تفاوت میان نسخه‌های «استدلال»

۱٬۲۷۴ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
 
;قیاس (استنتاج){{انگلیسی|Deduction}}
اما وقتی ذهن از قضیه‌های کلّی به نتیجه‌های جزئی می‌رسد و به عبارت مختصرتر از کلّ به جز می‌آید، آن را [[قیاس]] می‌نامند. مثال:
 
۱. سقراط انسان است.
 
در استدلال قیاسی از حداقل دو قضیهٔ درست، ضرورتا و بدون هیچ تردیدی قضیهٔ درست دیگری به نام نتیجه به دست می‌آید.
 
 
اساسی‌ترین و اعتماد‌پذیرترین شکل استدلال در منطق، استدلال قیاسی است; چرا که نتیجه‌دهی قیاس همواره یقینی است. قیاس گفته‌ای است که چند گزاره را دربرمی‌گیرد; به‌گونه‌ای که اگر آن‌ها را بپذیریم، ذهن انسان از آن گزاره‌ها وادار به پذیرش گفتۀ دیگری یعنی نتیجه می‌شود. در این تعریف چند نکته درخور توجه و باریک‌بینی است:
 
1.منظور ما از قیاس در اینجا یعنی گزاره‌ای، جملۀ خبری، که می‌تواند درست یا نادرست باشد. بنابراین، جمله‌های دستوری، پرسشی یا عاطفی قیاس خوانده نمی‌شوند.
 
2.قیاس همواره چند گزاره را دربرمی‌گیرد و منظور از چند گزاره در واقع دو گزاره یا بیشتر است.
 
3.قیاس مجموع گزاره‌هایی است که هرگاه آنها را بپذیریم ناگزیر باید نتیجۀ آن‌ها را نیز بپذیریم. قیاس بر دو گونه است: قیاس اقترانی و قیاس استثنایی.
 
==استدلال‌های غیررسمی==
۳۹

ویرایش