باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
حذف پیوند تاریخ (سال‌ها و روزهای خورشیدی) با استفاده از AWB
| نام_اصلی = '''سید جواد بدیع‌زاده'''
| نام_مستعار =
| تولد = [[۱۲۸۱]]{{-}}[[تهران]]
| مرگ = [[۱۰ دی]] [[۱۳۵۸]]{{-}}[[تهران]]
| ملیت = [[ایرانی‌ها|ایرانی]]
| ساز =
| سازهای_برجسته =
}}
'''جواد بدیع‌زاده'''([[۱۲۸۱]] [[تهران]] - [[۱۰ دی]] [[۱۳۵۸]] [[تهران]]) [[خواننده]]، موسیقی‌دان و نواساز ایرانی بود.
 
== زندگی‌نامه ==
بدیع‌زاده در سال ۱۲۸۱ شمسی در محله پاچنار [[تهران]] به دنیا آمد. پدرش آقا سید رضا بدیع کاشانی، ملقب به بدیع‌المتکلمین، روحانی مشروطه‌خواهی بود که به سید اناری شهرت داشت. وی فرزندش را غالباً به مجالس وعظ و روضه‌خوانی خود می‌برد تا با شیوه آوازخوانی مذهبی آشنا شود. بدیع‌المتکلمین با تسلط کافی بر ردیف [[موسیقی]] ایرانی، پسر خود را نیز به فن آواز مؤذنی و روضه‌خوانی و تعزیه آشنا ساخت و او از تجربیات پدر استفاده کرد و به فراگیری گوشه‌ها و ردیف‌های موسیقی دستگاهی ایران پرداخت. جواد موسیقی ردیف سنتی و گوشه‌های بی‌شمار آن را از پدر و نیز از دایی خود میرزا یحیی سعید واعظین که او نیز از واعظان مشهور زمان خود بود، فراگرفت.
 
او تحصیلات ابتدایی را در [[مدرسه تدین]] و دوره متوسطه را در [[مدرسه آلیانس]] فرانسوی‌ها و سپس [[دارالفنون]] به پایان رساند و از سال [[۱۳۰۴]] تا [[۱۳۳۱]] در [[مجلس شورای ملی]] استخدام شد و به‌عنوان نماینده خدمت کرد.
 
بدیع‌زاده علاوه بر خوانندگی در امر آهنگ‌سازی نیز شهرت دارد. در سال ۱۳۰۴ که کمپانی انگلیسی صفحه‌پُرکنی هیزمَستِرزوُیس به‌قصد تهیه و ضبط صفحه از نواخته‌ها و خوانده‌های هنرمندان ایرانی نماینده خود را به ایران اعزام کرد و شعبهٔ خود را در تهران گشود، بدیع‌زاده به‌عنوان نخستین خواننده مرد، با معرفی و توصیه [[عبدالحسین‌خان شهنازی]]، انتخاب شد و اولین صفحه او با عنوان «جلوه گل» روانه بازار شد که شامل دو قطعه [[آواز]] و سه [[تصنیف]] از ساخته‌های خودش بود. از آن پس تا سال [[۱۳۱۴]] بدیع‌زاده ۲۴ [[تصنیف]] ساخت که همه روی صفحه ضبط شده‌است. او در سال‌های بعد در سفرهایی به [[حلب]] و [[بیروت]] و [[برلین]] و شبه‌قاره [[هند]]، بر شمار ضبط آهنگ‌های خود افزوده‌است.
 
از میان آفریده‌های معروف او می‌توان از سرود «ایران، کشور داریوش» و ترانه‌های جلوه گل، داد دل، دل‌افسرده، هدیهٔ خاک، گل پرپر و [[خزان عشق]] یاد کرد. «خزان عشق» که تا زمان ما جاذبهٔ خود را حفظ کرده در سال [[۱۳۱۳]] در پیوند با متنی عاشقانه از [[رهی معیری]] ساخته شده‌است.
 
بدیع‌زاده با افتتاح [[رادیو]] به جمع هیئت [[ارکستر]] آن زمان رادیو پیوست و درکنار هنرمندانی چون [[حسین تهرانی]]، [[مرتضی نی‌داوود]]، [[حبیب سماعی]] و استاد [[ابوالحسن صبا]] آثار مشهوری در حوزهٔ موسیقی ایرانی پدیدآورد. بدیع‌زاده سال‌ها عضو [[شعر]] و [[موسیقی]] رادیو تهران بود.
۴۲٬۱۶۹

ویرایش