تفاوت میان نسخه‌های «محمدحسین نظیری نیشابوری»

جز
(←‏منابع: دیوان نظیری)
او خالق این بیت بسیار معروف است که به صورت ضرب‌المثل درآمده:
 
{{شعر}}درس معلم ار بود زمزمه محبتی
جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را
{{ب|درس معلم ار بود زمزمهٔ محبتی|جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را}}
{{پایان شعر}}
 
== زندگی‌نامه ==
محمدحسین نظیری نیشابوری، در نیمهٔ دوم [[سده دهم (قمری)]] در [[نیشابور]] متولد شد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به [[کاشان]] که از مراکز مهم شعر پارسی در آن روزگار و محل تجمع شاعران [[سبک وقوع]] بود روی آورد و در چند مجلس [[طرح شعر]] بر شاعران معتبر سبک وقوع پیروز شد و سپس عازم هند گردید. همزمان با حکومت [[صفویان|سلاطین صفوی]] در ایران که به سبب اولویت‌های سیاسی و نظامی، به شعر غیرایدئولوژیک توجه چندانی نداشتند، [[گورکانیان هند|سلاطین گورکانی هند]] در [[شبه قارهٔ هند]] به حمایت گسترده از علم و ادب و هنر ایرانی پرداخته بودند و دربار آنان و دربارهای محلی امرایشان، مرکز تجمع بیشترین تعداد دانشمندان، صنعتگران، هنرمندان و ادب پیشگان ایرانی و ایرانی مآب شده بود. نظیری نیز با پیوستن به دربار [[جهانگیر]] (ح. ۱۰۱۴–۱۰۳۷ ه‍. ق./۱۶۰۵–۱۶۲۷ م.) امپراتور گورکانی هند و سپس بارگاه سپهسالار او [[خانخانان]] به ثروتی افسانه‌ای دست یافت و مهم‌ترین شاهکارهایش را در سال‌های اقامت در هند آفرید تا آنکه به سال ۱۰۲۱ قمری در شهر [[آگره]] در اوج ثروت، شهرت، حرمت و محبوبیت درگذشت.
 
== میراث و جایگاه او ==
== نمونه اشعار ==
{{شعر}}
{{ب|یادت به خیر باد که در گریه‌های گرم|شوقی که از خودم برهانی نهاده اینهاده‌ای}}
{{ب|ارزان مکن کرشمه یکرشمهٔ خوبی که در دلم|ذوقی که بیش از آن نتوانی نهاده ی}}
{{پایان شعر|سید علی عشق آزادی=}}
{{شعر}}
{{ب|گل صد رنگ می‌روید از آن خاک|که دُردی نوش صهبای تو باشد}}
{{ب|کدورت نیست کاخ سینه ای را|که راهش بر تماشای تو باشد}}
{{ب|نهایت نیست طومار دلی را|که عنوانش تمنای تو باشد...باشد…}}
{{پایان شعر}}
{{شعر}}
۴۹٬۷۹۷

ویرایش