باز کردن منو اصلی

تغییرات

←‏استادها: حق استادی؟! بر اساس کدام منبع؟
وی مدتی آواز و [[گوشه (موسیقی)|گوشه‌های]] موسیقی ایران را نزد استاد [[تاج اصفهانی]] و [[ادیب خوانساری]] آموخته و نِی را از مهدی نوایی فرا گرفت. وی هر زمان که به تهران می‌رفت از محضر استاد [[ابوالحسن صبا]] استفاده می‌نمود.
 
پس از فوت [[مهدی نوایی]]، کسایی همچنان از همنشینی با نوازندگان اصفهانی در جهت تسلط بر نوازندگی نِی استفاده کرد. مخصوصاً از همنوازی با [[جلیل شهناز]] که به نوعی حق استادی بر گردن او دارد، بهره برد. همنوازی با سازهای پرده‌داری مثل [[تار]] و [[سه‌تار]] او را بیش از پیش با گام‌های مختلف موسیقی ایرانی آشنا کرد، به صورتی که برای اولین بار دستگاه‌های [[چهارگاه]]، [[آواز اصفهان|اصفهان]]، [[دستگاه نوا|نوا]] و [[راست پنجگاه]] را با کوک دقیق و به صورت کامل اجرا کرد. کسایی همچنین از محضر [[ابوالحسن صبا]] بهره‌های فراوان برد که می‌توان گفت هنر نوازندگی [[سه‌تار]] کسائی، یادگار انس با این هنرمند یگانه‌است. سه‌تار نوازی کسائی تلفیقی زیبا از ترکیب نوازندگی [[تار]] [[جلیل شهناز]] و [[سه‌تار]] [[ابوالحسن صبا]] است.
 
وی در محضر [[ابوالحسن صبا|استاد صبا]] به نواختن ردیف‌ها پرداخت و با هنرمندانی چون [[روح‌الله خالقی|خالقی]]، [[مشیر همایون]] و [[حسین محجوبی]] نیز می‌نواخته‌است.