تفاوت میان نسخه‌های «سینمای ارمنستان»

ابرابزار
(ابرابزار)
}}
 
سینمای [[جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی|جمهوری سابق اتحاد شوروی]] اگرچه دارای بودجه فرهنگ عمومی بودند اما به دلیل فضای بسته و اختناق مرسوم دولت کمونیستی؛[[کمونیستی]]؛ آنچنان در سینما پیشرو و پیشگام نبودند. با این حال [[جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی|ارمنستان]] نسبت به دیگر جمهوری‌ها از دو منظر در زمینهٔ سینما رشد داشته‌است: اول اینکه استودیوهای دولتی برای ساخت و سازهای سینمایی بسیار زود در این سرزمین سرو شکل گرفت و دیگر آنکه استعدادهای نابی از دل سینمای ارمنستان قد علم کردند که تا پایان کار سیستم حکومت کمونیستی توانسته‌اند کارکنند.<ref name="hamshahrionline.ir">{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://www.hamshahrionline.ir/details/256935/cinema/worldcinema |عنوان= آشنایی با سینمای ارمنستان| ناشر =همشهری آنلاین |تاریخ = |تاریخ بازبینی=}}</ref>
 
در ماه مارس ۱۹۲۴ نخستین استودیوی فیلم ارمنی به نام [[آرمن‌فیلم]] (به ارمنی: Հայֆիլմ، تلفظ: ''[[های‌کینو]]'') در [[ایروان]] بنیاد شد و کار خود را با یک فیلم مستند به نام «[[ارمنستان شوروی]]» (۱۹۲۴) آغاز کرد.
 
[[ناموس (فیلم)|ناموس]] (۱۹۲۵)<ref>[http://www.imdb.com/title/tt0017195/]</ref> به کارگردانی [[هامو بیک-نازاریان]]<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://oldfarsi.hooys.com/Armanestan/F_102_Hamo_Begnazarian.htm |عنوان=هامو بگنازاریان: بنیان‌گذار سینمای ارمنستان | ناشر = دوهفته‌نامه اجتماعی فرهنگی هویس|تاریخ = |تاریخ بازبینی=}}</ref> اولین فیلم [[فیلم صامت|صامت]] و سیاه و سفید ارمنی بود. داستان این فیلم بر پایهٔ نمایش‌نامه‌ای از [[آلکساندر شیروانزاده]] در مورد ناکامی‌های دو دلداده است. این دو در کودکی توسط خانواده‌شان نامزد شده بودند ولی به خاطر بی‌ناموسی دختر، پدرش او را به عقد شخص دیگری درآورد.
 
نخستین فیلم صدادار [[پپو (فیلم)|پِپو]] نام داشت که در سال ۱۹۳۵ توسط هامو بیک-نازاریان ساخته شد.
 
در زمان [[اتحاد جماهیر شوروی]]، کارگردانان ارمنی اجازه پرداختن به موضوع [[نسل‌کشی ارمنی‌ها]] را نداشتند.<ref name="bbc.com">[http://www.bbc.com/persian/arts/2015/06/150626_l41_cinema_ilcinema_ritrovato «بهشت سینمادوستان» و مرمت چند فیلم برجسته ایرانی]، بی‌بی‌سی فارسی</ref> ''[[ناهپت|ناهاپِت]]''، محصول سال [[۱۹۷۷ (میلادی)|۱۹۷۷]]، اولین فیلم ارمنی بود که به [[نسل‌کشی ارمنی‌ها]] پرداخت.<ref name="bbc.com" />
 
بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ خبری از تولید و ساخت ساز داستانی نبود اما با پایان گرفتن [[جنگ جهانی دوم]] کم‌کم تولیداتی مستند و گزارشی توسط آرمن فیلم ساخته شد. در دهه ۶۰۱۹۶۰ اما با ظهور [[سرگئی پاراجانف]]، سینمای ارمنستان نه تنها جانی تازه گرفت بلکه آثار او باعث گردید سینمای این کشور جهانی بشود.<ref name="hamshahrionline.ir" />
 
{{سینمای اروپا}}
از هم نسلان سرگئی پاراجانف که به نوعی سینمای ارمنستان را بین دهه‌های ۶۰۱۹۶۰ تا ۸۰۱۹۸۰ میلادی راهبری می‌کردند، [[هنریک مالیان]]؛ [[فرونزه دولاتیان]] و نسل بعدی افرادی مانند [[آرتاوازد پلشیان]] و [[ادموند کئوسیان]] قابل ذکرند.<ref name="hamshahrionline.ir" />
 
{{-}}
 
== کارگردانان ==
* [[هامو بیک-نازاریان]]
* [[سرگئی پاراجانوف]] (۱۹۲۴–۱۹۹۰) (با فیلم [[رنگ انار]])
* [[میخائیلمیکائیل وارطانوف]]
* [[آرتاوازد پلشیان]]
* [[هنریک مالیان]] (۱۹۲۵–۱۹۸۸) (با فیلم [[ناهپت]])
{{کارگردانان ارمنی}}
 
{{سینماسینمای ارمنستان-خرد}}
 
[[رده:مقاله‌های خرد ارمنستان|*]]