باز کردن منو اصلی

تغییرات

بدون خلاصه ویرایش
[[ایستگاه متروی شهید بخارایی]]، یکی از ایستگاه‌های [[متروی تهران]] است که در جنوب [[تهران]] قرار دارد.
 
این ایستگاه که در [[خط یک مترو]]متروی تهران]] واقع شده‌است، پیشتر [[خزانه]] نام داشت.
 
مشخصات عمومي ايستگاه
نام ايستگاه: [[ایستگاه متروی شهید بخارائیبخارایی]]
 
کد ايستگاه: C1
مساحت فضای باز: 3246متر مربع
 
ورودي هاي ايستگاه: [[شهیدرجائیشهیدرجایی]] [[خیابان ابریشم]] خ غلامرضا همدانی 100متری همدانی(علی آباد شمالی) کوی فراهانی
 
غرفه هاي تجاري ايستگاه
 
 
[[خزانه بخارایی]] از لحاظ قدمت تاریخی ، بسیار نوساز تر از محلات [[علی آباد]] شمالی ، [[نازی آباد]] و [[یاخچی آباد]] است . نام اولیه محله خزانه ، [[فرح آباد]] بوده است . علل تغیر نام آن به خزانه ، دو برادر به نامهای مهدی و عباس خزانه یودهبوده اند . (حجت الله مقصودی ) این دو برادر که نقش بسیاری در آبادانی این محله داشتند ، در مقبره خانوادگی در قبرستان [[ابن بابویه]] به خاک سپرده شده اند . قدمت محله خزانه به شصت تا هفتاد سال می رسد.(امیر احمدی و قلی زاده ) در [[عهد ناصری]] ، این محله کوره های آجرپزی بوده که در نقشه های به جا مانده از آن دوران مکان آنها کاملا مشخص شده است .زمان احداث و راه اندازی این کوره پز خانه ها به دوران [[ناصرالدین شاه]] باز می گردد. علت احداث این کوره های آجرپزی را که تعدادشان در این نواحی بسیار زیاد هم بود ، تصمیم ناصرالدین شاه به احداث دیوار جدید شهر [[تهران]] دانسته اند . (تاریخ اجتماعی فرهنگی تهران ، دکتر ناصر تکمیل همایون ، جلد دوم ، [[دارالخلافه]] ناصری) به منظور محافظت بیشتر از شهر تهران و به پیشنهاد میرزا یوسف [[مستوفی الممالک]] ( [[صدرالعظمصدراعظم]] وقت) ، ناصر الدین شاه تصمیم گرفت دیواری بر روی دیوارهای بازمانده از دوران صفوی که پس از چهارصد سال تقریبا ویران شده بودند ، بنا کند . این دیوار به تقلید از استحکامات پاریس و توسط یک مهندس فرانسوی طراحی شد . ساخت این دیوار و دروازه آن ، حدودا ده سال به طول انجامید . ( جغرافیای تاریخی [[تهران]] ، محسن معتمدی و تهران قدیم ، ناصر نجمی ) برای ساخت این دیوار ها ، نیاز به آجر بود و به همین منظور کوره های آجر پزی زیادی در این محدوده از جنوب شهر تهران راه اندازی شد . این کوره ها که اغلب در دخمه های داخل زمین قرار می گرفتند ، به صورت بیست و چهار ساعته آجر تولید می کردند و سپس توسط گاری به نواحی مختلف شهر انتقال داده می شد (جغرافیای تاریخی تهران ، [[محسن معتمدی]] و یادمانهای تاریخی تهران ، دکتر ناصر تکمیا همایون ) پس از تکمیل دیوار ، رفته رفته تعدادی از این کوره پزی ها غیر فعال شدند و زمین های آن به منظور کشت و زرع مورد استفاده قرار گرفت و در این حوالی کشتزارهای گندم بسیاری پدید آمد . (جغرافیای تاریخی تهران ، محسن معتمدی) در دوره پهلوی اول ، به علت افزایش سرعت آهنگ رشد شهر و با هدف به اصطلاح ایجاد تغیرات بنیادبن ، در پی گسترش شهر به خارج از حصار و [[خندق]] دوره ناصری که از سال 1309 ه ش شروع شد ، در سال 1311 ه ش با تخریب باروی قدیمی شهر آغاز گردید و تا سال 1316 ه ش ادامه داشت . (جغرافیای تاریخی تهران ، محسن معتمدی) پس از تخریب دیوار ، گسترش شهر سرعت بیشتری از قبل گرفت خصوصا در محور شمالی و جنوبی شهر . این گسترش که با تفکرات به اصطلاح نوین همراه بود باعث تغیر بافت محلات و سبک زندگی مردم شد . رفته رفته کوره پزی های محله بطور کامل از بین رفت . معروفترین کوره پزی محله که به کود حسن نفتی شهرت داشت . (نگاهی به هویت شهر تهران ، دکتر مصطفی بهزادفر ) اولین شهید محله خزانه ، شهید [[محمد بخارایی]] بود . وی پس از ترور انقلابی [[نخست وزیر]] وقت ، [[حسن علی منصور]] در زمستان سال 1343 به دست رژیم [[پهلوی]] به [[شهادت]] رسید . در حال حاضر یکی از خیابانهای اصلی ایم محله به نام ایشان نامگذاری شده است . از دیگر شهدای محله می توان به شهید [[سلامت بخش]] ، شهید جمشید سید و شهید بادلو و همچنین اولین شهید پس از [[انقلاب اسلامی]] شهید بستانچی اشاره کرد.
 
موقعیت