باز کردن منو اصلی

تغییرات

{{اصلی|برده‌داری در ادیان}}
 
در ادیان ابراهیمی و به‌ویژه در سه دین آخر یعنی (یهودیت، مسیحیت و اسلام) برده‌داری وجود داشته‌است؛ و عالمان دینی با آیاتی از [[کتاب مقدس]] و [[قرآن]] نفس وجودی آن را توجیه کرده‌اند. یکی از اسامی خداوند [[رب]] است که در مقابل [[عبد]] یا [[بنده]] قرار دارد، دو نوع بندگی وجود دارد یکی بندگی برده‌ای برای صاحب خود و دیگری بندگی برای پروردگاری که در جایگاه ارباب آسمانی قرار داشته و به اعتقاد این ادیان سزاوار اطاعت مطلق است و این کیفیت با اندک تغییراتی در ادیان مذکور وجود داشته‌است، در فارسی برای بردهٔ زن [[کنیز]] و برای برده مرد [[غلام]] اطلاق می‌شود، برده به مثابه کالایی که حقوق انسانی ندارد قابل خرید و فروش است، یک ارباب می‌تواند کنیز خود را در اختیار مرد دیگری بگذارد تا آن مرد از وی کام جنسی برگیرد، بردگانی که از اربابان زمینی خود می‌گریزند همواره در احادیث از قول محمد مطرود هستند. مسلمانان به استناد صریح آیه ۲۴ [[سوره نساء]] و آیات دیگر قرآن در جنگ با کفار حق و اجازه آن را از الله دارند که زنان کفار را به اسارت و به بردگی (کنیزی) برگیرند. محمد نیز با عمل به این آیه قرآنی در جنگها و [[غزوات]] (جنگهایی که خود پیامبر در آنها شرکت داشتند) زنانی را به کنیزی و همسری در اختیار گرفت. [[ریحانه]] دختر عمرو بن جنانه از طایفه بنی عمرو بن قریظه یکی از آن زنان محمد بود که در جنگ با بنی قریظه شوهر، برادر و پدر او را مسلمانان کشته بودند و پیامبر اسلام او را برای همسری در اختیار گرفت.<ref>تاریخ طبری، صفحه ۱۰۹۱–۱۰۹۲</ref> [[صفیه دختر حیی بن اخطب]] زن [[کنان ابن ربیع]] نیز از دیگر زنان محمد بود که در [[غزوه خیبر]] به غنیمت مسلمانان درآمده بود. شویشوهر او به دلیل اینکه جایگاه گنج پنهان قبیله ر ا بازگو نمی‌کرد از سوی [[علی بن ابوطالب]] مورد بازجویی قرار گرفت و سپس با نشان‌دادن محل نگهداری گنج توسط [[محمد بن سلمه]] سر بریده شد.<ref>منتهی الآمال قمی جلد ۱، صفحهٔ ۸۳</ref><ref>تاریخ طبری، صفحه ۱۸۲۵–۱۸۳۴</ref><ref>قضاوت عبدالرحمان، برگ ۹۸و۱۳۸-عایشه بعد از پیغمبر، برگ ۲۰۸</ref>
 
== آمار برده‌داری ==
۶

ویرایش