باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
بدون خلاصه ویرایش
'''ذوالنون مصری''' (شیخ ابوالفیض ثوبان ابن ابراهیم ) (زاده: [[۱۸۰ (قمری)|۱۸۰ قمری]] - درگذشت:[[۲۴۶ (قمری)|۲۴۶ قمری]]) از بزرگان صوفیان در [[مصر]] بود. وی در شهر [[اخمیم]] مصر در کنار [[رود نیل]] بدنیا آمده ودر شهر مردگان(العرفه) در جنوب شرقی قاهره دفن شده است.
 
اصل او نوبی بود و مدتی را در دمشق و انطاکیه گذراند و در مکه نزد زهاد و محدثان اقامت گزید. پاره ای از منابع از سفر او به بغداد نیز گزارش داده اند.علت این سفر را اینگونه نوشته اند که وی در برخی از علوم تصنیفاتی کرد که سبب شد مردم مصر به انکار او برخیزند و به او تهمت بزنند که علومی را مستحدث کرده که صحابه درباره آن ها سخن نگفته اند. از این رو ، وی را به زندقه منسوب ساختند و از او در نزد [[متوکل]] خلیفه عباسی سخن چینی بسیاری از او کردند و متوکل او را به بغداد احضار کرد و ۴۰ روز در زندان نگاهداشت ولی در چند جلسه مباحثه ای که باوی داشت متوکل توبه کرده بسیار گریست و او را گرامی داشت. ذوالنون پیرو طریقه [[ملامتیان|ملامت]] بود و درسرانجام توکل بی‌نظیر بیشتر اهل مصر اورا کافر و [[زندیق]] میدانستند و تا زنده بود منکرخلیفه او بودندرا ولیبا پساکرام ازبه مرگ درستی احوال او مشخصمصر گردیدبازگردانید.
 
ذوالنون مذهب [[مالکی]] داشت و [[فقه]] خوانده بود و از آثاری که به او نسبت داده شده مشخص می شود که وی علاوه بر فقه در علومی مانند طب و کیمیا نیز دست داشته است و همچنین وی پیرو طریقه [[ملامتیان|ملامت]] بود و در توکل بی‌نظیر بیشتر اهل مصر اورا کافر و [[زندیق]] میدانستند و تا زنده بود منکر او بودند ولی پس از مرگ درستی احوال او مشخص گردید.
 
== سخنانی که درباره او گفته‌اند ==