تفاوت میان نسخه‌های «نصر دوم سامانی»

جز
(محل تندیس نصر دوم را در شهرستان مشهد نوشتم)
| تصویر = Nasr II Nishapur coin 921 922.jpg
|اندازه تصویر = 250px
| زیرنویس تصویر = سکه نصر دوم سامانی که در [[پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور]] کشف شده استشده‌است.
| دوران = [[۳۰۱ (قمری)|۳۰۱]]-[[۳۳۱ (قمری)|۳۳۱]] ه‍. ق.
| تاجگذاری =
| تفویض =
 
'''ابوالحسن نصر بن احمد بن اسماعیل سامانی''' ([[۳۰۱ (قمری)|۳۰۱]] تا [[۳۳۱ (قمری)|۳۳۱]] ه‍. ق) امیر [[سامانیان|سامانی]] بود.
امیر در هشت‌سالگی جانشین پادشاه شده استشده‌است و بر تخت سلطنت جلوس می‌کند. در آن زمان [[بخارا]] پایتخت دولت سامانیان بوده‌است. امیر نصر بن احمد سامانی مدت سی سال و اندی پادشاهی کرد.
 
امیر نصر مانند پدر و اجداد خود اهل دانش و شعردوست بود و در ترویج و توسعهٔ زبان و [[ادبیات فارسی]] خدمات شایانی کرده استکرده‌است. می‌گویند او امیری بود نیکوخصال، بردبار و دلیر و بامتانت و با تدبیر و کاردانی دشمنانش را مطیع خود ساخته یا نابود کرد. ماجرای مشهوری که منجر به سرودن شعر "«بوی جوی مولیان…"» از سوی رودکی شد نیز به امیر نصر مربوط است.
 
== امارت ==
درگاه نصر بن احمد مجمعِ هنرمندان و ادیبان و شاعران و دین‌شناسان شده بود. رشد و اعتلای علم و ادب در دوره امارت امیرنصر، گذشته از عنایت این امیر سامانی، مدیون وزرای دانش‌پرور و ادب دوستی چون ابوعبدالله جیهانی و ابوالفضل بلعمی است. [[رودکی]]، [[شهید بلخی]]، [[ابوالحسن مرادی]]، [[رابعه قزداری]]، [[فارابی]]، و [[ابن سینا]] در چنین دوران و فضای فرهنگی ظهور کردند و بالیدند. رودکی، در دوره زمامداری نصر بن احمد، [[کلیله و دمنه]] را به نظم درآورد. نام‌آوران [[ماوراءالنهر]] و خاندان‌های دانش‌پروری نظیر بلعمیان، عدنانیان، جیهانیان و مصعبیان نیز در دربار او با احترام می‌زیستند.<ref>مدرسی، فاطمه: نقش سامانیان در احیای فرهنگ و ادب پارسی. در: نامه فرهنگستان. ۲/۴ ص۹۸.</ref>
 
در ایّام امارت نصر، کتب عربی و فارسی بسیاری در بخارا و دیگر بلاد قلمرو سامانی تألیف شده استشده‌است. در بخارا، کتابخانه‌ای وجود داشته که، به روزگار خود، از کتابخانه‌های بزرگ جهان به شمار می‌آمدهبه‌شمار استمی‌آمده‌است. چنان‌که از زندگی نامهزندگی‌نامه ابن سینا برمی آید، در آن کتاب‌خانه، هر دانشی، اتاقی مخصوص به خود داشت که در آنجا کتب مربوط به آن علم را با نظم و سیاق خاصی در جعبه‌ها و صندوق‌ها چیده بودند.<ref name="همان منبع">همان منبع.</ref>
 
[[جیهانی]]، وزیر نصر بن احمد، به پژوهش و تحقیق در باب احوال و آداب ملل علاقه‌ای وافر داشت. وی جغرافی دانان و عالمان را به بخارا فرا خواند. کتابی هم در باب [[مسالک و ممالک]] نگاشت که حاوی اطلاعات مفصلی دربارهٔ سرزمین‌ها و مردم مشرق زمین و شمال ماوراءالنهر است. وی تألیفات دیگری هم در زمینه‌های گوناگون داشته که از بین رفته‌اند.
 
== بوی جوی مولیان آید همی ==
در یکی از سفرهای بازدید از سمت [[هرات]] به دو روستای زیبا می‌رسند که در این مکان در مقابل هرکدام از خانه‌ها باغ‌های بزرگی قرار داشت. امیر به‌سبب این‌که از این مکان‌ها خوشش می‌آید دستور می‌دهد تا همه لشکریان در اینجا اقامت کنند. این اقامت به‌سبب این‌که در تمامی سرزمین‌ها آرامش وجود داشت کمی طولانی می‌شود که این زمان برابر چهار سال می‌شود. امیران لشکر و سربازان که دلشان برای خانواده خود تنگ شده استشده‌است از وزیر امیر می‌خواهند که تدبیری بیندیشد و امیر را راضی به ترک این مکان سازد، در مقابل به او سکه‌های زیادی خواهند داد. [[رودکی]] وزیر امیر صبح با در دست داشتن چنگی در دست این ابیات را می‌خواند.
 
{{شعر}}
{{پایان شعر}}
 
امیر به این جایاین‌جای شعر که رسید از شدت خوش‌حالی سوار بر اسب گردید و تا زمانی که به [[بخارا]] رسیدند به‌جز موارد ضرورت هیج جای دیگر توقف نکرد. رودکی نیز چند برابر سکه‌هایی که به او قول داده بودند از آنها دریافت کرد.
 
== منابع ==