تفاوت میان نسخه‌های «چونگ‌جن»

۲۴ بایت حذف‌شده ،  ۳ سال پیش
جز
اصلاح نویسه عربی، + ویرایش با ماژول ابرابزار با استفاده از AWB
جز (اصلاح نویسه عربی، + ویرایش با ماژول ابرابزار با استفاده از AWB)
|اندازه تصویر = 240 پیکسل
| زیرنویس تصویر = پرترهٔ امپراتور چونگ‌جن آخرین امپراتور مینگ
| دوران = ۲ اکتبر ۱۶۲۷۱۶۲۷–۲۵ - ۲۵ آوريلآوریل ۱۶۴۴
| تاجگذاری =
| تفویض =
| نام کامل =(پيشپیش از سلطنت) جو يوجيانیوجیان{{سخ}}朱由檢
| لقب = چونگ‌جن{{سخ}}崇禎
| زادروز =[[۶ فوریه]] [[۱۶۱۱ (میلادی)|۱۶۱۱]]
|کاخ = [[شهر ممنوعه]]
| دودمان = [[دودمان مینگ]]
| پدر =امپراتور تايچانگتایچانگ
| مادر =شيائوجنشیائوجن
| فرزندان =
| دین =
| امضا =
}}
'''چونگ‌جن''' ([[زبان چینی#.D8.AE.D8.B7 .DA.86.DB.8C.D9.86.DB.8C|چینی ساده‌شده]]: 崇祯؛ [[زبان چینی#.D8.AE.D8.B7 .DA.86.DB.8C.D9.86.DB.8C|چینی سنتی]]: 崇禎؛ [[پین‌یین]]: Chóng Zhēn؛ [[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Chongzhen) به معنای فرخنده و ارجمند، نام پادشاهی جو یوجیان ( (۶ فوریه ۱۶۱۱ - ۲۵۱۶۱۱–۲۵ آوریل ۱۶۴۴)، شانزدهمین و آخرین امپراتور [[امپراتوری مینگ|دودمان مینگ]] بود. او همچنین پنجمین فرزند امپراتور [[تایچانگ]] و برادر امپراتور [[تیانچی]] بود.
 
== آغاز سلطنت ==
جو یوجیان در سن ۱۶ سالگی و به دنبال مرگ برادرش امپراتور تیانچی که هیچ وارث مذکری نداشت در ۲ اکتبر ۱۶۲۷ به تخت سلطنت رسید و با نام چونگ‌جن، دوران امپراتوری خود (۵ فوریه ۱۶۲۸ - ۲۵۱۶۲۸–۲۵ آوریل ۱۶۴۴) را آغاز نمود. از آنجا که امپراتور پیشین علاقه‌ای به کشورداری نداشت و بیشتر وقتش را به کار مورد علاقه‌اش نجاری میگذراند،می‌گذراند، ادارهٔ تمام امور کشور در دست خواجهٔ اعظم دربار [[وی جونگ‌شیان]] و دایهٔ امپراتور [[بانو که]] قرار گرفته بود که با اعمال پلید خود موجبات نارضایتی مردم و زوال بیشتر پادشاهی مینگ را سبب شده بودند. نخستین کاری که امپراتور چونگ‌جن پس از به قدرت رسیدن انجام داد عزل آن دو و گرفتن امور کشور در دست خود بود. او تمام سعی خود را به کار بست تا دودمان مینگ را احیا کند ولی خزانهٔ سلطنتی به دلیل سال‌ها فساد درباریان خالی بود و امکان به کار گیری افراد شایسته در منصب‌های مهم وجود نداشت. از سوی دیگر، [[منچو]]ها به رهبری [[خوانگ تای‌جی]] از ضعف دولت مرکزی مینگ استفاده کرده و مرزهای شمال شرقی کشور را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند. در چنین شرایطی که مردم از یک سو مورد هجوم دشمن قرار داشتند و از سوی دیگر با قحطی ناشی از خشکسالیهای پی در پی دست و پنجه نرم میکردند،می‌کردند، دولت برای تأمین هزینه هایخود مالیات دریافتی از مردم را افزایش داد و باعث بروز اعتراضات و شورش‌های بسیاری در نقاط مختلف کشور شد که از آن جمله میتوانمی‌توان به شورش‌های دهقانی به رهبری [[لی زی‌چنگ]] اشاره نمود.
 
در ۱۶۳۰، چونگ‌جن نسبت به وفاداری یکی از ژنرال‌های ارتش خود به نام [[یوان چونگ‌هوان]] ظنین شد زیرا خواجگان اسیر شده به دست منچوها که موفق به فرار شده بودند به ام‍پراتور اطلاع دادند که ژنرال یوان با دشمن همکاری میکندمی‌کند. در واقع این اتهام پاپوشی بود از سوی منچوها برای از میان برداشتن یوان چونگ‌هوان زیرا او تواناترین ژنرال ارتش مینگ در عقب نگاه داشتن منچوها بود و با وجود او امکان فتح کشور چین وجود نداشت. سرانجام ژنرال یوان در همان سال به جرم خیانت به کشور محکوم به مرگ به روش قطعه قطعه کردن آرام گردید و این اعدام علاوه بر ایجاد شورش و ناآرامیهای بیشتر در کشور، نشانگر نابودی حتمی سلسه مینگ به دلیل نبود فرمانده‌ای توانا برای مقابله با منچوها نیز بود. پس از اعدام ژنرال یوان چونگ‌هوان، [[وو سن‌گویی]] جانشین او شد.
 
== مرگ چونگ‌جن و پایان دودمان مینگ ==
| عنوان = Ming Tombs - Emperor Chongzhen
| تاریخ بازدید = ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸
| نویسنده =
| نشانی نویسنده =
| نویسندگان دیگر =
| تاریخ =
| سال =
| ماه =
| قالب =
| اثر =
| ناشر =
| صفحه =
| زبان = انگلیسی
| نشانی بایگانی =
| تاریخ بایگانی =
| نقل قول =
}}</ref>. امپراتور چونگ‌جن با به صدا درآوردن زنگ مخصوص خواهان حضور وزرایش برای برگزاری جلسه‌ای اضظراری شد ولی هیچ کسهیچ‌کس نیامد. چونگ‌جن که میدیدمی‌دید سلسلهٔ مینگ به پایان خود رسیده است، با جمع کردن تمام خاندان سلطنتی، از آنها، به جز پسرانش، خواست تابه جای تسلیم شدن به زندگی خود پایان دهند. ملکه خود را حلق‌آویز کرد و دیگر زنان و دخترانش را نیز خود کشت. اما شاهزاده‌خانم [[چانگ‌پینگ]] در برابر فرمان پدرش مقاومت نمود و امپراتور که خشمگین شده بود دست چپ او را قطع نمود.
 
سرانجام در بامداد روز ۲۵ آوریل ۱۶۴۴، چونگ جن در حالیکه موهایش آشفته، آستین لباسش آغشته به خون و تنها یک کفش به پا داشت<ref>{{یادکرد وب
| عنوان = Jingshan (Prospect Hill) Park
| تاریخ بازدید = ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸
| نویسنده =
| نشانی نویسنده =
| نویسندگان دیگر =
| تاریخ =
| سال =
| ماه =
| قالب =
| اثر =
| ناشر =
| صفحه = پاراگراف ششم
| زبان = انگليسىانگلیسی
| نشانی بایگانی =
| تاریخ بایگانی =
| نقل قول =
}}</ref> همراه با [[وانگ چنگ‌ئن]]، خواجهٔ اعظم و وفادار به امپراتور<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://books.google.com/books?id=iB8R0oEH3kEC&pg=PA334&dq=chongzhen+wang+cheng-en&ei=liwMScrGMImyyQSHx7WBAg
| تاریخ بازدید = ۱ نوامبر ۲۰۰۸
| نویسنده = Jae-un Kang, Suzanne Lee & Sook Pyo Lee
| نشانی نویسنده =
| نویسندگان دیگر =
| تاریخ = ۲۰۰۶
| سال =
| ماه =
| قالب =
| اثر =
| ناشر = Homa & Sekey Books
| صفحه = ۳۳۴
| زبان = انگلیسی
| نشانی بایگانی =
| تاریخ بایگانی =
| نقل قول =
}}</ref> از [[شهر ممنوعه]] خارج شده و به سمت باغ سلطنتی جینگ‌شان که در شمال آن قرار داشت فرار میکندمی‌کند. از تپهٔ میشان بالا می‌رود و با کمک وانگ چنگ‌ئن خود را بر درخت پاگودایی که رو به شهر ممنوعه دارد و در دوران امپراتوری چینگ به درخت ادیب چینی گنهکار شهرت یافت{{نشان|m1}} دار میزندمی‌زند و با مرگ خود به سلسلهٔ مینگ پایان میدهدمی‌دهد.
 
== جستارهای وابسته ==
 
== پانویس ==
{{پاورقی|m1}}درخت مذکور دیگر وجود ندارد [http://en.beijing2008.cn/spectators/beijing/tourism/list/n214068422.shtml][http://www.tourochina.com/sightarea/568/Jingshan-Park] و گفته میشودمی‌شود در زمان انقلاب فرهنگی توسط ارتش سرخ از ریشه به درآورده شده است[http://books.google.com/books?id=ivu7xqd-nuUC&pg=PA136&dq=chongzhen+1644+tree&ei=5EMLSeefFJ_EtAPm5eyhBQ#PPA136,M1] و آنچه که امروز در جای آن قرار دارد درختی مشابه آن است که در ۱۹۸۱ کاشته شده است [http://www.beijingguide2008.com/jingshan_park_beijing/jingshan_park_beijing.html].
 
== منابع ==
{{پانویس}}
* [//[:en.wikipedia.org/wiki/Chongzhen_Emperor:Chongzhen Emperor|ویکی‌پدیای انگلیسی]]
* [http://www.britannica.com/EBchecked/topic/116943/Chongzhen دائرةالمعارف بریتانیکا]
<div dir="ltr">