تفاوت میان نسخه‌های «حق پناهندگی»

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: آزادي⟸آزادی، استانداردهاي⟸استانداردهای، امنيت⟸امنیت، امنيتشان⟸امنیتشان، ايجاب⟸ایجاب، اين⟸ای...
(گسترش متن/اضافه کردن منبع‌)
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: آزادي⟸آزادی، استانداردهاي⟸استانداردهای، امنيت⟸امنیت، امنيتشان⟸امنیتشان، ايجاب⟸ایجاب، اين⟸ای...)
 
== پناهندگی سیاسی مدرن ==
ماده ۱۴ [[اعلامیه جهانی حقوق بشر]] می‌گوید: «هرکس حق دارد برای جلوگیری از تعقیب از آزار و شکنجه از گرفتن حق پناهندگی در سایر کشورها برخوردار شود.» کنوانسیون ۱۹۵۱ ملل متحد دربارهٔ وضعیت پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ مربوط به وضعیت پناهندگان همچنین قوانین ملی مربوط به پناهندگی سیاسی را دنبال می‌کند. براساس این توافقنامه یک پناهنده (یا در معرض سرکوب مستقیم قرار گرفته ویا عوامل زیست‌محیطی باعث پناهندگی اش شده) فردی است که در خارج از قلمرو کشور مادری اش (و اگر ملیت ندارد در محل اقامت دائمی اش) به دلیل ترس از آزار و اذیت تحت محافظت قرار می‌گیرد. دسته‌بندی‌هایی که از موقعیت حفاظت شده برخوردار می‌شوند عبارتند از [[نژاد (انسان)|نژاد]] و [[قومیت]]، [[قبیله]]، [[ملیت]]، [[مذهب]]، عقاید سیاسی و عضویت یا مشارکت در هر گروه خاص اجتماعی یا فعالیت‌های اجتماعی؛ که با تفسیر قربانیان واقعی آزار و [[شکنجه]] در برابر تعقیب کنندگانشان بر اساس اصل نان رفولمان (ممنوعیت اخراج، برگرداندن اجباری) که نباید به کشور مبدأ که جان پناهنده در معرض خطر قرار می‌گیرد، بازگردانده شوند،قانون بينبین الملل ايجابایجاب می‌کند كهکه پناهجويانپناهجویان از حفاظت بنيادين امنيتامنیت و بهبود وضعيتوضعیت زندگيزندگی برخوردار باشند. ايناین شامل حفاظت از هرگونه اخراج يایا بازگشت به سرزمينيسرزمينی است كهکه در آن، جان يایا آزاديآزادی آنها در معرض تهديدتهدید باشد (اصل نان رفولمان).
ايناین هم چنينچنین رفتار با آنها را طبق استانداردهاياستانداردهای بنيادين انساندوستانهانسان‌دوستانه شامل امنيتشان،امنیتشان، كهکه مهمتر از همه است، ايجابایجاب می‌کند.<ref>[http://www.unhcr.org/excom/scip/3ae68ccd10/note-non-refoulement-submitted-high-commissioner.html Note on Non-Refoulement (Submitted by the High Commissioner)Note on Non-Refoulement (Submitted by the High Commissioner)]</ref> این بخشی از قانون مرسوم و قانون متارکه (صلح یا آتش‌بس موقت) ملی به حساب می‌آید.{{سخ}}این مقررات و معیارهای پذیرفته شده به عنوان اصول و بخش اساسی کنوانسیون۱۹۵۱ ملل متحد در مورد وضعیت اخراج نشدن پناهندگان به کشور مبدأ می‌باشد.
 
از ۱۹۹۰ قربانیان آزار و شکنجه [[جنسی]] (که ممکن است شامل خشونت خانگی یا سرکوب سیستماتیک [[جنسیت و شخصیت|جنسیتی]] یا اقلیت جنسی باشند) در برخی کشورها به عنوان یک مقوله مشروع و قانونی برای دریافت اعطای پناهندگی پذیرفته شوند، و آن هنگامی است که متقاضیان پناهندگی اثبات کنند نمی‌توانند یا تمایلی به بازگشت به کشور مبداٰ به دلیل نداشتن حفاظت ندارند تا از حق پناهندگی از کشوری که پناه‌جو می‌پذیرد برخوردار شوند.