تفاوت میان نسخه‌های «احمد نجم‌الدین کبری»

جز
اصلاح نویسه عربی، + ویرایش با ماژول ابرابزار با استفاده از AWB
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۲۶) +مرتب+تمیز (۱۲.۵ core): + رده:فیلسوفان قرون وسطی)
جز (اصلاح نویسه عربی، + ویرایش با ماژول ابرابزار با استفاده از AWB)
|-
|}
'''احمدبن عمر بن محمد خیوَقی خوارزمی''' کنیه '''ابوالجناب''' و ملقب به نجم‌الدین و طامةالکبری و مشهور به [[شیخ ولی‌تراش]] از صوفیان ایرانی سده یسدهٔ ششم و هفتم هجری است. او خرقه اصل از [[عمار یاسر بدلیسی]] گرفته‌است. «او بعد از فراگیری مقدّمات علوم در آنجا، سال هایسال‌های بسیار به مسافرت پرداخت و نزد استادان زیادی علوم رسمی و متداول؛ به ویژه حدیث را فراگرفت و از مشایخ متعددی در طریقت بهره مندبهره‌مند گردید. از استادان مهم وی یکی شیخ اسماعیل قصری (م.589 ۵۸۹) است که نزد وی به ریاضت و سلوک پرداخت و از او اجازه یاجازهٔ ارشاد گرفت و به خوارزم بازگشت.<ref>مقاله یمقالهٔ مندرج در پایگاه اینترنتی '''ماهنامه علمی و تخصّصی اطلاعات حکمت و معرفت''': [http://www.ettelaathekmatvamarefat.com/new/index.php?option=com_content&view=article&id=961:1393-05-06-06-22-22&Itemid=70 نجم الدّین کبری]. حامد الگار، ترجمه و تحقیق: جمشید جلالی شیجانی، با اندکی ویراست، تاریخ بازدید: 10 آوریل 2016.</ref>»
 
شاگردان و خلفای شیخ نجم الدین کبری از قبیل، شیخ فریدالدین عطار، باباکمال جندی، شیخ رضی الدین علی لالا، شیخ سعدالدین محمد حمویی، شیخ نجم الدین رازی، مجدالدین بغدادی و بهاء ولد از اعاظم طریقه کبراویه و بزرگان دیگر همه از شاگردان و مریدان این شیخ می‌باشند. نجم‌الدین در طول مدت عمر ۱۲ نفر را به مریدی پذیرفت که همگی از جمله مشایخ و اولیا شدند.<ref name="مجموعه تاریخی «کهنه اورگنج» کجاست">خبرگزاری فارس: [http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13911109000060 مجموعه تاریخی «کهنه اورگنج» کجاست]. بازدید: دسامبر ۲۰۱۴.</ref>
شیخ نجم‌الدین در ۱۲۲۱ میلادی در حمله مغول به [[خوارزم]] به قتل رسیده و آرامگاه او در منطقه تاریخی «[[کهنه اورگنج]]» در استان «داش اغوز» در شمال ترکمنستان موجود است و یکی از مهم‌ترین محل زیارت زائران محلی و خارجی ترکمنستان به‌شمار می‌آید.
 
مرقد نجم‌الدین کبری و شاگردان نزدیک او در سده ۱۴ میلادی بنیان‌گذاری شده و معماران آن دوران مهارت خود را در تزئین منحصر به فرد سنگ قبر '''نجم‌الدین کبری''' به کار برده بودند.<ref name="مجموعه تاریخی «کهنه اورگنج» کجاست" />
 
== تألیفات ==
«از شیخ نجم الدین کبری تعداد مختصريمختصری تألیف برجايبرجای مانده است. آثار مهم ويوی در موضوعاتيموضوعاتی است که بيشتربیشتر به تجزيهتجزیه و تحليلتحلیل تجربه شهوديشهودی مي پردازد؛می‌پردازد؛ او در ايناین آثار در مورد معانيمعانی مختلف خيالخیال و شهود و مراتب تجلّيتجلّی شهود(Luminous Epiphany) -که برايبرای [[عارف]] متجلّيمتجلّی مي شودمی‌شود-، درجات مختلف تصوّر(concept) و خواطر که توجّه سالک إلی الله را جلب ميمی‌کند، کند، طبيعتطبیعت و ارتباط لطائف انسان<ref>در اصطلاح عرفا دل را گويندگویند که به حقيقت،حقیقت، روح است. نک به: سجادي،سجادی، سيدسید جعفر، فرهنگ اصطلاحات و تعبيراتتعبیرات عرفاني،عرفانی، ص687؛ «بدان که آن لطيفهلطیفه ايای که قلب است از آن رو که لطيفهلطیفه است از حاليحالی به حاليحالی دگرگون مي شودمی‌شود». کبري،کبری، نجم الدين،الدین، فوائح الجمال و فواتح الجلال، تحقيقتحقیق دکتر يوسفیوسف زيدان،صزیدان، ص 132</ref> ب، (Subtle Centers) بحث کرده است. از مهمترین تألیفات شیخ نجم الدین کبری می توانمی‌توان به:
 
'''فوائح الجمال و فواتح الجلال'''(تصحیح با یک مقدمه یمقدمهٔ جامع در مورد زندگی و آثار نویسنده توسّط [[فریتس مایر]]، ویسبادن، 1957۱۹۵۷)4۴ است. ا
 
'''الاصول العشرة و رساله الخائف الهائم من لومه اللائم'''(تصحیح [[ماریان موله]] همراه با رسائل کوچکتر دیگر تحت عنوان Traites mineurs, in Annales Islamologiques(Cario), iv,[1963],1-78) .
 
علاوه بر این رسائل کوتاه، کبری تفسیری عرفانی بر [[قرآن]] را آغاز نمود که نتوانست آن را کامل کند امّا این کار، پس از مرگش ابتدا توسّط مریدش [[نجم الدین رازی]] و سپس توسّط یکی دیگر از مشایخ تصوّف یعنی [[علاءالدوله سمنانی]] ادامه یافت. (نک به: [[هانری کربن]]، En Islam iranien, Paris 1972, iii, 175-276 n.90; Suleyman Ates, I?ari tefsir okulu, Ankara 1974. 139-60).
 
== منابع ==
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:کبری، نجم‌الدین}}
 
[[رده:افراد ایرانی‌تبار در سده ۱۲ (میلادی)]]
[[رده:افراد ایرانی‌تبار در سده ۱۳ (میلادی)]]