تفاوت میان نسخه‌های «قاعده اتلاف»

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۲ سال پیش
جز (ربات:مرتب‌سازی عنوان‌ها+تمیز+)
(تمیزکاری با ویرایشگر خودکار فارسی)
 
یکی از مشهورترین [[قواعد فقهیه|قواعد فقهی]] '''قاعده اتلاف''' است و [[فقها]] بسیار از آن استفاده کرده‌اند. مفاد این قاعده همان معنای '''«''من أتلف مال الغیر فهو له ضامن''»''' است؛ و معنای این قاعده این است که اگر کسی [[مال]] غیر را از بین ببرد یا مصرف کند و یا از آن استفاده کند و از صاحب مال اجازه نداشته باشد، [[ضمان|ضامن]] است.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 3، 1379</ref>
 
== مقصود از قاعده اتلاف ==
معنای تلف هلاکت و نابودی است؛ و در اینجا منظور همان هلاک کردن و نابود کردن مال است. تلف کردن [[مال]] یا در مورد خود مال صورت می‌گیرد و یا به [[مالیت]] آن در حالی که خود مال باقی می‌ماند.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 7، 1379</ref>
 
این مسئله چه از طریق جملهٔ '''«''حرمهٔ مال المسلم کحرمهٔ دمه''»''' و چه از طریق جملهٔ '''«''من اتلف مال الغیر''» ،''' با استفاده از هر یک بیان شود منظور از بین بردن خود مال و نفس و ذات آن است و نه تلف ارزش مالی و مالیت آن.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 8، 1379</ref>