باز کردن منو اصلی

تغییرات

۶۵ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
[[پرونده:Aurora1.jpg|چپ|250px|بندانگشتی|پدیدهٔ شفق قطبی]]
'''شَفَق قُطبی''' یکی از پدیده‌های جوی [[کرهٔ زمین]] است. شفق قطبی پدیدهٔ ظهور نورهای رنگین و متحرک در آسمان شب است و معمولاً در عرض‌های نزدیک به دو قطب زمین که براثربر اثر برخورد ذرات باردارِ بادِ خورشیدی و یونیزه شدن مولکول‌های موجود در یون‌سپهر ([[یونوسفر]]) زمین به وجود می‌آید.
 
شفق‌های قطبی نورهای زیبایی هستند که به طوربه‌طور طبیعی در آسمان دیده می‌شوند. که معمولاً در شب و در عرض‌های جغرافیایی قطبی به چشم می‌خورند. آنهاآن‌ها در [[یونوسفر]] تشکیل می‌شوند و در سپیده‌دم قطبی قابل مشاهده هستند. در [[عرض جغرافیایی]] قطب شمال به آنهاآن‌ها شفق‌های شمالی نیز گفته می‌شود که این نام بر گرفته از نام ایزدگونه رومی سپیده‌دم و نام یونانی باد شمالی است که در سال ۱۶۲۱ توسط [[پیر گاسندی]] روی این پدیده طبیعی گذاشته شد. به شفق‌های قطبی، نور قطب شمال هم گفته می‌شود زیرا آنهاآن‌ها غالباً در نیم [[کرهٔ شمالی]] رویت می‌شوند و هر چقدر به قطب شمال نزدیک می‌شوید با توجه به مجاورت با قطب مغناطیسی شمالی زمین احتمال بیشتری می‌رود که بتوانید آنهاآن‌ها را ببینید به طوربه‌طور مثال در شهرهای شمالی کانادا که بسیار نزدیک به قطب هستند امکان رویت آنهاآن‌ها بسیار زیاد است.
 
شفق‌های قطبی در نزدیکی قطب مغناطیسی شمالی ممکن است خیلی بالا باشد ولی در افق شمالی به صورت سبز بر افروخته و در صورت [[طلوع خورشید]] به صورت قرمز کمرنگ دیده می‌شود. شفق‌های قطبی معمولاً از سپتامبر تا اکتبر و از مارس تا آوریل اتفاق می‌افتند. بعضی از قبایل کانادایی به این پدیده رقص ارواح می‌گویند.
 
== دلیل پدیده ==
[[کریستین بیرکلاند|بیرکلاند]] (B. Birkeland) دانشمند نروژی با مقایسه نتایج اخیر این فرضیه را مطرح کرد که لکه‌های خورشیدی ناحیه‌هایی هستند که آنهاآن‌ها باریکه‌های [[ذرات باردار]] (الکترونها) به داخل فضای اطراف گسیل می‌شوند. این ذرات با رسیدن به لایه‌های بالای جو زمین ، از طریق برخوردهای الکترون در این لایه‌ها ، مشابه تخلیه گاز در لوله ، گازها را به تابانی وا می‌دارند. این الکترونها همچنین روی [[میدان مغناطیسی]] زمین و شرایط انفجار [[امواج رادیویی]] مجاور زمین اثر می‌گذارند.<ref>[http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=شفق+قطبی&SSOReturnPage=Check&Rand=0 فرضیه بیرکلند]</ref>
او برای نشان‌دادن این پدیده، آزمایشی انجام داد. یک گوی مغناطیسی را که نماد [[زمین]] است، در یک جعبه شیشه ایشیشه‌ای خلا آویزان کرد. سپس با یک [[تفنگ الکترونی]]، به آن [[الکترون]] پرتاب کرد. در این آزمایش، در دو قطب گوی، او دو حلقه نورانی را مشاهده کرد.
[[پرونده:Birkeland-terrella.jpg|بندانگشتی|آزمایش بیرکلاند برای نمایش شفق قطبی]]
 
در الکترومغناطیس قانونی به نام [[قانون دست راست]] وجود دارد. شکل کلی قانون به این صورت است: <math>\vec F = q \vec V \times \vec B</math>
 
q در این فرمول، بار ذره است و v بردار سرعت ذره و B بردار میدان مغناطیسی است. در آخر، F نیرویی است که به ذره وارد می شودمی‌شود. وقتی یک ذره باردار وارد یک میدان مغناطیسی می شود،می‌شود، نیرویی به آن وارد می‌شود که جهت آن بر اساس قانون دست راست مشخص است. اگر جهت حرکت ذره (بردار سرعت) عمود بر میدان مغناطیسی باشد، به دلیل اینکه نیرو به سمت داخل است، به دور خطوط میدان مغناطیسی می چرخد (مانند سنگی که با نخ بسته شده و آن را می چرخانیم). اما اگر حرکت ذره دارای مولفه موازی با میدان مغناطیسی باشد، این مولفه باعث جلو رفتن ذره می شودمی‌شود. در این صورت، ذره مسیر مارپیچی را طی می کندمی‌کند.
الکترون هاالکترون‌ها و پروتون هایی که توسط خورشید در فضا پراکنده می شوند،می‌شوند، وقتی به زمین می رسند، توسط میدان مغناطیسی زمین به دام می افتند و با حرکتی مارپیچی به سمت قطب هاقطب‌ها می روند. ذرات به دام افتاده [[کمربند هایکمربند‌های تابشی وان آلن]] را تشکیل می دهند.<ref>[http://heliofizx.ir/articles/aurora-a-corona-in-the-sky/ شفق قطبی، هاله‌ای در آسمان]</ref> (عبور از این کمربند برای فضاپیما‌های حاوی سرنشین بسیار خطرناک است).<ref>[http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%da%a9%d9%85%d8%b1%d8%a8%d9%86%d8%af+%d8%aa%d8%b4%d8%b9%d8%b4%d8%b9%db%8c+%d8%b2%d9%85%db%8c%d9%86&SSOReturnPage=Check&Rand=0 کمربند تشعشعی زمین]</ref>
 
در قطب ها، میدان مغناطیسی زمین وارد جو آن می شودمی‌شود. درون جو، ذرات باردار با مولکول‌های هوا برخورد می کنندمی‌کنند و باعث برانگیخته شدن آن هاآن‌ها و تابش نور می شوندمی‌شوند. این نور هانورها شفق قطبی را می سازند.
اتم هایاتم‌های [[نیتروژن]] از خود نور‌های مایل به قرمز و اتم هایاتم‌های [[اکسیژن]] از خود نور سبز منتشر می کنندمی‌کنند.<ref>[http://www.noojum.com/other-news/75-other-news/5124-aurora.html علت رنگی‌شدن شفق‌های قطبی]</ref>
 
== ارتفاع شَفَق قطبی ==
 
دانشمندان به منظور [[اندازه گیریاندازه‌گیری]] ارتفاع شفق قطبی از دو نقطه به فاصله چند ده کیلومتر از یکدیگر از آن عکس گرفتند. به کمک چنین عکس‌هایی می‌توان ارتفاع شفق‌های قطبی را محاسبه کرد. شفق‌های قطبی در بلندای ۳۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتری بالای زمین (بیشتر اوقات در بلندی ۱۰۰ کیلومتر) پدیدار می‌شوند. شفق‌های قطبی تابانی گازهای رقیق موجود در هوای زمین هستند، که تا اندازه‌ای به تابانی در لامپ‌های تخلیه گاز همانند می‌باشند.
شفق‌های قطبی یکی از طبیعی‌ترین و زیباترین پدیده‌های جو زمین است. پدیده مزبور عبارت از ذرات بارداری هستند که از خورشید به سوی لایه‌های زیرین جو زمین سرازیر می‌شوند و روشنی‌هایی را که کلاً شفق‌های قطبی نام دارند پدید می‌آورند.
شفق قطبی یا نورهای قطبی، به بهترین صورت از حدود عرض جغرافیایی دایرهٔ [[اقیانوس منجمد شمالی]] (یا منجمد جنوبی) دیده می‌شود. نورهای قطبی درست همانند تابش‌های رنگی در آسمان هستند. نورهای قطبی در اثر الکترون‌هایی که در طول خطوط نیروی [[میدان مغناطیسی زمین]] حلقه می‌زنند، به وجود می‌آیند. این حلقه‌های الکترونی وارد جو زمین می‌شوند و باعث می‌گردند که گازهای رقیقی که در ارتفاعات بالای جو قرار دارند، همانند نور [[لامپ فلوئورسنت]] بدرخشند.
این الکترون‌ها عمدتاً از خورشید می‌رسند و تعداد آنهاآن‌ها بستگی به فعالیت خود خورشید دارد. وقتی که سطح خورشید خیلی فعال باشد، ما نورهای قطبی بیشتری را مشاهده می‌کنیم تا زمانی که خورشید آرام‌تر است.
نور قطبی می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد. بعضی وقت‌ها شبیه به پردهٔ آویزان، یا نورهای متحرک یا پرتوهای نور است. رنگ آن نیز تغییر می‌کند ولی بیشتر مواقع دارای سایهٔ سبز یا صورتی است.
شفق‌ها مانند پرده‌هایی عظیم به طول صدها کیلومتر از نورهای رنگی هستند
== دوره تناوب ظهور شفق‌های قطبی ==
 
شفق‌های قطبی معمولاً باید فقط در قطب‌ها اتفاق بیافتند. ولی به ندرت در عرض‌های جغرافیایی میانی نیز دیده می‌شوند وقتی که طوفان‌های مغناطیسی اتفاق می‌افتند. طوفان‌های مغناطیسی در [[دورهٔ تناوب]] ۱۱ سالهٔ خورشیدی یا ۳ سال بعد از این دورهٔ تناوب اتفاق می‌افتند. در این دورهٔ تناوب ۱۱ ساله که هم‌اکنون نیز ما در آن هستیم میزان فعالیت‌های خورشیدی بالا رفته و با رصد خورشید می‌توان میزان بالای این فعالیت‌ها را دید. انرژی حاصل نیز از طریق [[بادهای خورشیدی]] تامینتأمین می‌شود.
 
== سیارات دیگر ==
در مشتری و زحل قطب‌های مغناطیسی قوی تری وجود دارد و هر دو آنهاآن‌ها [[کمربند تشعشع]] بزرگی دارند. و شفق‌های قطبی به وضوح توسط [[تلسکوپ هابل]] در آنهاآن‌ها دیده شده. در اورانوس و نپتون نیز شفق قطبی وجود دارد.
 
شفق‌های قطبی در مکانی مانند زمین توسط بادهای خورشیدی ایجاد می‌شود ولی در مشتری اقمار آن به خصوص قمر lo علت وجود این پدیده هستند.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش