باز کردن منو اصلی

تغییرات

نخستین واژه‌نامهٔ خوارزمی را هنینگ در سال ۱۹۷۱ تألیف کرد، که طی چهل سال همهٔ مواد در دسترس این زبان را بررسی کرده بود، اما تا پیش از مرگش فقط توانست ۲۶۰ مدخل از آن واژه (از حرف ʾ تا حرف ʾkw) را برای چاپ آماده کند.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=307}}</ref>
 
هنینگ در سال‌های آخر عمر خود بر روی یک ویرایش فرهنگ خوارزمی کار می‌کرد اما فقط یک بخش کوچکی از کار او پس از مرگش امکان چاپ پیدا کرد. اما مدت کوتاهی پس از مرگ او، ترک‌شناسی به نام بنسینگ[[یوهانس (J. Benzing)بنسینگ|بنسینگ]] از ماینتس تالیف غیرمنتظره از اسناد خوارزمی را چاپ کرد. این اثر در قالب فرهنگ نبود، اما به صورت آوانویسی خوارزمی سطر به سطر نسخه، همراه با حرف‌نویسی اصل رسم‌الخط عربی به انضمام آوانویسی لاتین و عبارت‌های فارسی از ویراستۀ مناسب وتیس‌اشتاین (Wetzstein) از کتاب مقدمه به سال 1843 بود. این ویرایش همراه با بخش اعظم قرائت‌های نادرست و آوانویسی ناصحیح خوارزمی مخدوش است. اما این اثر برخی از نقدها را، از جمله نقد مکنزی را برانگیخت که سبب شد تا مکنزی، مقاله‌هایی دربارۀ واژه‌شناسی خوارزمی منتشر کند.<ref>{{پک|مکنزی|1387b|ک=زبان خوارزمی و اوستایی|ص=100}}</ref>
 
همۀ این مطالب در چاپ دوم اثر بنسینگ به سال 1983 میلادی، به صورت واژه‌نامۀ خوارزمی (Chwaresmischer Wortindex) درج شده است. از آنجا که این واژگان هم قرائت‌های نادرست ویرایش او (مقداری نیز خطاهای جدید) و هم تصحیحات نقدهای اثر او است، مقداری بیتشر از اثر قبلی، گمراه‌کننده و درهم و برهم است، ولی در حال حاضر نزدیک‌ترین اثر نسبت به فرهنگ کامل خوارزمی است.<ref>{{پک|مکنزی|1387b|ک=زبان خوارزمی و اوستایی|ص=100}}</ref>