تفاوت میان نسخه‌های «کارزار سیاسی»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
(تمیزکاری با ویرایشگر خودکار فارسی)
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
[[پرونده:Lincoln button 1860.jpg|بندانگشتی|چپ|دکمه تبلیغاتی [[آبراهام لینکلن]] در انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۶۰]]
'''کارزار سیاسی''' یا '''پویش سیاسی''' تلاشی سازمان یافته استیافته‌است که به دنبال تأثیرگذاری بر روند تصمیم‌گیری و سیاست گذاری در یک گروه مشخص می‌باشد. در کشورهای دارای [[دموکراسی]] که در آن نمایندگان، منتخب مردم هستند یا برگذاری همه پرسی‌ها تصویب شده استشده‌است. کارزارهای سیاسی اغلب به کارزارهای انتخاباتی اشاره دارند. در سیاست‌های مدرن، بیشترین کارزارهای سیاسی فعال و برجسته به داشتن نامزدها برای ریاست کشور یا ریاست دولت اغلب به عنوان [[رئیس جمهور]] یا [[نخست وزیر]] تأکید داشته‌اند.
 
== پیام کارزار ==
کارزارهای سیاسی مدرن استانداردهای جدیدی را در مورد این که چگونه کارزارهای موفق روز به روز فعالیت کرده‌اند، تنظیم نموده‌اند. یک کارزار در بازتاب بیرونی در نظر افراد جامعه شبیه یک گروه شبه نظامی است. چرا که وجود مواردی در کارزارها از قبیل سلسله مراتب در دستورها، عدم وجود شکیبایی در مورد اقدامات ممنوعه مشخص و یک برنامه روزمره گسترده که نسبت به مشاغل دیگر از همه زودتر شروع شده و بسیار دیرتر پایان می‌یابد، وجوه تشابه آن با یک گروه شبه نظامی است.
 
این اقدامات ممنوعه ممکن است برشمرده شوند، ولی تنها به این موارد محدود نمی‌شوند: دروغ گفتن در مورد اعداد و ارقام (از قبیل تماس‌های تلفنی دریافت شده، مراجعات به منازل افراد، نیروگیری‌های داوطلبانه و غیره). یک مشکل روزافزون انتخاباتی این است که افراد از طریق اینترنت و بدون نظارت مستقیم و خارج از زنجیره دستورها و سلسله مراتب کاری با یکدیگر در ارتباط هستند (مثلامثلاً یک فرد با مافوق رئیسش که از قضا دوست وی نیز هست، برای به دست آوردن منفعتی خاص یا گزارش دادن اطلاعات ارتباط می‌گیرد)، صحبت کردن افراد غیر از تیم رسانه‌ای با مطبوعات، وبلاگ نویسی (که به عنوان شکل دیگری از صحبت کردن با رسانه‌ها در نظر گرفته می‌شود که می‌تواند به برنامه‌های کارزار خدشه وارد کند)، دستگیر شدن (یا به عبارت دیگر به آسانی مورد هدف حمله کارزارهای رقیب قرار گرفتن) برنامه روزمره یک کارزار سیاسی بسیار گسترده است و اغلب هیچ آغاز و پایان مشخصی ندارد مگر مجموعه‌ای از کارها که باید در زمان مشخصی به پایان برسد. معمولاً پایان کار برای کارزارهای سیاسی زمانی در شب است که در آن نیاز است مافوق تیم تعداد کارهایی که انجام شده استشده‌است را گزارش دهد و کارهایی که قرار بوده استبوده‌است تا انجام گیرند را به طوربه‌طور خلاصه ذکر کند و به این صورت تعداد کاری که تیم انجام داده است می‌تواند برای دیگران معیار قرار گیرد. برای مثال یکی از افراد واحد اجرایی ممکن است نه داوطلب متعهد جدید را برای انجام کاری در طول روز گرد هم آورد. او باید گزارش کار خود را در ساعت ۸:۴۵ بعد از ظهر به مدیر اجرایی منطقه تحویل دهد تا مدیر منطقه بتواند چنین گزارش دهد که همه افراد واحد اجرایی منطقه وی پنجاه و دو نیروی داوطلب را برای کار مورد نظر به کار گرفته‌اند. این امر هم خود به این نیاز دارد که قائم مقام اجرایی استان در ساعت نه گزارش خود را به مافوق خویش ارائه دهد. پس آنان می‌توانند با دبیر اجرایی استان در ساعت ۹:۱۵ صحبت کنند و گزارش دهند که ۸۲۷ داوطلب برای ماموریت‌هامأموریت‌ها در سراسر استان استخدام شده‌اند. به همین منوال این پروسه در دیگر سلسله مراتب کارزار نیز انجام می‌شود. هر زمان هر کدام از این گزارش‌های متوالی پایان یافت اجرا کنندگان در همه سطوح ممکن است گزارش کار بنویسند، ایمیل ارسال نمایند، به دوستان زنگ بزنند یا کارهای دیگری انجام دهند که نباید در طول ساعات روز یا در زمان اداری انجام شوند. کارزارهای سیاسی معمولاً در ارتباط با رای‌دهندگان و داوطلبان هستند و این امر به قوانین آن منطقه، مختصات محلی، ترجیحات مجریان و داوطلبان کارزار و مدت زمان تعیین شده بستگی دارد. (معمولا در ساعت ۸ یا ۹ بعد از ظهر تمام کارها پایان می‌یابند) تخطی از این مدت زمان برای انجام فعالیت‌های دیگر اغلب نمی‌تواند رخ دهد یا اگر اتفاق افتد به توجیهی قوی مانند حضور در یک ملاقات مهم نیاز دارد. تنها کسر بسیار کوچکی از کارکنان کارزار حجم کار هایشان را در طول ساعات کاری معمول انجام می‌دهند.
 
== روش‌ها ==
 
=== تبلیغات کارزار ===
تبلیغات کارزار استفاده از رسانه‌ای است که به آن پول پرداخت کرده استکرده‌است (مانند روزنامه‌ها، رادیو، تلویزیون و…) تا بر تصمیمات گروه‌های مختلف تأثیر گذارد. این تبلیغات به وسیله مشاوران سیاسی و کارکنان کارزار طراحی می‌شوند.
 
=== مدیریت رسانه‌ها ===
 
=== جلسات عمومی، راهپیمایی‌ها و اعتراضات ===
اگر مردم به تعداد کافی ترغیب شوند که در اعتراضات، راهپیمایی‌ها و دیگر گردهمایی‌های عمومی مشابه حضور یابند، ممکن است این موارد به یک ابزار کاملاً مؤثر تبدیل شوند. برگزاری جلسات عمومی به همراه سخنران‌ها آنقدر قدرتمند است که از طریق تعداد مردمی که حضور یافته‌اند نشان می‌دهد که کارزار چه تعداد حمایت کنندهحمایت‌کننده دارد.
 
=== فناوری‌های مدرن و اینترنت ===
امروزه [[اینترنت]] عنصر اصلی کارزارهای سیاسی مدرن است. فناوری ارتباطات از قبیل ایمیل، وبسایت‌ها و پادکست‌ها (برنامه‌های رادیویی) باعث ارتباطات سریع تر با جنبش‌های شهروندان و انتقال پیام به تعداد زیادی از مخاطبین می‌شوند. این فناوری‌های اینترنتی برای جمع‌آوری پول، رایزنی، جمع‌آوری داوطلبان، ساختن اجتماعات و سازماندهی کردن آن‌ها به کار بسته می‌شوند. نامزدهای سیاسی مستقل نیز از اینترنت برای ارتقای کارزار انتخاباتی خود بهره می‌جویند.
 
برای نشان دادن اهمیت کارزارهای سیاسی اینترنتی می‌توان به کارزار ریاست جمهوری [[باراک اوباما]] اشاره کرد که به شدت به رسانه‌های اجتماعی و شبکه‌های رسانه‌ای جدید متکی بود تا با رای‌دهندگان تعامل برقرار کند، داوطلبانی را برای کارزار استخدام کند و برای کارزار پول جمع‌آوری کند. این امر باعث شده استشده‌است تا مرکز توجه بر اهمیت استفاده از اینترنت در کارزارهای سیاسی جدید قرار گیرد و این کار با استفاده از اشکال مختلف رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌های جدید انجام می‌گیرد (رسانه‌هایی از قبیل [[فیسبوک]]، [[یوتیوب]] و دیگر شبکه‌های اجتماعی) تا به جمعیت‌ها و گروه‌های هدف متنوع و متعددی دست یابد. وبسایت اجتماعی کارزار اوباما my.barackobama.com بود که از روش‌های کم هزینه و مؤثر برای تجهیز رای‌دهندگان و افزایش مشارکت میان گروه‌های سنی متنوع رای‌دهنده استفاده کرد.<ref>{{cite web | url = http://www.newsweek.com/2008/11/21/president-2-0.html | title = President 2.0 | accessdate = ۲۰۱۰-۰۵-۱۱ | last = Lyons | first = Daniel | date = ۲۰۰۸-۱۱-۲۲ | work = Newsweek.com | quote = Obama harnessed the grass-roots power of the Web to get elected. How will he use that power now?}}</ref> این رسانه جدید به گونه‌ای حیرت‌آور در جذب جمعیت جوان موفق بود و در عین حال به سازمان دهی و جذب دیگر گروه‌های سنی نیز کمک کرد.
 
=== مکان سخنرانی ===
=== دیگر روش‌ها ===
[[پرونده:Nixon campaigns.jpg|بندانگشتی|چپ|عکسی از کارزار انتخابات ریاست جمهوری [[ریچارد نیکسون]] در سال ۱۹۷۲، در حال دست دادن با هواداران و قدم زدن در میان آنان]]
* نوشتن مستقیم خطاب به اعضای جامعه و شهروندان (از طریق شرکت بازاریابی حرفه‌ای یا به طوربه‌طور خاص در مقیاس کوچک و توسط داوطلبان)
* از طریق توزیع اعلامیه‌ها یا فروش روزنامه‌ها
* از طریق وبسایت‌ها، جامعه‌های مجازی و ایمیل‌های انبوه<ref>[http://www.campaigntv.org/ Campaign TV]</ref>
* استفاده از تشویق‌ها و اظهار نظرهای مثبت دیگر اعضای شناخته شده و محبوب حزب برای جذب حمایت
* ماندن در نزدیکی یا خود دفتر کارزار برای این که بتوان حمایت کسانی را که از دفتر بازدید می‌کنند جذب کرد
* رای‌گیری از طریق ایمیل شیوه‌ای است که امروزه به طوربه‌طور روزافزونی گسترش یافته است،یافته‌است، پس تمام کارزارها باید به دنبال راهبردهایی تأثیرگذار باشند تا بتوان از این شیوه به گونه‌ای کامل و مناسب استفاده کرد.
* فروش کالاها و نشان‌های تبلیغاتی کارزار به عنوان راهی برای ارتباط برقرار کردن با هواداران و جذب حمایت‌های مالی، کمک‌های داوطلبانه و تبلیغات رایگان<ref>{{cite web |url=http://www.huffingtonpost.com/off-the-bus-reporter/obama-campaign-rewrites-f_b_140616.html |title=Off The Bus: Obama Campaign Rewrites Fundraising Rules by Selling Merchandise |date=3 November 2008 |publisher=Huffington Post |accessdate=20 May 2009 |author=Diane Tucker, Dawn Teo}}</ref>
 
== انواع کارزار ==
=== کارزار اطلاعاتی ===
کارزار اطلاعاتی یک کارزار سیاسی است که برای بالا بردن سطح آگاهی مردم و حمایت از ویژگی‌های یک نامزد یا حزب وی طراحی شده استشده‌است.<ref>[http://www.sisr.net/publications/0706fletcher.pdf sisr.net]</ref> این کارزار بیشتر از یک کارزار کاغذی که فعالیت اش تنها به پر کردن برگه‌های لازم برای رای‌گیری محدود می‌شود، فعالیت می‌کند ولی فعالیت‌هایش کمتر از یک کارزار رقابتی است که هدف آن در واقع برنده شدن در انتخابات است. یک کارزار اطلاعاتی معمولاً بر روش‌های اطلاع‌رسانی کم خرج از قبیل پخش اخبار، گرفتن مصاحبه‌های کاغذی، ساختن بروشورها برای توزیع خانه به خانه، سازمان دهی کارکنان رای‌گیری و غیره تمرکز می‌کند.<ref>{{cite web|url=http://www.lppa.org/component/option,com_smf/Itemid,60/topic,9.0/ |title=Changing Focus/Priorities |publisher=Lppa.org |date= |accessdate=۲۰۰۸-۱۱-۰۸}} {{Dead link|date=September 2010|bot=H3llBot}}</ref>
 
== تاریخچه ==
 
کارزارهای سیاسی تا زمانی وجود دارند که به شهروندان اطلاع‌رسانی می‌نمایند. عمده کارزارها در زمان شروع از امکانات کمی برخوردار هستند. پدیده کارزارهای سیاسی شدیداً به گروه‌های رایزنی و حزب‌های سیاسی گره خورده است. اولین کارزار مدرن، '''کارزار میدلوثین''' متعلق به [[ویلیام اوارت گلدستون]] در سال ۱۸۸۰ بوده استبوده‌است. اگرچه ممکن است قبل از وی نیز مثال‌های مدرن تری در قرن نوزدهم وجود داشته باشند.
 
جوامع دموکراتیک، کارزارهای انتخاباتی منظمی دارند اما ایجاد کارزار سیاسی حتی در جوامع غیر دموکراتیک هم از زمانی که [[آزادی بیان]] ارزشمند تلقی و اجازه داده شد ممکن است در مورد موضوعات خاصی مجال ظهور یابند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش