باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱٬۶۰۰ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
#:یکی دیگر از ویژگی‌های شگفت‌انگیز زبان خوارزمی که شاید بتوان آن را ویژگی آوایی-املایی دانست، وجود وقف در این زبان است، پدیده‌ای که در زبان‌هایی نظیر عربی، عبری و آرامی نیز دیده می‌شود. در این پدیده، که در همۀ واژه‌ها در مکان پایانی جمله مصداق دارد، مصوت قبل از آخرین صامت هر واژه در پایان جمله، تکیه‌دار یا کشیده و بلند می‌شود و معمولاً در خط به صورت حرف y (با تلفظ /iy/) ظاهر می‌گردد. بر این اساس، ساخت امر فعل «خوردن» xwéra در این زبان، به صورت xwyr نوشته می‌شود.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306}}</ref>
#ویژگی‌های صرفی: اسم در این زبان دارای دو جنس مذکر و مونث (نمونه خنثی دیده نشده است) و سه شمارۀ مفرد، جمع و (به‌ندرت) مثنی است و حالت‌های صرفِ نهادی (nominative)، رایی (accusative)، اضافی (genetive)، ازی (ablative)، بایی (instrumental) و دری (locative) دیده می‌شود.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306}}</ref>
#:فعل در زبان خوارزمی، همانند زبان سغدی، دارای ساختاری ویژه است که آن را از دیگر زبان‌های دورۀ میانه متمایز می‌سازد، از جمله این دو نکته دربارۀ ساختمان فعل:
##باقی ماندن ساختمان ماضی غیرتام (imperfect)، یعنی ماضیِ بنا شده بر مادۀ مضارع که دارای مفهوم ماضی مطلق یا گذشته ساده است. این نوع ماضی، هم از نظر ساخت و هم از نظر تعریف، از نمونۀ باستانی خود (برای مثال از فارسی باستان) پیروی می‌کند. درخور ذکر است که گروهی از پژوهندگان (مثل هومباخ و مکنزی)دربارۀ افعال خوارزمی متعقد به وجود مادۀ غیرتام (imperfect stem) هستند.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306}}</ref>
##در هر دو زبان سغدی و خوارزمی با افزودن لفظ kʾm به صیغه‌های فعل مضارع، فعل آینده یا مستقبل ساخته می‌شود. توضیح آنکه در زبان فارسی، خواستن (که هم معنای با kʾm است و برای ساختن مستقبل به کار می‌رود) صرف می‌شود و فعل اصلی ثابت می‌ماند، در حالی که در دو زبان سغدی و خوارزمی فعل اصلی صرف می‌شود و لفظ kʾm ثابت است.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306}}</ref>
 
== پانویس ==