تفاوت میان نسخه‌های «منصور (خلیفه)»

به نسخهٔ 22010618 ویرایش Hosseiniran برگردانده شد. (توینکل)
(اصلاح کلمه)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(به نسخهٔ 22010618 ویرایش Hosseiniran برگردانده شد. (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
|religion=[[اسلام]]
}}
'''ابوجعفر منصور''' (نام کامل: ''ابوجعفر عبدالله بن محمد بن علی بن عبدالله بن العباس المنصور'')، دومین و مکّارترین [[خلیفه]] از [[خلفای عباسی]] بود، که حدود ده سال از [[سفاح]] بزرگ تر بود و در روزگار خلافت وی، قدرت بسیاری داشت. او در خراسان، برای سفاح [[بیعت]] گرفت و بر کار اداره ولایاتایالات و استان‌ها نظارت داشت. پدرش محمد، نواده [[عباس بن عبدالمطلب]] بود؛ او از سال ۱۳۶ تا ۱۵۸ قمری (۷۵۴ تا ۷۷۵ میلادی) فرمان راند. در سال ۱۴۹ قمری، وی [[بغداد]] را با نام ''مدینه السلام'' (شهر صلح) بنیان نهاد. وی شورش‌های زیادی را در زمانی که هنوز عباسیان چندان به قدرت نرسیده بودند، سرکوب کرد. او مهمترینعنصر و قوی ترین فرد موثر در استقراروفادار خلافت عباسی، [[ابومسلم خراسانی]] را به شکلی مکارانه به قتل رسانید. وی شورش [[سنباد]] را که از اهل [[خراسان]] وبود، بهدفع خونخواهیکرد. ابومسلموی برپابه کردهبنای بود،مساجد، دفعتوجه کرد.خاص ویداشت شهرو در [[بغداد]]، را[[بیت بنیانالحکمه]] نهادبنا کرد. او در ۷ ذی‌الحجه ۱۵۸ قمری،<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= |نام= |کتاب=تاریخ طبری |ناشر= کتابخانه مدرسه فقاهت (نسخه دیجیتال)|سال= |شابک= |جلد=هشتم|صفحه=۶۰|پیوند=http://lib.eshia.ir/40077/8/60}}</ref> در حالی که به سفر [[حج]] می‌رفت، بر اثر بیماری سوء هاضمه درگذشت و در قبرستان معلا در [[مکه]] دفن شد.<ref>{{پک|خضری|۱۳۸۴|ک=تاریخ خلافت عباسی|ص=۴۲}}</ref>
 
== مشکلات خانوادگی عباسیان بر سر خلافت ==
اولین مشکل در دوران خلافت منصور شورش شخصی به نام عبدالله بن علی از عموزادگان خود در شام بود که با کاردانی و فرماندهی ابومسلم خراسانیسرکوب سرکوبشد و مجبور به اطاعت و بیعت با خلیفه شد و بعد از این ماجرا ابوجعفر وی به زندان افکنده شد و سپسبه دستور خلیفه سقف زندان بر سرش ویران شد تاو وی جان باخت .ابوجعفرمنصور برای موروثی شدن خلافت در خاندان خود ابتدا عیسی بن موسی برادر خود را که به دستور ابوالعباسسفاح ولی عهد بود وادار به استعفا کرد اما چون وی قبول نکرد وی را زندانی کرد و زیر سقفهای خراب نشاند اما باز هم این کار چاره ساز نشد .ابوجعفرمنصور به او زهر خوراند و وی بسیار سخت مسموم گشت اما زنده ماند و باز هم به رای خلیفه تمکین نکرد ،استعفا نداد.سرانجام روزی وی و پسرش را با هم احضار کرد و دستور داد پسرش را در حضور وی خفه کنند چنان که ماموران شروع به این کار کردند وی تسلیم گشت و استعفا داد. پس از آن ابوجعفروی پسر مورد علاقه اش یعنی مهدی را به جانشینی خود برگزید. از دیگر مشکلات دوران ابوجعفر منصور ، قیام فرزندان و نوادگام امام حسن مجتبی (ع) به نام های محمد و ابراهیم بن عبداله بن حسن بن حسن بود که یکی را در مکه و دیگری را در بصره سرکوب و کشت .
 
== ابومسلم ==
از نظر ابوجعفر منصور ، مهمترین خطری که خلافت عباسیان را در ابتدای امر تهدید می‌کرد وجوداز جانب ابومسلم سردار خراسانی بود . بدلیل شرایط بدی که خلفایقدرتش سفاکروز امویافزون برای مردم پیش آورده و ظلم و ستم فراوانی به آنها علی الخصوص عجمان (غیر اعراب) روا میداشتند ، و همچنین مصائبی که بر سر خانواده و نوادگان پیغمبر (ص) آورده بودند ، اقبال فرزندان عموی پیغمبر (ابن عباس) نزد عجمان فزونی گرفته و همزمان دعوت و کوشش ابومسلم که در ابتدا برای ابراهیم امام (عموی ابوالعباس) و پس از مرگ وی برای ابوالعباس باعث گرایش مردم به این خاندان گردیدزیاد میگشت. خردمندی و رشادت ابومسلماو در انتقال خلافت به عباسیون و کشتار مخالفان آنها نقشی بسزا داشت. ابومسلم که به القابی چون «صاحب الدعوه» و «امین آل محمد» در خاندان عباسی مفتخر گشته بود ، در نزد ایرانیان محبوبیت زیادی کسب کرده بود و سپاهیان بسیار و قدرت نظامی زیادی داشت که به تمایلات استقلال طلبانه اش دامن می‌زد. وی میپنداشت که عباسیان به خاطر به خلافت رسیدنشان مدیون وی و نیروی نظامی اش هستند وگرنه بدون کمک وی هیچگاه به خلافت نمی‌رسیدند.به همین سبب منصور به فکر از میان برداشتن وی افتاد٬منصور با از بین بردن ابومسلم خیال خود را از بابت وی آسوده ساخت اما با قیامهای متعددی در خونخواهی از ابومسلم روبرو شد که وقت و هزینه زیادی را از خلافت گرفت.
 
وی میپنداشت که عباسیان به خاطر به خلافت رسیدنشان مدیون وی و نیروی نظامی اش هستند وگرنه بدون کمک وی هیچگاه به خلافت نمی‌رسیدند.به همین سبب منصور به فکر از میان برداشتن وی افتاد٬منصور با از بین بردن ابومسلم خیال خود را از بابت وی آسوده ساخت اما با قیامهای متعددی در خونخواهی از ابومسلم روبرو شد که وقت و هزینه زیادی را از خلافت گرفت.
 
== علویان ==
منصور دماوند و طبرستان را نیز فتح کرد. وی به خست و سخت گیری بسیار شهره بود به طوری که خود شخصاً سکه‌ها میشمرد و وقتی مرد نهصد و شصت میلیون سکه بر جای گذشت.این شدت خسیسی به حدی بود که وی به «دوانیقی» مشهور شده بود.
 
منصور با کمک خاندان ایرانی برمکیان دستگاه دیوانی قدرتمندی ایجاد کرد که بیشتر برگرفته از رسوم اداری ساسانیان بود.خلافت ۱۰ ساله مهدی پسر منصور نیز به آرامی گذشت. سپاهیان خراسان که به «ایناء دوله»شهرت داشتند از افراد مهم سپاه عباسی و از پشتیبانان مهم آن بودند.در زمان مهدی چند شورش به وقوع پیوست که همگی سرکوب شدند.سپاهیان عباسیان در زمان مهدی آنغوره(آنکارا) را هم فتح کردند اما در آنجا ماندگار نشدند.هارون الرشید پس از مهدی با مشاورین ایرانی تا قسطنطنیه هم پیشروی کرد و حاکم روم را مجبور به امضای صلح نامه‌ایصلحنامه‌ای کرد که به موجب آن سالیانه هفتاد هزار دینار به دولت اسلامی پرداخت می‌شد.
 
== پانویس ==
۲۶٬۵۶۵

ویرایش