تفاوت میان نسخه‌های «زبان کره‌ای»

بدون خلاصه ویرایش
حدود ۸۰ میلیون [[گویشور]] زبان کره‌ای همراه با گروه بزرگی در [[استرالیا]]، [[برزیل]]، [[کانادا]]، [[چین]]، [[ژاپن]]، [[ایالات متحده]]، جمهوری‌های [[شوروی]] سابق و اخیراً [[فیلیپین]] وجود دارند.
 
در مورد طبقه‌بندی زبان کره‌ای در گروه‌های زبانی، اختلاف نظر وجود دارد. ایده جنجالی تعلق زبان کره ای به خانواده [[[[زبان‌های آلتایی]]]] در پژوهش های دانشگاهی بی اعتبار شده است<ref>{{Citation | contribution = Stratification in the peopling of China: how far does the linguistic evidence match genetics and archaeology? | editor1-last = Sanchez-Mazas | editor2-last = Blench | editor3-last = Ross | editor4-last = Lin | editor5-last = Pejros | title = Human migrations in continental East Asia and Taiwan: genetic, linguistic and archaeological evidence | year = 2008 | publisher = Taylor & Francis}}</ref>. امروزه زبان کره ای بیشتر در خانواده زبانهای [[زبان‌های دیرین سیبری]] دسته بندی می شوند. برخی از زبان‌شناسان آن را زبانی [[زبان تک‌خانواده|تک‌خانواده]] به‌شمار می‌آورند. کره‌ای از لحاظ ساخت‌واژه (صرف)، یک [[زبان پیوندی]] و از لحاظ ترکیب جمله (نحو) جزو گونه زبانی «[[نهاد مفعول فعل]]» است. زبان کره‌ای همانند زبان‌های [[زبان ژاپنی|ژاپنی]] و [[زبان ویتنامی|ویتنامی]]، در خصوص [[وام‌واژه]]‌های [[زبان چینی|چینی]] از این زبان تأثیر گرفته‌است.
 
واژه‌های اصیل کره‌ای در حدود ۳۵٪ واژگان این زبان را تشکیل می‌دهند، در حالی که در حدود ۶۰٪ واژگان زبان کره‌ای را واژه‌های «واژگان چینی-کره‌ای» (واژگان چینی یا واژگانی که ریشه چینی دارند) به خود اختصاص داده‌اند. ۵٪ باقی‌مانده، شامل وام‌واژه‌های دیگر زبان‌هاست که ۹۰٪ آنها از [[زبان انگلیسی]] وارد شده‌اند.