باز کردن منو اصلی

تغییرات

Fixed typo
ملکیان علت‌های معرفتی و یا گذرهای منطقی گریز از دین را چنین برمی‌شمارد:<ref>گریز معنوی، رویکردی به دین گریزی و دین گرایی انسان معاصر در گفتگو با مصطفی ملکیان / به کوشش فرشاد مزدرانی - محمد حسین سیفی</ref>
 
۱. «اولین گذر منطقی که به نظر من جدی‌ترین گذر و مهمترین گذر هم هست، مسئله شر است. … همان تصویری که برای اولین بار اپیکور ارائه کرد و بعداً دیوید هیوم بعد از تقریباً دو هزار سال آن را پذیرفت، هنوز ذهن هر انسان عاقلی را می‌گزد که اگر بگوییم خدا از وجود شرور خبر ندارد، این با علم مطلق خداوند سازگار نیست. اگر بگوییم که خبر دارد ولی قدرت ریشه کن کردن شرور را ندارد این هم با قدرت مطلق خداوند سازگار نیست و اگر بگوییم که هم خبر دارد و هم قدرت این کار را دارد که شرور را ریشه کن کند اما نمی‌خواهد این کار را بکند، این با خیر خواهی علی الاطلاق خداوند سازگار نیست؛ بنابراین اگر خداوند دارای علم مطلق، قدرت مطلق و خیر خواهی علی الاطلاق است نباید شر وجود داشته باشد، اما شر وجود دارد و از راه نفی نفی تالی به نفی مقدم می‌رسیم و نتیجه می‌گیریم که پس خدا وجود ندارد. به نظر من در رد این مسئله، تاکنون بشر هیچ استدلالی بیان نکرده است و معتقدم این مشکل در جایش باقی است.»<ref>گریز معنوی، رویکردی به دین گریزی و دین گرایی انسان معاصر در گفتگو با مصطفی ملکیان / به کوشش فرشاد مزدرانی - محمد حسین سیفی صص -17 - 18</ref>
 
۲. «مسئله دوم عدم وجود دلیل بر حجیت معرفت شناختی وحی است. … در واقع ما هیچ دلیلی نداریم بر اینکه وحی یکی از منابع شناخت است و از طرف دیگر وقتی می‌توانیم سخنی را بپذیریم که فراوردهٔ یک فرایندی باشد که خود آن فرایند، حجیت معرفت شناختی اثبات شده‌ای داشته باشد. حالا، آنچه که در کتب مقدس دینی و مذهبی آمده‌اند فراورده‌های یک فرایندی هستند به نام وحی که حجیت معرفت شناختی خود آن فرایند هنوز اثبات نشده است؛ بنابراین نمی‌توانیم آن را بپذیریم.»<ref>گریز معنوی، رویکردی به دین گریزی و دین گرایی انسان معاصر در گفتگو با مصطفی ملکیان / به کوشش فرشاد مزدرانی - محمد حسین سیفی ص 18</ref>
۱۳

ویرایش