تفاوت میان نسخه‌های «ژوستین شهید»

جز
جز (اصلاح با استفاده از AWB)
|فرقه=
}}
 
'''ژوستین شهید''' [[فیلسوف]] و خداشناس [[مسیحی]] بود.
 
(آپولوژی II، ۱۳)
 
بدین‌طریق ژوستین لنگرِ ایمان مسیحیِ خود را در بستر میراثِ یونانی‌اش انداخت. او پس از مسیحی شدن فلسفه را انکار نکرد، بلکه فیلسوف بهتری شد، فیلسوفی حقیقی. او می‌گفت: «رابطهٔ فلاسفه و مسیح رابطه‌ای است میان ناقص و کامل.» بنابراین ژوستین اگرچه میراث یونانی خود را مثبت می‌دید اما اسیر آن نبود. درست است که «کلمه» به فلاسفه درک و فهم بخشیده، اما اینک خودْ در مسیح ظاهر شده‌است. کامل باید ناقص را بسنجد و تصحیح و کامل کند. ژوستین بعضاً ناقد صریحِ فلسفهٔ یونان بود: «عقل و خِرَد هادی کسانی است که حقیقتاً پارسا و اندیشمندِ فلسفی‌اند و تنها حقیقت را ارج می‌نهند و عزیز می‌دارند، و از پیرویِ افکار سنتیِ پوچ و بی‌ارزش، می‌پرهیزند.» او همواره خود را هم‌سنگرِ سقراط می‌دانست که همچون مسیحیان اولیه به‌خاطر رد کردنِ خدایان بت‌پرستانْ مُلحد محسوب می‌شد و برای ایمان مسیحی‌اش جفا می‌دید. اما بر این باور بود که مسیح بی‌نهایت والاتر از سقراط است «زیرا کسی به سقراط تا بدان حد توکل نمی‌کند که جان در راه او بنهد. اما مسیح، نه تنها اندیشمندان و فلاسفه به او ایمان دارند بلکه پیشه‌وران و بی‌سوادان و عوام نیز به‌خاطرش، ارج و منزلت و ترس، و حتی مرگ را نیز به‌هیچ می‌شمارند.» ژوستین خود نیز در زمان مقرر عزم و ارادهٔ مسیحیان برای فدا شدن در راه ایمان‌شان را عملاً به نمایش گذاشت.
[[کلمنت]] و [[اوریجن]]۱ در اسکندریه۲ شیوهٔ ژوستین را در پیش گرفتند که بین تفکر یونانیِ پیشین خود و ایمان مسیحی‌اش تداوم و پیوستگی می‌دید. اما [[ترتولیان]] در کارتاژ۳ شدیداً با این شیوه مخالف بود.
 
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ژوستین شهید}}
 
[[رده:اعدام‌شدگان با گردن‌زدن]]
[[رده:افراد اعدام‌شده توسط امپراتوری روم]]
[[رده:صلح‌طلبان مسیحی]]
[[رده:ضد گنوستیسیسم]]
[[رده:فرهنگ و تاریخ سامری‌ها]]
[[رده:فیلسوفان]]
[[رده:فیلسوفان اعدام‌شده]]
[[رده:قدیسان]]
[[رده:قدیسان سرزمین مقدس]]
۴٬۰۹۸٬۹۴۶

ویرایش