تفاوت میان نسخه‌های «سازمان بین‌المللی کار»

افزودن پیوند
(افزودن پیوند)
 
== تاریخچه تأسیس ==
سازمان بین‌المللی کار در سال ۱۹۱۹ پس از پایان [[جنگ جهانی اول]] در زمانی که کنفرانس صلح در [[کاخ ورسای]] بر پا بود، شکل گرفت. نیاز به پیدایش چنین سازمانی در [[سده ۱۹ (میلادی)|قرن نوزدهم]] به وسیله دوتن از صنعتگران [[ولز]]ی و [[مردم فرانسوی|فرانسوی]] یعنی [[رابرت اوون]] و [[دانیل لگراند]] مورد تأکید و پیگیری قرار گرفته بود. پس از آنکه طرح مذکور در خلال همکاری‌های بین‌المللی جهت تدوین قانون کارگران در سال ۱۹۰۱ در باسل مورد توجه قرار گرفت. سازمان ILO با هدف تدوین مقررات و قوانین بین‌المللی در جهت بهینه‌سازی استانداردهای بین‌المللی کار و حصول اطمینان از بکار گیری آنها متولد شد. قانون ILO در بین ماه‌های ژانویه و آوریل ۱۹۱۹ به وسیله کمیسیون کار در کنفرانس بین‌المللی صلح تدوین شد. این کمیسیون ترکیبی بود از نمایندگان ۹ کشور بلژیک،[[بلژیک]]، کوبا،[[کوبا]]، چکسلواکی،[[چکسلواکی]]، فرانسه،[[فرانسه]]، ایتالیا،[[ایتالیا]]، ژاپن،[[ژاپن]]، لهستان،[[لهستان]]، بریتانیا،[[بریتانیا]]، و [[ایالات متحده آمریکا]] که رهبری کمیسیون را ساموئل گامپرس، رئیس فدراسیون کارگری آمریکا (AFL) بر عهده داشت. نتیجه این نشست بروز سازمان سه جانبه گرایی بود که تنها سازمانی بود که نمایندگان دولت، کارفرمایان و کارگران را در یک نقطه سامان می‌داد. قانون ILO فصل هشتم معاهده صلح ورسای است.
 
== شعار روز ایمنی و بهداشت شغلی ==
۴۳٬۹۹۹

ویرایش