ: طول ۶۰، عرض ۳۰ سانتی‌پمترسانتی‌متر. عموماً نسخه‌های کتاب‌هایی چون [[قرآن مجید]]، [[مثنوی]] [[مولوی]]، ''[[شاهنامهٔ فردوسی]]'' که در مجالس و محافل قرائت و خوانده می‌شده، در این قطع بوده‌است.
* قطع رقعی: در اندازهٔ ۱۴×۲۲ سانتیمتر و مطابق نظر دیگر اندازهٔ قطعی است به طول و عرض تقریبیِ ۱۹×۱۰ سانتی‌متر؛
* قطع سلطانی یا تیموری: با ابعاد ۳۰×۴۰ سانتیمتر. بیشتر نسخه‌های نفیسی را که برای شاهان و شاهزادگان در دورهٔ [[تیموریان]] (۷۷۱-۹۱۱ق.)، [[استنساخ]] می‌شد، در این قطع می‌ساختند. نمونهٔ مشهور آن ''[[شاهنامهٔ بایسنقری]]'' موجود در [[کاخ گلستان]] [[تهران]] است که ابعاد تقریبیِ آن همین اندازه است. این قطع در اواخر عصر [[مغولان]] و اوایل عهد [[تیموریان]]، برای کتاب‌های خطی در [[ایران]] رواج یافت که به این جهت آن را قطع [[تیمور|تیموری]] نیز می‌گویند. طول و عرض تقریبیِ آن ۴۰×۳۰ سانتیمتر است؛
۹

ویرایش