باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
←‏۱۹۴۹–۱۹۶۱: اساتید -> استادان / با استفاده از AWB
 
=== ۱۹۴۹–۱۹۶۱ ===
براساس آمارهای منتشر شده در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۱ حدود ۵/۲ میلیون نفر از [[آلمان شرقی]] به [[آلمان غربی]] مهاجرت کردند و راه اصلی آن‌ها ورود به [[برلین غربی]] بود. همچنین طی شش ماه اول سال ۱۹۶۱ تعداد ۱۶۰هزار نفر یعنی تقریباً روزانه ۲۰۰۰ نفر از [[برلین شرقی]] به [[برلین غربی]] پناهنده شدند. بیشتر مهاجرین کارگران متخصص، کارشناسان، اساتیداستادان دانشگاه و [[روشنفکران]] بودند. این امر موجب نارضایتی دولت [[آلمان شرقی]] و [[اتحاد جماهیر شوروی]] شد. این مهاجرت‌ها و از دست دادن نیروهای کار، [[آلمان شرقی]] را در معرض فروپاشی اقتصادی قرار داد و خسارت‌های زیادی را برای [[اتحاد جماهیر شوروی]] و دولت آلمان شرقی تحت رهبری «اریک هونکر» به ارمغان آورد. چرا که اقتصاد و صنعت [[آلمان شرقی]] عملاً بر کمک‌های [[شوروی]] شکل یافته بود. از این رو آن‌ها دست به عملی محدودکننده زدند و به دستور [[نیکیتا خروشچف]]، رهبر [[اتحاد جماهیر شوروی]] تمام راه‌های ارتباطی بین برلین شرقی و غربی را مسدود کردند و دیوار برلین را به‌عنوان «دیوار حافظ ضد فاشیست» و با هدف جلوگیری از رفت‌وآمدهای نامطلوب (به تعبیر اروپای شرقی) بنا کردند.
 
در اولین ساعات روز یک شنبه سیزدهم آگوست ۱۹۶۱، [[نیروهای نظامی]] [[آلمان شرقی]] خیابان‌های منتهی به نقاط مرزی را محاصره کردند و کارگران در مرز مشغول ساختن دیوار شدند. با ایجاد این حصار که ارتفاع آن به دو متر می‌رسید، ارتباط بین بخش‌های شرقی و غربی شهر کاملاً قطع شد. احداث این دیوار چنان شتابان انجام گرفت که بسیاری از خانواده‌ها که در مناطق مختلف شهر زندگی می‌کردند برای مدت ۲۸ سال از یکدیگر جدا شدند. گروهی از آن‌ها آن‌قدر زنده نماندند که فروریختن دیوار برلین را شاهد باشند و امکان دیدار دوبارهٔ خانواده‌های خود را پیدا کنند. [[پرونده:Berlin satellite image with Berlin wall.jpg|بندانگشتی|250 px|تصویر ماهواره‌ای از دیوار برلین (خط زرد نشان دهندهٔ محل دیوار است)]]طول دیواری که به دور برلین غربی کشیده شده بود، ۱۵۵ کیلومتر بود که ۴۵ کیلومتر آن از وسط شهر می‌گذشت. با احداث این دیوار، شهر برلین غربی به صورت یک شهر محصور در خاک آلمان شرقی درآمد. گذرگاه‌های دو طرف در ۱۹۲ مسیر قطع شد. ۹۷ مورد خیابان‌های شهری برلین در جهت شرقی - غربی و ۹۵ مورد مسیرهای بیرون شهری بین برلین غربی و سایر مناطق آلمان شرقی بسته شد. این حصار اندکی در خاک [[آلمان شرقی]] نصب شد تا بدین ترتیب از هرگونه تجاوزی توسط [[آلمان غربی]] مصون بماند. به طوری که اگر کسی پشت این حصار می‌ایستاد، درواقع در خاک [[آلمان شرقی]] قرار داشت. تانک‌ها در نقاط معینی از شهر مستقر شدند. قسمتی از خیابان‌های شهر کنده شده بود و برای رفت‌وآمد وسائل نقلیه عمومی قوانین تازه‌ای معین شده بود. خطوط راه آهن و مترو بین دو طرف هم متوقف و ارتباط تلفن این دو بخش نیز قطع شد. همچنین ساکنان برلین شرقی از ورود به برلین غربی منع شدند. این امر به دلیل این که حدود ۶۰ هزار نفر از ساکنان برلین شرقی در برلین غربی کار می‌کردند مشکلات زیادی به بار آورد. در روزهای بعد مقامات آلمان شرقی در مقابل تمام پنجره‌ها و درهای ساختمان‌هایی که در خط حائل واقع شده بودند دیوار کشیدند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش