باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۱ سال پیش
استفاده از کنترپوان از دوره [[موسیقی رنسانس|رنسانس]] در اروپا رایج شد و در [[موسیقی دوره باروک|دوره باروک]] به اوج خود رسید. در ادامه این روند و با پیدایش هارمونی که در آن [[آکورد]]<nowiki/>ها به صورت عمودی و همزمان یک ملودی واحد را [[همراهی (موسیقی)|همراهی]] می کردند، آهنگسازان را بر آن داشت تا از هر دو شیوه برای بیان هر چه غنی تر آثار خود استفاده کنند و ضمن حفظ ساختار هارمونی، بخشهایی مستقل و کنترپوانتیک بوجود آورند. از آثار باخ به عنوان بهترین و موفقترین نوع آثار در ترکیب هارمونی و کنترپوان یاد می کنند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=کنتر پوان|نشانی=http://www.harmonytalk.com/id/1103|وب‌گاه=گفتگوی هارمونیک}}</ref>
== ساختار ==
در کنترپوان نویسی در ابتدا نت های ملودی (نت گرد) هم ارزش نوشته می شوند و بر پایه یکی از گام های [[مد (موسیقی)|مدال]] یا کلیسایی تنظیم می گردد. نت ها باید با فاصله های متصل و بدون پرش حرکت کرده و از حرکت های آرپژ و پی در پی به پایین یا بالا اجتناب شود و در صورت پرش، باید بلافاصله در جهت مخالف آن به پایین یا بالا حرکت کند. ملودی داده شده را «کانتوس فیرموس» (Cantus firmus) به معنی «ملودی ثابت» و نت های مقابل آن را «کنترپوان» می نامند.
 
ملودی داده شده را «کانتوس فیرموس» (Cantus Firmus) به معنی «ملودی ثابت» و نت های مقابل آن را «کنترپوان» می نامند.
در این ساختار، فاصله های مجاز در حرکت افقی ملودی عبارتند از : [[دوم کوچک]]، [[دوم بزرگ]]، [[سوم کوچک]]، [[سوم بزرگ]]، [[چهارم درست]]، [[پنجم درست]] و [[اکتاو]]. کاربرد فاصله های دیگر و حرکت های [[کروماتیک|کرو ماتیک]] همگی خطا هستند.
 
در این ساختار، فاصله های مجاز در حرکت افقی ملودی عبارتند از : [[دوم کوچک]]، [[دوم بزرگ]]، [[سوم کوچک]]، [[سوم بزرگ]]، [[چهارم درست]]، [[پنجم درست]] و [[اکتاو]]. کاربرد فاصله های دیگر و حرکت های [[کروماتیک|کرو ماتیککروماتیک]] همگی خطا هستند.
 
در بخش نت در برابر نت، فاصله بیش از اکتاو خطا است و فواصل مطبوع به هم پیوند می خورند و فواصل نا مطبوع باید حل شوند. در ابتدا و انتهای قطعه باید فاصله اکتاو باشد و گذشتن بخش ها از یکدیگر و حرکت موازی دو بخش به فاصله پنجم و اکتاو مجاز نیست و از تکرار نت در یک بخش پرهیز می شود.