باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
}}
 
'''کهکشانِ راهِ شیری'''،<ref>{{یادکرد فرهنگستان | مصوب=کهکشان راه شیری | بیگانه=Galaxy, Milky Way Galaxy | بیگانه در فارسی= | حوزه=نجوم | دفتر=دوم | بخش=فارسی | سرواژه=کهکشان راه شیری}}</ref>، [[کهکشان|کهکشانی]] است که [[منظومه شمسی]] در آن قرار دارد. در آسمانی صاف و تاریک و به دور از [[آلودگی نوری]]، این کهکشان به صورت نوار شیری‌رنگی در پهنهٔ آسمان دیده می‌شود. این نوار در واقع از میلیون‌ها [[ستاره]] تشکیل شده استشده‌است که [[چشم غیرمسلح]] قادر به تفکیک آن‌ها نیست.
راه شیری کهکشانی از نوع [[کهکشان مارپیچی میله‌ای|مارپیچی میله‌ای]] است.<ref>{{یادکرد وب | نام خانوادگی۱ = Howell | نام۱ = Elizabeth| عنوان = HOW BIG IS THE MILKY WAY? | ماه = December 23 | سال = 2015 | ناشر = | نشانی = http://www.universetoday.com/75691/how-big-is-the-milky-way/ | بازبینی = 9 September 2016 | کد زبان = en}}</ref> [[زمین|کرهٔ زمین]] به عنوان عضوی از منظومه شمسی، در یکی از بازوهای مارپیچی آن قرار دارد. چون ما از درون صفحهٔ کهکشانی به آن می‌نگریم، آن را به این صورت می‌بینیم.
 
شابک= ISBN 1-85233-752-4 }}</ref> به این ترتیب در مناطق شهری و حومه که آلودگی نوری قابل توجهی وجود دارد و همچنین در شب‌هایی که ماه در آسمان نورافشانی می‌کند، دیدن آن ممکن نیست.
 
بخش قابل رویت صفحه کهکشان راه شیری، گستره‌ای شامل ۳۰ صورت فلکی را در آسمان اشغال کرده استکرده‌است. مرکز کهکشان در صورت فلکی [[کمان (صورت فلکی)|کمان]] قرار دارد که از سایر بخش‌ها پرنورتر است.
 
صفحهٔ کهکشان با [[دایرةالبروج]] یا همان صفحهٔ مداری زمین (صفحهٔ منظومهٔ شمسی) تقریباً زاویه‌ای ۶۰ درجه می‌سازد.
[[پرونده:Sparkling Ribbon of Stars — The Southern Milky Way over La Silla.jpg|بندانگشتی|500px|وسط|تصویری [[سراسرنما|سراسرنمای]] از کهکشان راه شیری که با استفاده از [[لنز واید]] گرفته شده استشده‌است و به همین دلیل، نوار راه شیری به صورت کمان دیده می‌شود.]]
 
== اندازه و جرم ==
صفحهٔ کهکشانی که برآمدگی ای به سمت بیرون دارد، دارای قطری در حدود ۷۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ سال نوری است. فاصلهٔ صفحهٔ کهکشانی تا خورشید۱۴۰۰±۲۶۰۰۰ سال نوری تخمین زده شده، در حالی که تخمین قبلی خورشید را دورتر ۳۵۰۰۰سال نوری از مرکز برآمدگی قرار می‌داد.
 
مرکز کهکشانی یک جسم بزرگ به هم پیوسته استپیوسته‌است که به نظر می‌رسد بقیه مواد به دور آن می‌چرخند. یک منبع رادیویی قوی با نام کماندار به این فکر افتاده‌است که از مرکز کهکشان راه شیری عکس برداری کند، که اخیراً تأیید شده که دارای یک سیاه چالهٔ بسیار حجیم در مرکز آن است. تصور می‌شود که بیشتر کهکشان‌ها دارای یک سیاه چالهٔ بسیار بزرگ در مرکزشان هستند.
 
نوار کهکشان راه شیری که به نظر می‌رسد۲۷۰۰۰سال نوری درازا دارد، به سمت مرکز کهکشان ادامه پیدا می‌کند با زاویه‌ای حدود ۱۰±۴۴درجه نسبت به خط بین خورشید و کهکشان؛ که در درجهٔ اول از ستاره‌های سرخ تشکیل شده، و این یک باور باستانی است. این نوار توسط حلقه‌ای احاطه شده که به حلقهٔ kpc-۵معروف است، که شامل بخش بزرگی از هیدروژن مولکولی حاضر در کهکشان است. همچنین بیشتر ستاره‌های راه شیری ستاره‌های فعالی هستند، که از کهکشان همسایه، آندرومدا، دیده می‌شوند؛ که این امر بیانگر قابلیت بالای کهکشان ما است.
=== هاله ===
صفحهٔ کهکشانی احاطه شده توسط هاله‌ای کروی از ستاره‌های قدیمی و خوشه‌های کروی، که ۹۰درصد آنها در فاصلهٔ ۱۰۰۰۰۰سال نوری قرار گرفته‌اند. فرض بر این است که قطر هالهٔ ستاره‌ای در حدود۲۰۰۰۰۰سال نوری است. با این حال تعداد بسیار کمی خوشهٔ کروی در فواصل دورتر پیدا شده‌است، مانندPLA۴ و AM۱ که در فاصله‌ای دورتر از۲۰۰۰۰۰سال نوری از مرکز کهکشان قرار دارند. در حدود ۴۰ درصد این خوشه‌ها حرکتی برگشت دهنده دارند، یعنی حرکت آنها خلاف جهت چرخش راه شیری است.
صفحهٔ گازی در برخی طول موج‌ها کدر به نظر می‌رسد، در حالی که مولفهی کروی اینطور نیست. شکل گیریشکل‌گیری و چیدمان ستاره‌های فعال در این صفحه انجام می‌گیرد، نه در هاله. خوشه‌های باز نیز عمدتاً در این صفحه رخ می‌دهند.
اکتشافات اخیر بر دانش ما نسبت به ساختار منظومهٔ شمسی افزوده‌است. با این کشف که صفحهٔ کهکشانی کهکشان آندرومدا بسیار بزرگتر از آن است که قبلاً تصور می‌شد، این احتمال که صفحهٔ کهکشانی راه شیری گسترش بیشتری داشته باشد قوی تر می‌شود؛ و این گواه بر کشف جدید، بازوی صلیب شمالی است. با کشف کماندار کهکشان بیضوی کوتوله کشف شد. نوار کهکشانی باقیمانده به عنوان اجرام چرخنده‌ای که مربوط به کوتوله‌است و برهم کنش آن با راه شیری باعث از بین رفتن آن می‌شود. مشابها با کشف کهکشان کوتولهٔ سگ بزرگ، این امر نمایان شد که حلقهٔ باقیماندهٔ کهکشان که از برهم کنش با راه شیری بوجود آمده، صفحهٔ کهکشانی را محصور می‌کند.
در ۹ ژانویهٔ سال ۲۰۰۶ماریو جوریس و عده‌ای دیگر، از دانشگاه پرینستون اعلام کردند که شبیه‌ساز آسمان شمالی یک ساختار بزرگ خنثی در داخل منظومه شمسی پیدا کرده که با مدل قبلی سازگاری ندارد. مجموعه‌ای از ستاره‌ها بالا می‌روند و نزدیک می‌شوند به خط عمود بر بازوهای مارپیچی کهکشان. تفسیر پیشنهادی اینست که کوتولهٔ کهکشان به احتمال زیاد با راه شیری ادغام می‌شوداین کهکشان به طور آزمایشی به دوشیزهٔ ستارگان روان نام گرفت که در جهت خود دوشیزه استبا فاصله‌ای در حدود ۳۰۰۰۰سال نوری.
 
== تعداد سیاره‌ها ==
در [[دانش در ۲۰۱۳|ژانویه ۲۰۱۳]] پژوهشگران و [[ستاره‌شناس|ستاره‌شناسان]] [[مؤسسه فناوری کالیفرنیا]] اعلام کردند که در کهکشان راه شیری به ازای هر [[ستاره]] دست کم یک [[سیاره]] موجود است. این مؤسسه تعداد [[سیاره فراخورشیدی|سیاره‌های فراخورشیدی]] را ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد عدد، برآورد کرده استکرده‌است. پژوهش بر روی سیاره‌های ستاره [[کپلر ۳۲]] نشان می‌دهد که [[سامانه سیاره‌ای|سامانه‌های سیاره‌ای]] ممکن است الگو و قاعده‌ای برای ستاره‌های کهکشان راه شیری به شماربه‌شمار بروند.<ref>{{cite web|url=http://www.space.com/19103-milky-way-100-billion-planets.html|title=100 Billion Alien Planets Fill Our Milky Way Galaxy: Study|publisher=Space.com|date=2 January 2013|accessdate=30 January 2013}}</ref>
 
[[ستاره‌شناس|ستاره‌شناسان]] [[مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین]] در گزارش خود اعلام کردند دست کم ۱۷ میلیارد [[سیاره فراخورشیدی]] [[زمین‌سان]] در کهکشان راه شیری مستقر می‌باشد.<ref>{{cite web|url=http://www.space.com/19157-billions-earth-size-alien-planets-aas221.html|title= 17 Billion Earth-Size Alien Planets Inhabit Milky Way|publisher=Space.com|date=7 January 2013|accessdate=5 February 2013}}</ref>