تفاوت میان نسخه‌های «پلی‌استر»

(تمیزکاری با ویرایشگر خودکار فارسی)
سنتزهای [[پلیمریزاسیون]] پله‌ای همانند پلی بوتیرت می‌باشند. پلی‌استر‌های طبیعی و برخی از پلی‌استر‌های مصنوعی [[زیست‌فروسایی|قابل تجزیه زیستی]] می‌باشند، ولی این خاصیت شامل بیشتر پلی‌استر‌های حاصل از سنتز نمی‌شود. با توجه به ساختار پلی‌استر های ممکن است ترموپلاستیک یا ترموست باشند. پلی‌استر‌هایی هم وجود دارند که قابلیت حل شدن در سختی ساز‌ها را دارند ولی بیشتر پلی‌استر‌ها ترموپلاستیک می‌باشند.<ref>{{Cite book|last = Rosato|first = Dominick V.|last2 = Rosato|first2 = Donald V.|title = Plastic product material and process selection handbook|publisher = Elsevier|page= 85|year = 2004|url = https://books.google.com/?id=Lqk5QgGoWFkC|isbn = 978-1-85617-431-2|last3 = Rosato|first3 = Matthew V.}}</ref>
 
پلی استر‌ها بیشتر در ساختار الیاف مصنوعی بکار می‌روند. [[الیاف مصنوعی]] حاصل از [[دی‌متیل ترفتالات]] (DMT) یا [[ترفتالیک اسید|اسید ترفتالیک]] و [[اتیلن گلیکول]] (الیاف [[پلی استر]] استاندارد یا نوع تجاری تریلن ٰterylene) و یا از ۱ و ۴ در متیلول سیکلوهگزان (نوع وستان (vestan) و یا کودل (kodel) که به روش [[ذوب‌ریسی]] تولید می‌شوند.
 
تولید انبوه این الیاف از سال ۱۹۴۵ آغاز شده است و امروزه این لیف با تولید جهانی ۲۱ میلیون تن در سال ۲۰۰۲ بیشترین سهم تولید را در بین الیاف به خود اختصاص داده است.
 
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}
 
[[رده:الیاف مصنوعی]]
[[رده:پلاستیک‌ها]]