تفاوت میان نسخه‌های «ادیب بیضایی آرانی»

جز
وی از همان اوایل جوانی شعر می‌سرود و تلخص خود را ''شاهر'' نامیده بود، ولی بعداً به سفارش ملا محمدباقر آرانی تخلص ''بیضایی'' را برگزید. او در گفتن انواع شعر توانا بوده، ولی در سرودن [[ماده تاریخ]] و [[قصیده]] بسیار هنرمند بوده است.<ref>[http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/178414/«فر-جوانی-گرفت-طفل-رضیع-بهار» مجله ''حافظ'' اسفند ۱۳۸۴ - شماره ۲۶]</ref>
 
بخشی از دیوان بیست هزاربیست‌هزار بیتی او تحت عنوان ''دیوان ادیب بیضایی'' با اهتمام فرزندش [[پرتو بیضایی آرانی]] و کمک برادرش [[ذکایی بیضایی آرانی|میرزا نعمت‌الله ذکایی آرانی]] در سال ۱۳۲۸ در تهران به چاپ رسید.
وی با اکثر بزرگان ادب و شعرای هم عصر خود مانند [[سعید نفیسی]] و [[ملک‌الشعرای بهار]] و میرزا حسن خان وثوق‌الدوله مکاتبه، مراوده و دوستی داشته است.<ref>[http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/861813/یادی-از-دو-استاد-ادیب-بیضایی-و-سعید-نفیسی مجله ''حافظ''، بهمن ۱۳۹۰، شماره ۹۰]</ref>
او در نیمه اسفند سال ۱۳۱۲ خورشیدی (۱۳۵۲ قمری) درگذشت و در قبرستان قدمگاه [[کاشان]] دفن گردید.<ref>[http://www.kashanica.com/index/famous/famousdetail/51 بنیاد فرهنگ کاشان]</ref><ref>[http://www.ensani.ir/fa/content/197780/default.aspx پرتال جامع علوم انسانی] مجله وحید، دی ۱۳۵۶، شماره ۲۲۴، صفحهٔ ۱۴</ref>