باز کردن منو اصلی

تغییرات

۳۴ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
به نسخهٔ 21491660 ویرایش Tisfoon برگردانده شد. (T)
{{فراهنجار}}
'''مُغالِطِه'''، '''سَفسَطه''' یا '''مَغلَطِه''' (به پارسی سره: '''دُژفرنود''') [[استدلال|استدلالی]] است که از نظر علم [[منطق]] به یکی از دلایل زیر نادرست باشد:
 
'''سَفسَطه''' یا '''مَغلَطِه''' (به پارسی سره: '''دُژفرنود''') [[استدلال|استدلالی]] است که از نظر علم [[منطق]] به یکی از دلایل زیر نادرست باشد:
* نخست آنکه دست‌کم یکی از مقدمات گزاره نادرست باشد؛
* دوم آنکه مقدمات گزاره، متضمن نتیجهٔ گزاره نباشد.
مغلطهمغالطه جزئی از [[برهان (منطق)|برهان]] است که به طور قابل [[اثبات|اثباتی]] در [[منطق]] آن ایراد وجود دارد و بنابراین کلِ برهان را نامعتبر می‌سازد. مغلطهمغالطه ممکن است برای وارونه کردنِ حقیقت(ها) به کار رود.
 
''مغلطه‌گرمغالطه‌گر'' کسی است که از روی استدلال نادرست به یک نتیجهٔ درست یا نادرست رسیده‌است و ممکن است آن نتیجه را برای نتیجه‌گیری‌های دیگری هم به کار گیرد. به گفته [[مهرزاد خرادآذر]] خلاصهٔ تعریف مغلطه–مغالطه – که از واژه عربی [[غلط]] مشتق شده است – استدلالی است که درآن فساد معنوی وجود داشته باشد، و تفاوت سَفسَطه‌گر بامَغلَطه‌گر در آن است که اولی نادانسته مرتکب اظهار برهان مبتلا به انحراف می‌شود و دومی دانسته و برپایهٔ اصول تغلیط به سوی استنتاج منطبق با مقصود خود می‌گراید.<ref>خرادآذر، مهرزاد، مغالطات نوین{{تأیید اعتبار}}</ref>
 
== تاریخچه ==