تفاوت میان نسخه‌های «بنی‌اسرائیل»

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: إسرائیل⟸اسرائیل، درگذست⟸درگذشت، نمیابند⟸نمی‌یابند
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: إسرائیل⟸اسرائیل، درگذست⟸درگذشت، نمیابند⟸نمی‌یابند)
'''بنی اسرائیل''' {{به عبری|בני ישראל}} (به [[انگلیسی]]: Israelites) به فرزندان و نوادگان [[یعقوب]] گفته می‌شود. این قوم ریشه و پایه قومی هستند که بعدها یهود نامیده شد.
[[پرونده:12 Tribes of Israel Map.svg|بندانگشتی|محدوده قلمرو نوادگان اسراییل.]]
اسرائیل واژه‌ای [[عبری]] ترکیب «اسرا» و «یل» است که در لغت عبری «اسرا» به معنای عبد و «ایل» به معنای خدا می‌باشد و در مجموع به معنای «بنده خدا» است.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص ۸۴، ” أنّ معنی هذه الکلمة فی اللغة العبریّة یطابق ما قلنا فی مادّة أسر من العربیّة، فمعنی إسرائیلاسرائیل: من یکون تحت‌النظر و التوقیف و التدبیر و الأسر من اللّه تعالی، و هذا المعنی قریب من کلمة عبد اللّه.</ref> البته در کتب یهود به معنی غلبه کننده بر خدا یا کشتی گرفته با خدا آمده است. این داستان از داستان کشتی گرفتن یعقوب با خدا، یا فرشته‌ای از جانب خدا در عهد عتیق گرفته شده است که بعد از این مبارزه نام یعقوب به اسرائیل تغییر می‌کند.<ref>آفرینش ۳۲:۲۴–۳۲</ref>
 
از این رو به فرزندان و نوادگان او «بنی اسرائیل» گفته می‌شود.
* زیلپا (خدمتکار لیه): گد و آشر.<ref>آفرینش ۳۵:۲۲–۲۶</ref>
 
یعقوب و پسران او به دلیل دعوت برادرشان یوسف که در آن زمان عزیز مصر بوده به سرزمین [[مصر]] مهاجرت می‌کنند. وقتی آنها به مصر می‌روند تعدادشان ۷۰ نفر است که در چهار نسل به ۶۰۰۰۰۰ نفر افزایش میابند. [[فرعون]] از قدرت گرفتن فرزندان یعقوب ترسیده و دستور می‌دهد که تمامی فرزندان پسر آنها را بکشند. خدای اسرائیل نام خود را به [[موسی]] نشان می‌دهد که از نسل لاوی است. در این زمان خدا آنها را از اسارت نجات داده و قوانین خود را به آنها می‌دهد تا آنها ملت او باشند؛ ولیکن اسرائیلیها دارای ایمان کافی نیستند و اجازه ورود به سرزمین موعود را نمیابندنمی‌یابند.
بعد از مرگ موسی و نسل او، نسل بعدی به رهبری یوشع وارد [[کنعان]] می‌شوند و اختیار آن سرزمین را به دست می‌گیرند؛ ولیکن باز اسرائیلیها ایمان کافی ندارند و دچار مشکلات می‌شوند.
 
بنی اسرائیل از خدا درخواست یک شاه می‌کنند و خدا به آنها [[طالوت]]([[شائول]]) را می‌دهد. داوود نبی بعد از طالوت قدرت را به دست می‌گیرد. در زمان داوود اسرائیلیها حکومت خدا را به دست می‌آورند.
فرزند داوود به نام سلیمان، معبدی برای پرستش خدا می‌سازد. در عهد عتیق آمده که سلیمان اجازه می‌دهد زنان خارجی او به پرستش خدایان خود بپردازند و پس از درگذستدرگذشت وی پادشاهی او به دو بخش تقسیم می‌شود.
 
پادشاهی شمال اسرائیل گناه می‌کنند و اجازه بت‌پرستی می‌دهند و در توحید شکست می‌خورند. از این رو خدا اجازه می‌دهد که قومهای دیگری بر آنها غلبه کرده و جایگزین آنان شوند. در جودا (پادشاهی جنوب)، بعضی به [[توحید]] روی می‌آورند ولیکن بعضی دیگر بت‌پرست شده و حتی در معبد سلیمان بت‌پرستی می‌کنند. از این رو خدا اجازه می‌دهد که جودا شکست خورده و در بابل به اسارت گرفته شود و معبد سلیمان نابود گردد.