تفاوت میان نسخه‌های «اکوادور»

ابرابزار
(فارسی‌سازی)
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری
(ابرابزار)
تصویر پرچم = Flag of Ecuador.svg |
تصویر نشان ملی = Coat of arms of Ecuador.svg |
شعار ملی = [[خدا]]، [[میهن]]، [[آزادی]] |
سرود ملی = [[سرود ملی اکوادور|درود، ای میهن]] |
نقشه = Ecuador (orthographic projection).svg|thumb|200px |
زبان رسمی = [[زبان اسپانیایی|اسپانیایی]] |
نوع حکومت = [[جمهوری]] |
نوع حاکمان = • [[رئیس جمهوررئیس‌جمهور]]{{سخ}}• [[معاون اول]] |
نام حاکمان = [[لنین مورنو]]{{سخ}}[[خورخه گلاس]] |
نحوه تشکیل = استقلال |
نظام سیاسی اکوادور جمهوری ریاست‌جمهوری است. این کشور از سال ۱۸۳۰ مستقل شده‌است. اکوادور پیش از این تاریخ بخشی از مستعمرات اسپانیا و [[جمهوری کلمبیای بزرگ]] بود.
 
در شمال آن [[کلمبیا]]، در شرق و جنوب آن [[پرو]] و در غرب آن [[اقیانوس آرام]] قرار دارد. این کشور همچنین شامل [[جزایر گالاپاگسگالاپاگوس]]) در اقیانوس آرام در حدود ۹۶۵ کیلومتری غرب کشور می‌باشد. اکوادور دارای مساحتی برابر با ۲۵۶٬۳۷۰ [[کیلومتر مربع]] می‌باشداست.
 
[[ایرانیان اکوادور]] یکی از گروه‌های مهاجر این کشور هستند و سابقه حضور آنها در اکوادور به سال‌های قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بازمی‌گردد.<ref>[[ایرانیان اکوادور|ایرانیان مقیم اکوادور]]، سابقه حضور.</ref> و آمار رسمی از تعداد ایرانیان مقیم اکوادور وجود ندارد.
در قرن نوزدهم، اوضاع ناحیه ناآرام بود و فرمانروایان یکی پس از دیگری به سرعت می‌آمدند. [[گابریل گارسیا مورنو]] در دههٔ ۱۸۶۰ با پشتیبانی [[کلیسای کاتولیک رم]] کشور را متحد ساخت. در اواخر دههٔ ۱۸۰۰، تقاضای جهانی برای [[کاکائو]] باعث وابستگی اقتصاد به صادرات کالا شد واین شرایط باعث مهاجرت به مناطق حاصلخیز ساحلی شد.
 
یک انقلاب آزادی‌خواه در نواحی ساحلی تحت رهبری [[الوی الفارو]] در سال ۱۸۹۵ باعث کاهش قدرت روحانیت شد و این حزب آزادی‌خواه تا زمان کودتای نظامی سال ۱۹۲۵ همچنان قدرت داشت. در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ سیاست‌مداران مردمی مانند رئیس جمهوررئیس‌جمهور [[خوسه ماریا ولاسکو ایباررا]] که در پنج دوره رئیس‌جمهور بود نقشی پراهمیت داشتند.
 
اختلاف بر سر حکومت بر قلمرویی در آمازون باعث ایجاد اختلافی طولانی مدت بین اکوادور و [[پرو]] شده‌است. در سال ۱۹۴۱، یا تشدید اختلافات بین دو کشور جنگ درگرفت. [[پرو]] ادعا می‌کرد که حضور نظامی اکوادور در قلمرویی که پرو مدعی آن است در واقع حمله به خاک پرو است و اکوادور نیز همین ادعا را در مورد پرو داشت. در ژوئیه سال ۱۹۴۱ سربازان به حرکت درآمدند. پرو دارای [[نیروی نظامی پرو|نیروی نظامی]] متشکل از یازده هزار و ۶۸۱ سرباز بود، در حالیکه اکوادور تنها پنج هزار و ۳۰۰ نیروی نظامی غیر ماهر و گسسته داشت که هزار و ۳۰۰ تن از آنها در نواحی جنوبی کشور استقرار یافته بودند. در پنج ژوئیه سال ۱۹۴۱، با عبور نیروهایی پرو از برخی محل‌های مرزی اکوادور برای بررسی توان نظامی نیروهای مرزی این کشور درگیری بالا گرفت. در نهایت در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱، نیروهای پرو از مرز اکوادور در رودخانهٔ زارومیلا گذشتند و رسماً حملهٔ خود را به ناحیهٔ ال‌اوروی اکوادور آغاز کردند. در این جنگ [[پرو]] تمامی نواحی مورد ادعای اکوادور و همچنین ناحیهٔ [[ال‌اورو]] و قسمت‌هایی از ناحیهٔ [[لوخا]] (حدود ۶٪ کشور) را تصرف کرد و خواستار صرف‌نظرکردن اکوادور از نواحی مورد ادعایش شد. [[نیروی دریایی پرو]] بندر [[گوایاکیول]] را در اختیار گرفت و بدین‌ترتیب مانع تأمین تجهیزات مورد نیاز نیروهای اکوادور شد. پس از چندین هفته از جنگ، با فشار آمریکا و چندین کشور آمریکای لاتین جنگ متوقف شد. اکوادور و پرو در ۲۹ ژانویهٔ سال ۱۹۴۲ رسماً [[تفاهم‌نامه ریو]] را به نفع اتحاد نیمکره در مقابل [[نیروهای کشورهای محور]] در [[جنگ جهانی دوم]] امضاء کردند. در نهایت به دلیل پیروزی پرو نواحی مورد اختلاف به این کشور داده شد. پیش از اتمام کامل اختلافات دو جنگ دیگر اتفاق افتاده بودند. "رجوع کنید به [[جنگ پاکیوشا]] و [[جنگ سنپا]].
رکود اقتصادی و نارضایتی عمومی باعث بازگشت به سوی سیاست‌های مردمی در دههٔ ۱۹۶۰ شد، در حالیکه شرکت‌های خارجی در ناحیهٔ [[آمازون]] اکوادور منابع نفتی کشف کرده و آنها را توسعه می‌دادند. در سال ۱۹۷۲، ساخت لولهٔ نفتی آندیان که نفت را از شرق به ساحل می‌آورد به اتمام رسید و بنابراین اکوادور به دومین تولیدکنندهٔ بزرگ نفت در آمریکای جنوبی تبدیل شد. در همان سال یک گروه نظامی ملی [[دیکتاتوری نظامی|جونتا]] دولت را مغلوب کرد و تا سال ۱۹۷۹ همچنان بر قدرت ماند، تا اینکه در آن سال فشارهای نهادهای [[مردمی‌دموکراتیک]] بسیار افزایش یافت. در سال ۱۹۸۲، دولت با بحران اقتصادی ناشی از [[تورم]] بالا، کسری بودجه، کاهش ارزش پول کشور، افزایش بدهی و مشکل از صنایع غیررقابتی مواجه شد که منجر به بی‌ثباتی دولت شده بود.
 
سال‌های متمادی بی‌کفایتی در ادارهٔ کشور که با ناتوانی در رسیدگی به بدهی‌های کشور در زمان حکومت نظامی آغاز شده بود، درواقع کنترل و ادارهٔ کشور را غیرممکن کرده بود. در اواسط دههٔ ۹۰، دولت اکوادور دارای نهاد اجرایی بسیار ضعیفی بود که برای راضی کردن دولتمردان در هیئت قانونگذاری و قضایی تقلا می‌کرد. سه [[سران اکوادور|رئیس جمهوررئیس‌جمهور]] آخر منتخب مردم هیچ‌کدام تا آخر دورهٔ ریاست جمهوری خود بر سر کار نماندند.
 
از جمله مهم‌ترین عوامل در بی‌ثباتی دموکراتیک اکوادور ظهور جمعیت بومی به عنوان جزئی فعال در دولت بود. این افراد به دلیل ناتوانی دولت در تحقق وعده‌هایش در مورد اصلاحات ارضی، بیکاری و استثمار مالکان زمین نسبت به دولت بدبین بودند.
کابینه: رئیس‌جمهور [[کابینه]] را تعیین می‌کند و تمامی [[وزیر|وزرا]] و حیطهٔ کاری آنها توسط وی تعیین می‌گردند. در حال حاضر ۱۵ وزیر (''Ministerios'') و ۷ دبیر (''Secretarías'') وجود دارند.
 
انتخابات: رئیس جمهوررئیس‌جمهور و معاون رئیس جمهوررئیس‌جمهور با یک رای برای یک دورهٔ چهار ساله طی یک انتخابات اجباری انتخاب می‌شوند و آنها نمی‌توانند در دو دورهٔ متوالی سر کار بیایند. انتخابات عمومی پیشین در اکوادور در بیستم اکتبر ۲۰۰۲ برگزار شد که رای‌گیری نهایی آن در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۲ برگزار شد و طی آن [[لوسیو گوتیِرس]] به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. در اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶ نیر انتخابات در اکوادور برگزار شد که طی آن [[رافائل کورئا]] به عنوان رئیس‌جمهور و [[لنین مورنو]] به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب شد.
 
=== شاخهٔ قانونگذاری ===
{{چپ‌چین}}
* Wikipedia contributors, "Ecuador," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ecuador&oldid=194243243 (accessed February 26، ۲۰۰۸).
{{پانویس}}
{{پایان چپ‌چین}}
 
۱۴۴٬۷۰۸

ویرایش