تفاوت میان نسخه‌های «دوران نوسنگی»

جز
←‏top: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
(/حذف الف و ب برای نوسنگی که وجود ندارد/)
جز (←‏top: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
دوران نوسنگی را عصر شروع [[کشاورزی]] و اهلی کردن دام دانسته‌اند. در این دوران، در برخی نواحی جنوب غرب آسیا ([[خاورمیانه]])، انسان از مرحله جمع‌آوری و [[شکار]] به مرحله کشت و اهلی کردن برخی حیوانات مثل بز و گوسفند و همچنین سگ، انتقال یافت. باستان شناسان آغاز این دوره را در حدود ۱۰ هزار سال پیش دانسته‌اند.
 
از اختراع‌های این عصر می‌توان به [[چرخ]] و [[قایق]] اشاره کرد. همچنین [[یکجانشینی]] و پیدایش نخستین [[روستا]]ها در این دوره رخ داد. انسان‌ها در این روستاها از راه [[کشاورزی]]، [[باغداری]]، بوستان کاری و [[دامپروری]] زندگی می‌کردند و به ریسندگی و بافندگی و سفالگری نیز می‌پرداختند. برخی جانوران اهلی شدند، مانند [[اسب]]. یکجانشینی نیازمند توسعهٔ بنا سازی بود و کشاورزی نیازمند آبیاری و آب رسانی بود. با افزایش تولید مواد کشاورزی، رفاه انسان بیشتر شد. همچنین جمعیت رشد پیدا کرد. تراکم جمعیت به تدریج موجب تنش‌ها، برخوردها و پراکندگی‌ها و مهاجرت‌هایی شد که مسیر تاریخ بشر را یکسره تغییر داد. همچنین در [[جمجمه]]‌های به دست آمده از عصر نوسنگی، آثاری از برداشته شدن تکه‌هایی از کاسهٔ سر و احتمالاً جراحی مغز دیده شده استشده‌است.<ref name=azarang>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= آذرنگ |نام= عبدالحسین|کتاب= تاریخ تمدن| ناشر= تهران: کتابدار|سال=1390}}</ref>
 
قدیمی‌ترین آثار این دوره در [[ایران]] مربوط به مکان باستانی [[تپه گنج دره]] و آسیاب در نزدیکی [[کرمانشاه]]، علی کش در [[ایلام]] است.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش