تفاوت میان نسخه‌های «حمودیان»

جز
(ابرابزار، اصلاح نویسه، اصلاح ارقام)
در اوایل قرن ۵ قمری بود که [[سلیمان بن حکم]] حکومت ولایات [[سبته]] و [[طنجه]] را به فردی به نام [[علی بن حمود]] که نسب وی به [[ادریسیان|ادریسان مغرب]] می‌رسید، واگذار کرد و همچنین قسمت‌های جنوبی اندلس، [[جزیره خضرا]]، را نیز به بردار علی یعنی [[قاسم بن حمود]] اعطا کرد.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۴۶۲}}</ref>
در این زمان که دستگاه خلافت از آشفتگی فراوانی رنج می‌برد، علی با به تحریک فردی به نام [[خیران]] که از سرداران بربر بود بر علیه سلیمان شورید<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۴۶۳}}</ref>
و توانست وی را شکست و [[قرطبه]] را فتح کند. پس از تصرف قرطبه سلیمان و پدرش جکم به دستور علی به قتل رسیدند و خود علی نیز با لقت المتوکل علی الله به مسند خلافت رسید.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۴۶۴}}</ref> وی پس از چندی حکومت شرایط سختی را برای مردم قرطبه به وجود آورد که سبب شورش علیه وی شد که وی به خشونت همگی را سرکوب کرد و همچنین رفتار بد وی موجب رنجش بربرها علی‌الخصوص خیران شد.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۴۶۵}}</ref>. در همین حال فردی به نام عبدالرحمن توانست به کمک خیران و امیران [[سرقسطه]]، [[شاطبه]] و [[والنسیا]] شورش بزرگی را علیه علی بن حمود به راه بیاندازد و علی نیز دست به اقدام متقابل زد و آماده نبرد شد اما توانست ۳ تا از غلامان خود کشته شد.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۴۶۶}}</ref>
 
=== قاسم بن حمود ===
 
=== جانشینان یحیی ===
پس از یحیی، بردارش [[ادریس بن علی]] که ولایت طنجه و سبته را برعهده داشت با لقب المتاید الله به مسند خلافت اندلس رسید.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۶۸}}</ref>. ادریس پایتخت را مالقه انتخاب کرد که محل و مقر اصلی طایفه حمودی بود. دوران حکومت ادریس نسبتاً طولانی بودو تا سال ۴۳۱ پایدار ماند.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۶۹}}</ref>
 
پس از وی، پسرش [[محمد بن ادریس]] به حکومت رسید که حکومت وی نیز دوامی نداشت هم چنان‌که در دوران [[حسن بن یحیی حمودی]]، جانشین محمد، چندان نپائید و در سال ۴۳۴ درگذشت.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۶۹-۶۷۰ص۶۶۹–۶۷۰}}</ref>
 
== زوال حمودیان ==
پس از آن بربرها با [[ادریس دوم]] با لقب عالی بیعت کردند و او را به مسند رساندند. با توجه به شخصیت هنری و ادبی وی، مملکت از امور سیاسی عقب ماند و در نتیجه باعث بروز تمرد یاغیان و جسورتر شدن آنها شد که توانستند در سال ۴۳۸ وی از حکومت برکنار<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۷۰-۶۷۱ص۶۷۰–۶۷۱}}</ref> و با [[محمد بن قاسم]] با لقب مهدی بعیت کنند.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۷۱}}</ref>. وی برعکس ادریس دوم، شخصی جسور و قدرتمند بود که باعث نگرانی گروه‌ها به خصوص بربرها شود. پس وی از سلطنت خلع و [[محمد بن ادریس دوم]] با لقب مستعلی به حکومت رساندند.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۷۱}}</ref>. در دوران وی نیز به مانند اسلافش، هرج و مرج و شورش در سراسر حکومت بیداد می‌کرد و موجب رنجش بیش از پیش اهالی اندلس شده بود تا اینکه در سال ۴۴۶ شخصی به نام [[بادیس بن حبوس]] بر مالقه دست یافت و محمد را دستگیر و به [[افریقیه]] فرستاد. بدین ترتیب حکومت حمودیان پس از ۴۰ سال برافتاد و باردیگر خاندان اموی توانستند قدرت را به دست بگیرند.<ref>{{پک|محمد عبدالله عنان|ک=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|ص= ص۶۷۲-۶۷۳ص۶۷۲–۶۷۳}}</ref>
 
== پانویس ==
{{پانویس|۲}}
 
== منابع ==
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=عنان|نام=محمد عبدالله|عنوان=تاریخ دولت اسلامی در اندلس|جلد=۱|مترجم=عبدالمحمد آیتی|ناشر=کیهان|سال چاپ=۱۳۶۶|مکان=تهران}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=نعنعی|نام=عبدالمجید|عنوان=دولت امویان در اندلس |جلد=۱|مترجم=محمد سپهری|ناشر=پژوهشگاه حوزه و دانشگاه|سال چاپ=۱۳۸۶|مکان=تهران}}
۲۹٬۹۱۵

ویرایش