تفاوت میان نسخه‌های «سیستم فایل‌بندی»

اصلاح
(ابرابزار)
(اصلاح)
 
=== {{لنگر|METADATA}}فراداده ===
بقیه اطلاعات مربوط به هر پرونده در داخل یک سیستم پرونده‌ای معمولاً ساماندهی می‌شوند. طول داده‌ای که شامل یک پرونده می‌شود ممکن است مانند تعداد بلوک‌های تخصیص داده شده برای پرونده یا مانند شمارش یک بایت باشد. زمانی که پرونده آخرین بار اصلاح شده، ممکن است مانند برچسب زمان پرونده ذخیره شود. سیستم‌های پرونده‌ای ممکن است زمان ایجاد شدن پرونده را ذخیره کند، زمانی که آخرین بار دیده شده، زمانی که فرادادهٔ پرونده تغییر داده شده‌است، یا زمانی که پرونده برای آخرین بار پشتیبا نپشتیبان گیری شده‌است. بقیه اطلاعات می‌توانند [[فایل دستگاهی|نوع دستگاه]] پرونده (برای مثال [[فایل دستگاهی|بلوک]]، نویسه، [[سوکت شبکه|سوکت]]، [[دایرکتوری (رایانه)|زیر فهرست]] و …)، مالک شماره شناسه کاربر و شماره شناسه گروه، [[مجوزهای سیستم فایل|اجازه‌های دسترسی]] و بقیه صفات پرونده (مانند اینکه پرونده فقط خواندنی، [[اجراپذیر|قابل اجرا]] و … باشد) را شامل شوند.
 
یک سیستم پرونده‌ای همهٔ فراداده‌های تخصیص داده شده به پرونده را ذخیره می‌کند – شامل نام پرونده، طول محتوایات یک پرونده و مکان پرونده در سلسله مراتب پوشه – که از محتویات پرونده متمایز می‌سازد.
 
=== داده‌های کاربر ===
مهمترین هدف یک سیستم پرونده‌ای، مدیریت داده‌های کاربر می‌باشد. این موضوع شامل ذخیر سازی،ذخیره‌سازی، بازیابی و به روزکردن داده می‌باشد.
 
بعضی از سیستم‌های پرونده‌ای داده را برای ذخیره گاه مانند یک جریانی از بایت‌ها می‌پذیرند که در یک روش مؤثر برای رسانه جمع‌آوری و ذخیره شده‌اند. هنگامیکه یک برنامه داده را بازیابی می‌کند، اندازه یک میانگیر حافظه را مشخص می‌کند و سیستم پرونده‌ای داده را از رسانه به میانگیر انتقال می‌دهد. روال کتابخانه در حین اجرا ممکن است گاهی اوقات کاربر برنامه را برای تعریف یک ضبط بر اساس یک فراخوانی کتابخانه که طول را مشخص می‌کند، مجاز می‌سازد. وقتی کاربر برنامه داده را می‌خواند، کتابخانه داده را توسط سیستم پرونده‌ای بازیابی می‌کند و یک ضبط بازمی‌گرداند.
 
=== طراحی محدودیت‌ها ===
همهٔ سیستم‌های پرونده‌ای تعدادی حد تابعی دارند که حداکثر گنجایش داده قابل ذخیره در داخل همان سیستم تعریف می‌شود. این حدود تابعی یک تلاش بهترین حدس توسط طراح براساس این است که هم اکنون سیستم‌های ذخیرذخیره گاه چه قدر بزرگ هستند و سیستم‌های ذخیره گاه در آینده احتمال دارند چه قدر بزرگ شوند. ذخیره گاه دیسک ادامه داشت که نزدیک به نرخ‌های [[رشد نمایی|نمایی]] رشد پیدا کند ([[قانون مور]] را ملاحظه نمایید)، به همین دلیل بعد از چند سال، سیستم‌های پرونده‌ای رسیدن به طراحی محدودیت‌ها را نگه داشته‌اند که نیازمند این است که کاربران رایانه مکرراً به یک سیستم جدیدتر با گنجایش هر چه بیشتر نقل مکان کنند.
 
پیچیدگی سیستم پرونده‌ای معمولاً به تناسب با گنجایش ذخیره گاه موجود تغییر می‌کند. سیستم پرونده‌ای اوایل دهه ۱۹۸۰ [[رایانه خانگی|رایانه‌های خانگی]] با ۵۰ کیلوبایت تا ۵۱۲ کیلوبایت از ذخیره گاه ممکن است انتخاب معقولی برای سیستمهای ذخیره گاه پیشرفته با صدها گیگابات گنجایش نباشد. به همین ترتیب، سیستم‌های پرونده‌ای پیشرفته ممکن است انتخاب معقولی برای این سیستم‌های اولیه نباشد، از آنجا که پیچیدگی ساختارهای سیستم پرونده‌ای پیشرفته ممکن است به سرعت تحلیل روند یا حتی از گنجایش بسیار محدود سیستم‌های ذخیره گاه اولیه تجاوز کنند.