تفاوت میان نسخه‌های «منیر وکیلی»

جز
| نقش‌های_مرتبط =
| همسر = [[عبدالمجید مجیدی]]
= | اعضای_پیشین =
=
| اعضای_پیشین=
| سازهای_برجسته =
}}
در مدت چهار سالی که منیر در پاریس بود، در فرصت‌های مختلف، چه در گردهمایی‌های ایرانیان و چه در برنامه‌های کنسرواتوار و نیز طی امکانات دیگر در فرانسه و درسایر کشورهای اروپائی، در برنامه‌های هنری شرکت می‌کرد و هنر آواز خود را عرضه می‌داشت و مورد تشویق و تحسین بسیار قرار می‌گرفت. از جمله در ماه [[اوت]] [[۱۹۵۱ (میلادی)|۱۹۵۱]] در یک مسابقه آوازهای فولکلور در برلن جایزه اول را دریافت کرد.
 
منیر در سال ۱۳۳۲ پس از دریافت دیپلم آواز از [[کنسرواتوار ملی پاریس]] به [[ایران]] بازگشت و فعالیتهای هنری گسترده ایرا آغاز نمود. در سال ۱۳۳۹ منیر به [[آمریکا]] عازم شد و در [[کنسرواتوار نیوانگلند بوستون]] به تکمیل دانش موسیقی و فراگیری آوازهای [[اپرا]] و نقش‌های‌نقش‌های اپرایی پرداخت. در این کنسرواتوار استاد او [[بوریس گلداوفسکی]]<ref>[[:en:Boris Goldovsky|Boris Goldovsky]]</ref> بود که از اساتید به‌نام و بسیار مشهور روس الاصل آن زمان بود و بسیاری از خوانندگان مشهور [[اپرای متروپولتین]] نیویورک زیردست او تعلیم دیده بودند.
 
در مدتی که منیر وکیلی در بستون بود دربسیاری از صحنه‌های اپرا که در نیوانگلند کنسرواتواری به نمایش گذاشته می‌شد به روی صحنه‌صحنه می‌آمد و بسیار مورد تحسین قرار می‌گرفت. بخصوص در دو اپرای «[[نی سحرآمیز]]» [[موتسارت]] و اپرای تک صحنه‌ای [[هانری پورسل]]<ref>[[:en:Henry Purcell|Henry Purcell]]</ref> بنام دیدو و آئناس.<ref>Dido and Aeneas</ref> نقش اول را بازی کرد.
 
وی در سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت. منیر مصمم بود که آرزوی دیرین‌دیرین خود را عملی سازد و این رؤیا را که روزی در ایران یک اپرای واقعی داشته باشیم و یک اپرای کامل را بتوانیم روی صحنه بیاوریم تحقق بخشید. او اولین صحنه‌های اپرایی در سالهای ۱۳۴۱ به بعد ابتدا درتلویزیون صحنه‌هایی از مادام باتر فلای [[پوچینی]] و تراویا تای [[جوزپه وردی]]، سپس در سالن وزارت فرهنگ و هنر اپرای اورفه و اوریدیس [[کریستف ویلیبالد گلوک]]<ref>Gluck</ref> و بعداً در سالن سعدی اپرای تک صحنه‌ای جمیله اثر [[ژرژ بیزه]] را بروی صحنه آورد. البته در تلویزیون فقط صحنه‌هایی از اپرا نمایش داده می‌شد ولی این نمایشها مورد توجه بسیار بینندگان قرار می‌گرفت.
 
با گشایش [[تالار وحدت|تالار رودکی]] در سال ۱۳۴۶ فعالیتهای وی نیز همانند همتایانش در قالب گروه اپرای تهران شکل حرفه‌ای‌تر به خود گرفت. وی در اپراهای متعدد ایفای نقش کرد از جمله: اورفه و اُریدیس (با همکاری [[حسین سرشار]])، [[مادام باترفلای]]، لا بوهم، لا تراویاتا و [[توراندخت]].
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:وکیلی، منیر}}
 
[[رده:اهالی تبریز]]
[[رده:تهیه‌کنندگان تلویزیونی اهل ایران]]
[[رده:خوانندگان اهل تبریز]]
[[رده:خوانندگان زن اهل ایران]]
[[رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:خوانندگان سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:خوانندگان موسیقی سنتی ایرانی اهل ایران]]
۴٬۴۱۱٬۲۶۸

ویرایش