تفاوت میان نسخه‌های «محمدرضا سعادتی»

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: ومانع⟸و مانع، متقاعدکرده⟸متقاعد کرده
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: ومانع⟸و مانع، متقاعدکرده⟸متقاعد کرده)
 
== حاشیه‌های پرونده در سالهای بعد ==
[[عبدالکریم لاهیجی]] حقوقدان و وکیل مدافع سعادتی، ۳۱ بعد در مصاحبه ای با رادیو فردا گفت: «وقتی که [[محمد رضا سعادتی]] دستگیر شد من برای شرکت در کنفرانسی در اروپا بودم. از طریق روزنامه‌ها مطلع شدم که [[سازمان مجاهدین خلق]] از من تقاضا کرده که وکالت [[محمد رضا سعادتی]] را در این پرونده بپذیرم. وقتی که به [[تهران]] برگشتم [[سید محمود طالقانی|آیت‌الله طالقانی]] هم (که من وکیل وی در زمان شاه بودم) در منزلش به من گفت تو وکالت سعادتی را بپذیر چون این یک اختلاف سیاسی بین [[جمهوری اسلامی]] و [[سازمان مجاهدین خلق]] است و سعادتی قربانی این اختلاف سیاسی است.» وی می‌افزاید: «در ملاقات‌هایی هم که من با سعادتی می‌کردم اون به‌طور کلی این اتهام جاسوسی را رد می‌کرد و می‌گفت کسی که خودش را به اسم خبرنگار به سعادتی معرفی کرده و می‌خواسته یک مقدار اطلاعات به آنها بدهد در ارتباط با به قول خودشون مأموران [[سیا]] در ایران و به این اعتبار سعادتی از طرف رهبری سازمان مجاهدین مأموریت پیدا می‌کند با این خبرنگار روس تماس بگیرد و هیچگونه اطلاعاتی هم تا زمان رد و بدل نشده بود. من هرگز نتوانستم پرونده سعادتی را ببینم. چه در زمان دادستانی آذری قمی و چه در زمان دادستانی [[اسدالله لاجوردی]] هر بار که رجوع می‌کردم همیشه بهانه می‌آوردند ومانعو مانع از این می‌شدند که من پرونده را بخوانم و بالاخره هم من بر اساس صحبت‌هایی که با سعادتی کردم یا مسائلی که در روزنامه‌ها بود، مدافعات خود را تنظیم کردم و به دادگاه فرستادم. من از طریق یکی از دوستانم که اون موقع سفیر [[الجزایر]] در ایران بود و آن موقع به دلیل میانجی گری و امضای قرارداد الجزایر بین [[ایران]] و [[آمریکا]] در پرونده گروگان‌ها قدرت زیادی داشت ،(اقدام کردم) و با تلاش‌ها و کوشش‌هایی که اون کرد و گفتگوهایی که با [[سید محمد حسینی بهشتی]] رئیس [[دیوان عالی کشور]] و بالاترین مقام قضایی وقت [[جمهوری اسلامی]] داشت، بهشتی را متقاعدکردهمتقاعد کرده بود که به هر حال این‌طور به جنگ سیاسی علنی با رهبری مجاهدین نروند و سعادتی را به ۱۰ سال زندان محکوم کردند ولی در سال بعد (۱۳۶۰) و پس از ماجرای انفجار [[حزب جمهوری اسلامی]] و در روزهایی که متأسفانه هر روز ۳۰–۴۰ نفر را در [[زندان اوین]] اعدام می‌کردند،
[[اسدالله لاجوردی]] که کینه شخصی با [[مجاهدین]] و سعادتی داشت، بعد از ترور [[محمد کچویی]] رئیس [[زندان اوین]]، برای [[محمد رضا سعادتی]] پرونده مجددی درست کرد و به اتهام اینکه سعادتی در این ترور دست داشته، وی را محاکمه و اعدام کردند.»[https://www.radiofarda.com/amp/2222953.html]