تفاوت میان نسخه‌های «بابا فغانی شیرازی»

جز
ربات: اصلاح نیم فاصله مجازی
جز (ربات: اصلاح نیم فاصله مجازی)
'''بابافغانی شیرازی''' یکی شاعران پارسی‌گوی [[سده نهم هجری]] بوده است.
'''بابا فغانی شیرازی''' از آخرین [[شاعر]]ان [[سبک عراقی]] بود و برخی او را از پیشگامان [[سبک هندی]] در [[شعر فارسی]] می‌دانند.<ref>تاریخ ادبیات ایران، ذبیح‌الله صفا</ref>
او در جوانی به [[هرات]] سفر کرد و به ملاقات [[جامی]] رسید. از طریق او با [[عرفان]] آشنا شد. پس از چندی به [[آذربایجان]] و سپس به [[خراسان]] و[[ فسا]] رفت و در آخر در [[طوس]] ساکن شد. در سال آخر عمر از میگساری توبه کرد و مجاور [[امام رضا]] شد.<ref>بیوگرافی چهره های درخشان جهان. ناصر خلیلی. کتابخانه مرکزی.</ref>
 
او در دوره پس از [[جامی]] شعر می‌گفت و پیشگام حرکتی نو در شعر فارسی شد.شعرهای وی در سبک هندی سراییده شده اند. وی ابتدا به سکّاکی تخلص می‌کرد و سپس نام فغانی را برای خویش برگزید. در حدود سی سالگی عزم سفر به شیراز کرد و به خدمت جامی درآمد و سپس به تبریز رفت و حدود 17 سال در آنجا ساکن شد. سپس به شیراز بازگشت ولی در اواخر عمر پس از توبه از شرابخواری، در مشهد ساکن شد. دیوان وی شامل قصیده، غزل، ترکیب بند، ترجیع بند و رباعی است.
بابا فغانی در [[۹۲۵ هجری قمری]] درگذشت. اواخر زندگی او مقارن با سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود.
 
[[رده:شاعران پارسی‌گوی سدهٔ نهم قمری|شیرازی، بابافغانی]]
==منابع==
[[رده:شاعران اهل ایران|شیرازی، بابافغانی]]
<references/>‎
{{افراد-خرد}}
 
[[رده:شاعران پارسی‌گو]]
۸۲٬۴۴۱

ویرایش