باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
پس از اتمام [[خدمت نظام وظیفه]] به دلیل علاقه و شایستگی در فراگیری گیاه‌شناسی در دوران تحصیل و تسلط کامل به زبان خارجی، در سال ۱۳۰۹ به عنوان معاون و دستیار آقای ژولین گوتیه {{به فرانسوی|Julien Gautier}} کارشناس و استاد گیاه‌شناسی مدرسه عالی فلاحت کرج برگزیده شد تا در سال ۱۳۱۴ از طرف مدرسه عالی برای ادامه تحصیل به وین اعزام شد.{{سخ}}
اسفندیاری در سال ۱۳۱۷ در سن بیست و نه سالگی موفق به کسب مدرک دکترا از مدرسه عالی کشاورزی وین {{آلمانی|Hochschule für Bodenkultur}} شد و به ایران بازگشت و به دستیاری پروفسور اروین گائوبای اتریشی {{آلمانی|Ervin Gauba}} که مدرس گیاه‌شناسی دانشکده بود پرداخت. در سال ۱۳۲۰ پس از خروج پروفسور گائوبا از ایران در بحبوحه جنگ جهانی دوم به واسطه ورود متفقین به کشور، عهده‌دار تدریس دروس گیاه‌شناسی و بیماری‌شناسی گیاهی و علفهای هرز شد.{{سخ}}
در سال ۱۳۲۴ دانشکده کشاورزی کرج از وزارت کشاورزی جدا شد و به [[دانشگاه تهران]] پیوست. اسفندیاری در وزارت کشاورزی باقی‌ماند و فعالیت خود را در بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی وزارت کشاورزی که در آن زمان آزمایشگاه حشره‌شناسی و دفع آفات نباتی نامیده می‌شد، ادامه داد. او در همان سال پایه و اساس هرباریوم ایران را بنا نهاد و به همراهی دستیارانش مهندس [[عین‌الله بهبودی شاهسون]] از سال ۱۳۲۴ در بخش گیاه‌شناسی و [[علف‌های هرز]]، و دکتر [[قوام‌الدین شریف]] از سال ۱۳۲۶ در قسمت قارج‌شناسی و بیماری‌های گیاهان در جهت اعتلای هرباریوم کوشید و تا واپسین روزهای عمرش دست از تلاش برنداشت. اسفندیار اسفندیاری در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۷۴ در سن ۸۶ سالگی و در پنجاهمین سال تاسیستأسیس [[هرباریوم ایران]] در [[بیمارستان جم]] تهران درگذشت.<ref name="esfand">[http://botany.iripp.ir/Esfandiari.htm - به مناسبت صدمین سال تولد پروفسور اسفندیار اسفندیاری، دکتر جعفر ارشاد، موسسهمؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، ۲۳ فروردین ۱۳۸۹]</ref>
 
== خدمات و افتخارات ==
[[پرونده:Falahat 1308.png|left|thumb|450px|'''نخستین استادان مدرسه عالی فلاحت و صنایع روستایی ۱۳۰۸ ش'''{{سخ}}
ایستاده از راست: دکتر محمود معاضد، دکتر [[تقی بهرامی]]، میرخانی، دکتر اسفندیار اسفندیاری، ناشناس و رحمت‌الله شیبانی. نشسته از راست: دکتر [[جلال افشار]]، دکتر پرالما فرانسوی، [[احمدحسین عدل]]، [[مصطفی قلی بیات]]، لونی فرانسوی، محمدمظاهر صدیق‌حضرت، دکتر مرتضی گلسرخی.]]
اسفندیاری تمام طول خدمت دولتی خود را در [[وزارت کشاورزی]] گذراند و تنها مدت کوتاهی بین سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۴ خورشیدی، هم‌زمان با وزارت مهندس [[منصور عطائی]] در وزارت کشاورزی، مامورمأمور به خدمت در امور کشاورزی [[شرکت نفت]] در آبادان بود.{{سخ}}
وی در طول خدمت خود عهده‌دار ریاست [[اداره کل]] بررسی‌ها (۱۳۲۵ تا ۱۳۲۹)، مدیریت کل حفظ نباتات (۱۳۳۴ تا ۱۳۳۸)، معاونت فنی وزیر کشاورزی (۱۳۳۸ تا ۱۳۴۳)، ریاست بخش تحقیقات رستنی‌ها در موسسهمؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور (۱۳۴۳-۱۳۵۰)، ریاست موسسهمؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور (۱۳۴۵ تا ۱۳۵۳) بود. او در سال ۱۳۵۳ (در سن ۶۵ سالگی) از کارهای اداری بازنشسته شد. دکتر اسفندیاری پس از ورود به خدمت دولتی از سال ۱۳۰۹ تا ده روز مانده به زمان فوتش یعنی حدود ۶۵ سال به طوربه‌طور مستمر به عنوان استاد و پژوهشگر گیاه‌شناسی و قارچ‌شناسی فعالیت مستمر داشت.{{سخ}}
او به زبانهای فرانسه، آلمانی و انگلیسی تسلط و به [[زبان لاتین]] آشنایی داشت و در سایه فعالیت‌های تحقیقاتی و علمی‌اش، در مراکز بین‌المللی علمی داخل و خارج از کشور کاملاً شناخته شده‌بود. بر این اساس تعداد زیادی گیاه، قارچ و حشره توسط دانشمندان دیگر به نام و افتخار او نامگذاری شده‌اند.{{سخ}}
دکتر اسفندیاری موفق به دریافت مدال لیاقت در کشاورزی از [[کشور فرانسه]] در سال ۱۹۵۸، مدال افتخار و حمایل از اتریش در سال ۱۹۶۲، مدال [[لژیون دونور]] فرانسه از دست [[ژنرال دوگل]] [[رییس جمهور]] پیشین فرانسه در سال ۱۹۶۳، مدال خدمت با ستاره از کشور آلمان در سال ۱۹۷۰ و تقدیرنامه حسن انجام خدمت از وزارت [[کشاورزی ایران]] در پانزدهم فروردین ۱۳۷۲ شده‌است.<ref>[http://botany.iripp.ir/DepPages/Depveteran.htm پیشکسوتان بخش تحقیقات رستنی‌ها، موسسهمؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، ۲۶ دی ۱۳۸۸]</ref>
 
== هرباریوم ملی گیاهان ==
اسفندیاری بانی هرباریوم ملی [[گیاهان ایران]] بود که امروزه با نام هرباریوم ملی گیاهان [[وزارت جهاد کشاورزی]] شناخته می‌شود و در سالنی به نام دکتر اسفندیار اسفندیاری جای دارد. فعالیت قسمت [[گیاهان گل‌دار]] با شروع جمع‌آوری این نوع رستنی‌ها در سال ۱۳۲۷ توسط اسفندیاری، پروفسور کارل هاینس رشینگر گیاه‌شناس معروف اتریشی و پاول آلن گیاه‌شناس سوئیسی آغاز شد. ابتدا نمونه‌هایی که اسفندیاری و همراهانش در استان‌های کرمان، بلوچستان، خراسان و قسمتی از [[شمال ایران]] جمع‌آوری کرده بودند در این هرباریوم قرار گرفت، اما در شصت سال گذشته به غنای این مجموعه افزوده شده‌است.{{سخ}}
مسئولیت این هرباریوم در دو دروه، یک‌بار در سال‌های ۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹ و بار دیگر در سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۵ با دکتر اسفندیاری بوده‌است. همچنین مسئولیت هرباریوم [[مجموعه مرجع]] قارج‌های وزارت جهاد کشاورزی واقع در سالنی با نام دکتر قوام‌الدین شریف از بدو تاسیستأسیس در سال ۱۳۲۴ تا سال ۱۳۲۹ با دکتر اسفندیاری بود.<ref>[http://botany.iripp.ir/DepPages/Herbarium.htm مجموعه هرباریوم‌ها و کلکسیون رستنی‌های وزارت جهاد کشاورزی، موسسهمؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، بخش تحقیقات رستنی‌ها، ۱۰ مهر ۱۳۸۸]</ref>
 
== آثار و مقالات ==
وی اولین مقاله علمی خود را با همراهی استادش پروفسور آدولف اشتاف {{آلمانی|Adolf Staffe}} در سال ۱۳۱۶ زمانی که در وین به تحصیل میپرداخت، به [[زبان آلمانی]] نوشت و آن را در مجله Molkerei Zeitung (جلد ۶۶) در شهر هیلدس هایم آلمان با عنوان ''شمه‌ای درباره اقتصاد شیر در ایران'' {{آلمانی|(Einiges über die Michwirtschaft Irans (Persiens}} منتشر کرد.{{سخ}}
همچنین در نگارش نخستین مقاله تخصصی‌اش از مشارکت پروفسور فرانس پتراک {{آلمانی|Franz Petrak}} قارچ‌شناس بلندآوازه اتریشی در زمینه قارچ‌شناسی بهره برد و مقاله‌اش را با عنوان ''Beiträge zur Kenntnis iranischen Pilzflora'' در سال ۱۳۲۰ در مجله ''Annales Mycologici'' جلد ۳۹ در [[برلین]] به چاپ رساند.<ref name="esfand"/>{{سخ}}
او در سال ۱۳۲۴ فهرستی از قارچ‌های گردآوری شده در ایران را به زبان فارسی منتشر کرد که اولین نوشته فارسی در زمینه قارچ‌شناسی گیاهی محسوب میشودمی‌شود. در ادامه فهرست‌های شماره دو، سه و چهار قارچ‌های ایران توسط او تا سال ۱۳۳۰ تکمیل و ارائه شدند. از دیگر مقالات مرجع دکتر اسفندیاری در زمینه بیماری‌های گیاهی میتوان به مقالات زنگ‌های غلات در ایران، سیاهکل‌های غلات ایران و بیماری‌های گیاهان زراعی درختان میوه نواحی سوبتروپیکی شمال ایران اشاره کرد.{{سخ}}
دکتر اسفندیاری عضو هیئت تحریریه مجلات آفات و بیماری‌های گیاهی از ۱۳۲۵ تا ۱۳۶۰، بیماریهای گیاهی از ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۸ و Sydowia از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ میلادی بود.
 
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش