باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
ربات: اصلاح فاصله مجازی: ها
{{تمیزکاری}}
'''استدلال منطقی''' ،روش نتیجه گیری مبتنی بر «اصول منطقی» حاصل از «اندیشش» و «عقلیدن» است ؛لذا هر گاه از استدلالی منطقی استفاده گردد ؛می بایست دلایل ارایه شده ،مبتنی بر اصول «درستی» اندیشه باشد که «منطق» نام می گیرد ؛بدیهی اسن غیر این صورت ،گزاره مزبور ،از جمله «مغالطات» و سفسطه هاسفسطه‌ها ارزیابی می شود.
 
چالش های فراوانی میان سوفسطاییان و فلاسفه یونان باستان ،در خصوص نحوه چیدش روش استدلال منطقی روی داده است ؛و «ارسطو» در کتاب معروف خود ،«ارغنون» ،روش هایی را در جهت تبیین روش «استدلال منطقی» ارایه داده است. <ref>{{یادکرد وب
برای مثال ،وقتی دو گزاره «بیضی ،دایره است» و «بیضی ،دایره نیست» ؛کنار یک دیگر قرار می گیرد ؛روش «استدلال منصقی» حاکم بر جهان امروز ،این دو را «متناقض» و دست کم «یکی» را دارای «مغالطه» ارزیابی می کند.
 
اما وقتی دو گزاره «بیضی ،دایره ایت» و «بیضی ،استوانه است» ؛کنار یک دیگر قرار می گیرد ؛روش استدلال منطقی ،«مغلطه» ای در جهت ارتباط دهی میان این دو گزاره نمی بیند ؛به عبارت دیگر ،از جهت سلامت شکل گزاره ،مغالطه ای دیده نمی شود ؛اما ضروری است از دید راست آزمایی دلالت و ذات گزاره هاگزاره‌ها که آیا دارای قوام عقلی هستند یا خیر ؛به «فلسفه» روی آورد ؛و همین مسئله ،تفاوت بنیادین میان «منطق» و «فلسفه» را نشان می دهد.
 
استدلال مبتنی بر «منطق» ،شرط لازم ـ و ناکافی ـ برای پایه ریزی استدلالات عقلانی است و در واقع منطق ،این وظیفه را بر عهده دارد که چگونگی «درست اندیشیدن» را حاصل دهد ؛تا بدین صورت ،پایه ریزی استدلالات و عقلیدن صحیح (آن گونه که آن «منطق» ،درست اش می داند) ،مهیا گردد.
۸۲٬۴۴۱

ویرایش