تفاوت میان نسخه‌های «نظریه نسبیت»

(تمیزکاری با ویرایشگر خودکار فارسی)
'''نظریه یا نگره نسبی''' یا همان '''نسبی''' دو نظریه اصلی و معروف [[نسبیت خاص]] و [[نسبیت عام]] از [[آلبرت اینشتین]] را در بر می‌گیرد. ایده اصلی در پشت این نظریه آن است که زمان و فضا با هم مرتبط هستند و نه جدای از هم و ثابت.
 
آغاز به کار بردن واژه «نگره نسبیت» به ۱۹۰۶ بر می‌گردد؛ هنگامی که [[ماکس پلانک]] ترکیب «نظریه نسبی» (در [[زبان آلمانی|آلمانی]]: ''Relativtheorie'') را به کار برد و بر چگونگی به کار برده شدن اصل نسبیت توسط این نظریه تأکید کرد. اما این آلفرد بوخرر بود که در بخش بحث مقاله پلانک، برای نخستین بار ترکیب «نظریه نسبیت» (در [[زبان آلمانی|آلمانی]]: ''Relativitätstheorie'') را به کار برد.a
 
== نسبیت خاص ==
# قوانین [[فیزیک]] در دستگاه ناظر لخت برای همه ی اجسام یکسان و واحد است. ([[اصل نسبیت]]).
# [[سرعت نور]] در [[خلأ]] برای همه ناظران، صرفنظر از حرکت نسبیشان یا حرکت منبع تولیدکننده [[نور]]، ثابت است.
چنین نگره‌ای همخوانی بهتری با آزمایش‌های تجربی نشان می‌دهد. برای نمونه،نرمونه، [[آزمایش مایکلسون-مورلی]] نه تنها تأکید کننده فرض دوم است که نتایج جالب دیگری را نیز به همراه داشت:
* [[نسبیت همزمانی]]: دو رویداد که برای یک ناظر همزمان هستند، ممکن است برای ناظر دیگری که نسبت به ناظر نخست در حال حرکت است همزمان نباشند.
* [[اتساع زمانی]]: [[ساعت]]‌های در حال حرکت گذر زمان کمتری را نسبت به ساعت‌های ساکن تجربه می‌کنند و نشان می‌دهند.
کاربر ناشناس