باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱۱۲ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
 
=== اینتر ===
در سال ۱۹۹۵ و در مقابل [[باشگاه فوتبال رجینا|رجینا]] اولین بازی خودش برای تیم برشا را انجام داد. بعد از پیوستن به تیم اصلی، توسط مربی وقت، [[باشگاه فوتبال اینتر میلان|اینتر]] [[میرکا لوچسکو]] (Mircea Lucescu)، به اینتر آورده شد. پیرلو[[ماسیمو خریداریموراتی]] شددر ولیآن نتوانستفصل(۹۹–۱۹۹۸) درچهار تیمبار اصلیمربی جایتیم بازرا کندعوض کرد و به همراهترتیب اینتر[[جیجی درسیمونی]] فصلمیرکا ۹۹–۱۹۹۸لوچسکو مقامی[[لوچانو هشتمیکاستلینی|لوچیانو سریکاستلینی]] آو [[روی هاجسون]] را کسببرای این پست انتخاب کرد که نتیجه ی آن کسب مقام هشتمی سری آ بود. فصل بعد او به توصیه [[مارچلو لیپی]] سرمربی جدید اینتر به طور قرضی به رجینا پیوست و بعد از فصلی خوب او دوباره به اینتر بازگشت؛ ولی پس از بازگشتش، لیپی دو هفته بعد از اینتر اخراج شد و جانشینش مارکو تاردلی، با اینکه پیرلو را به خوبی می‌شناخت و مربی او در تیم زیر ۲۱ سال و تیم المپیک ایتالیا بود، اصلاً به او بازی نمی‌داد. در این فصل فقط چهار بار برای اینتر بازی کرد و نیم فصل دوم را در تیم قبلی اش، برشا، به صورت قرضی گذراند.
 
=== میلان ===
[[پرونده:Andrea Pirlo 2008.jpg|190px|راست|بندانگشتی]]
بعد از سه فصل نه چندان خوب در اینتر، اوپیرلو بهدر رقیبازای همشهری12 آثمیلیارد میلان پیوست. مبلغ قرارداد ۳۵ لیرهٔ[[لیر ایتالیا|لیر]] (۱۸9،6 میلیون دلاریورو) بود.و هرگولی چندمین کهپیترو اینآرژانتینی قرارداد(Guly) به صورتتیم معاوضهٔرقیب پیرلوو باهمشهری؛ درزن[[باشگاه برنکیچفوتبال (Dražen Brnčić) بهآ.ث. میلان منتقل شد و|آث میلان]] ازپیوست. اینمبلغ معاوضهقرارداد ۹ میلیون دلار سود کردبود. در این بین چندین معاوضهٔ دیگر هم انجام شد که شامل انتقال [[کریستیان بروکی]] به میلان در ازای گولی[[درزن مین پیترو آرژانتینیبرنکیچ]] (GulyDražen Brnčić)، و تعویض [[متیو بوگانی]] (Paolo Ginestra) در اینتر به جای [[پائولو گینسترا]] (Matteo Bogan) در میلان بود.
 
در میلان و زیر نظر [[کارلو آنجلوتی]] او راه خود را پیدا کرد و به یکی از بهترین بازی سازهای دفاعی جهان و یکی از بهترین ضربات آزاد جهان تبدیل شد. در میلان ۲ بار قهرمانی سری آ در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۱ و جزئی جدانشدنی از هافبک‌های تیم میلان بود که قهرمانی در جام قهرمانی اروپا در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ رسیدند. در ۲۰۰۵ او دومین بازیساز برتر جام باشگاه‌های اروپا بود که با چهار پاس گل نقش عمده‌ای در رسیدن به فینال آن جام راداشت. هر چند با از دست دادن پنالتی اش و گرفته شدن شوتش توسط [[یرژی دودک]]، ستارهٔ فراموش شدهٔ آن جام به حساب آمد.
۱۶

ویرایش