تفاوت میان نسخه‌های «کونگ‌فو»

برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
واژه کونگ‌فو از دو بخش «کونگ» یا «گونگ» (چینی: 功) به معنای کار، فعالیت، شایستگی یا دستاورد و «فو» (چینی: 夫) تشکیل می‌شود. «فو» در زبان چینی هم به معنی انسان است و هم [[پسوند]]ی با معانی بسیار مختلف. اگر فو را در معنای اول آن در نظر بگیریم معنی کونگ‌فو چیزی شبیه به «دستاورد انسان» خواهد بود و اگر آن را پسوند بدانیم معنای آن «فعالیت و تلاشی که با صرف زمان و انرژی قابل توجه به دست می‌آید» خواهد بود.
به این ترتیب «تمرین کونگ‌فو» در اصل به معنی تمرین یک [[هنرهای رزمی|رشته رزمی]] نبوده‌است بلکه به فرایند کلی تمرینات بدنی و ذهنی یک شخص و آموزش‌ها و تکامل مهارت‌های او اشاره داشته‌است. حالا این مهارت ممکن است در زمینه یک هنر رزمی باشد یا هر مهارت دیگری در رشته‌های هنری، علمی و فنی مختلف.
از سبک‌های ایرانی کونگ فو می‌توان به [[کونگ فو پرتوآ،پرتوآ]]، [[کونگ فو توآ]] و [[کونگ فو گرات سان]] اشاره کرد.
 
[[پرونده:Karimi tiger.jpg|بندانگشتی]]
کونگ فو در کشور چین که با نام [[ووشو]] شناخته میشود دارای بیش از ۳۰۰ سبک میباشد.که از معروف ترین آن‌ها را میتوان به سبک [[تای چی چوان]] اشاره داشت.همه این سبک‌ها در دو بخش [[تالو]] و [[ساندا]] برگزار میشوند.[[ساندا]] یک نوع مبارزه فول‌کنتاکت است که اوایل سده‌ بیستم براساس مبارزه خیابانی و با ترکیب ضربات [[بوکس]] و پا ([[کیک بوکسینگ]]) و [[کشتی]] پایه‌گذاری شد و در بعضی از مسابقات آن ضربات رنجآرنج و زانو نیز در آن گنجانده شده است.[[تالو]] به معنای فرم است، و هنرجویان به اجرای فرم در این بخش می‌پردازند.رشته رزمی [[ووشو]] از لحاظ برتر بودن در بخش نمایشی یا اجرای فرم نسبت به بقیه رشته‌های رزمی مانند [[کاراته]] یا [[تکواندو]] برتری کامل و اثبات شده‌ای دارد.هر چهار سال یک بار مسابقات جهانی [[کونگ فو]] نیز زیر نظر فدراسیون بین‌المللی ووشو و در غالبقالب ووشو سنتی برگزار می‌شود. اصطلاح ووشو به معنای هنر جنگیدن است.
 
== پانویس ==
۲۰۹

ویرایش