تفاوت میان نسخه‌های «کانکتومیکس»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
کانکتومیس، دانش تولید کانکتوم و تحقیق پیرامون آن است. کانکتوم به نقشه‌های جامع [[شبکه عصبی|اتصالات]] در [[سیستم عصبی]] یک [[موجود زنده]]، معمولاً در داخل [[مغز]] یا [[چشم]] گفته می‌شود.
به علت اینکه این ساختارها به شدت پیچیده هستند، روش هاییروش‌هایی که در این زمینه به کار میروند از تصویر برداری عصبی با توان پردازشی بالا و تکنیک‌های [[بافت شناسی]] برای افزایش سرعت، کارایی، و دقت نقشه‌های مربوط به تعداد زیادی از اتصالات عصبی در یک [[سیستم عصبی]] استفاده می‌کنند. در حالی تمرکز اصلی این نوع پروژه‌ها روی مغز است، هر اتصال عصبی مانند تماس عصبی ماهیچه ای میتواندمی‌تواند به صورت تئوری به وسیله ی کانکتومیس نگاشت شود.
 
== ابزارها ==
یکی از مهم‌ترین ابزار هاییابزارهایی که برای تحقیقات کانکتومیکس استفاده می‌شود، [[تصویربرداری پخش وزنی]] در ابعاد میکرو است. اصلی‌ترین ابزار برای تحقیقات کانکتومیکس در ابعاد میکرو حفظ ساختار شیمیایی مغز و به دنبال آن [[میکروسکوپ الکترونی]] سه بعدی است، که در بازسازی مدارهای عصبی به کار میرود. برای دیدن یکی از اولین میکرو کانکتوم‌ها با دقت بالا، پروژه ی ازاد کانکتوم را ببینید که شامل تعداد زیادی پایگاه داده ی کانکتوم از جمله پایگاه داده با حجم 12ترابایت از Bock است.
 
== سیستم‌های مدل ==
 
== کاربردها ==
با مقایسه ی کانکتوم‌های افراد بیمار و سالم، میتوانیم راجع به برخی آسیب شناسی‌های روانی، مانند [[درد نوروپاتی]]، و درمان‌های احتمالی آن‌ها دید به دست آوریم. به‌طور کلی، زمینه ی [[علوم اعصاب]] از استاندارد سازیاستانداردسازی و داده‌های خام استفاده میکند. به عنوان مثال، نقشه‌های کانکتوم میتوانند داده‌های لازم را برای مدل‌های کامپیوتری در رابطه با پویایی مغز فراهم کنند.
شبکه‌های عصبی فعلی غالباً وابسته به نمایش احتمالاتی الگو‌هایالگوهای اتصالات هستند. کانکتوگرام‌ها (نمودار‌هاینمودارهای دایره‌ای کانکتومیکس) در مورد [[ضربه مغزی|ضربه‌های مغزی]] برای ضبط وسعت ضربه به شبکه‌های عصبی به کار رفته‌اند.<ref name="Irimia">{{cite journal|title=Patient-tailored connectomics visualization for the assessment of white matter atrophy in traumatic brain injury|last=Irimia|first=Andrei|date=6 February 2012|journal=Frontiers in Neurotrauma|doi=10.3389/fneur.2012.00010|volume=3|pages=10|pmc=3275792|pmid=22363313|author2=Chambers, M.C.|author3=Torgerson, C.M.|author4=Filippou, M.|author5=Hovda, D.A.|author6=Alger, J.R.|author7=Gerig, G.|author8=Toga, A.W.|author9=Vespa, P.M.|author10=Kikinis, R.|author11=Van Horn, J.D.}}</ref>
 
کانکتوم انسان میتواندمی‌تواند به وسیله ی یک گراف ([[گراف]] ([[ریاضیات گسسته]]) را ببینید) نمایش داده شود و ابزار‌هایابزارهای قوی، تعاریف و الگوریتم‌های [[نظریه گراف]] میتوانند به این گراف‌ها اعمال شوند. با مقایسه ی کانکتوم ها(یا گراف‌های مغزی) متعلق به زنان و مردان سالم، Szalkail نشان داده است که در تعداد زیادی از پارامتر‌هایپارامترهای تئوری گراف، کانکتوم ساختاری زنان نسبت به کانکتوم مردان به وضوح اتصالات بهتری دارد. به عنوان مثال، کانکتوم دارای یال‌های بیشتر، کمینه عرض دوبخشی بیشتر، eigengap بیشتر، و کمینه [[پوشش راسی]] بیشتر نسبت به مردان است. کمینه عرض دوبخشی یک معیار معمول برای سنجش کیفیت شبکه‌های میان ارتباطی چند سطحی کامپیوتری است که گلوگاه‌های احتمالی در ارتباطات شبکه‌ای را توصیف میکند. هر چه این مقدار بیشتر باشد شبکه بهتر خواهد بود. مقدار eigengap بیشتر تشان میدهدمی‌دهد که کانکتوم زنان گراف گسترش بهتری نسبت به کانکتوم مردان است. خاصیت گسترش بهتر، کمینه عرض bipartition و مقدار بیشتر کمینه [[پوشش راسی]] نشان دهنده ی مزیت بیشتر در اتصالات شبکه در مورد گراف مغزی زنان است.
 
== نقد و بررسی ==
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش