تفاوت میان نسخه‌های «طناب نخاعی»

(ابرابزار)
قسمتی از دستگاه عصبی مرکزی که در درون کانال نخاعی یعنی مجرایی که از روی هم قرار گرفتن مهره‌ها به وجود آمده‌است قرار دارد، '''نُخاع''' نام دارد.
 
نخاع، '''نخاع شوکی''' یا '''طناب نخاعی''' {{انگلیسی | Spinal cord}}؛ طناب سفید رنگی به طول تقریباً ۴۵ [[سانتی‌متر]] است<ref>{{یادکرد| کتاب=آناتومی انسانی پایه |نویسنده=حسن‌زاده طاهری، محمد مهدی. ابراهیم‌زاده بیدسکان، علیرضا| ناشر= جهاد دانشگاهی مشهد|نوبت چاپ=دوم|سال=1387|شابک=9463241815}}</ref> که از سوراخ پس سری (Foramen magnum) تا سطح نخستین یا دومین مهره کمری امتداد می‌یابد.<ref name="ReferenceA">میناگر، علیرضا؛ وثوق آزاد، ژاک. ترجمه: نوروآناتومی پایه و کاربردی پروفسور فیتزجرالد. ص۱۳۷. انتشارات دانش‌پژوه.</ref> [[سوراخ پس سری]]، سوراخی است بزرگ در استخوان پشت سری که [[مغز]] و [[نخاع]] در آن جا به یکدیگر متصل می‌شوند.<ref>هوشمند ویژه، محمد. فرهنگ پزشکی انگلیسی-فارسی (دوجلدی). واژه‌نامه مصور دورلند. جلد اول. ص۵۲۳. انتشارات کلمه.</ref> طناب نخاعی به نام نخاع شوکی نیز خوانده می‌شود. از برجستگی کمری به پایین نخاع شوکی باریک شده و ناحیه [[مخروط انتهایی]] که دربرگیرنده بخش‌های خاجی طناب نخاعی است ایجاد می‌گردد.<ref>میناگر، علیرضا؛ وثوق آزاد، ژاک. ترجمه: نوروآناتومی پایه و کاربردی پروفسور فیتزجرالد. ص۱۳۷. انتشارات دانش‌پژوه.<name="ReferenceA"/ref> مخروط انتهایی، پایین‌ترین ناحیه تنه نخاع است.
 
نخاع تمام فضای کانال نخاعی را پر نمی‌کند بلکه قسمتی از این فضا نیز توسط مننژ، مایع مغزی – نخاعی، یک لایه از بافت چربی که نخاع را دربرگرفته و رگ‌های خونی پر می‌شود. طول نخاع در مردان و زنان به ترتیب ۴۵ و ۴۳ سانتی‌متر است. حد بالایی نخاع لبه فوقانی [[مهره اطلس]] و حد پایینی آن در حدود مهره اول و دوم کمر است. در این نقطه نخاع باریک شده و مخروط انتهای را به وجود می‌آورد. مخروط انتهای به وسیله رشته انتهایی به مهره دوم [[دنبالچه]] ارتباط پیدا می‌کند.