باز کردن منو اصلی

تغییرات

 
== زندگی ==
[[پرونده:شاه شجاع و عماد فقیه.png|بندانگشتی|عماد فقیه و [[شاه شجاع]]، برگرفته از نسخۀ خطی دیوان عماد فقیه کرمانی، موسوم به «نسخۀ آ». روی سخن [[شاه شجاع]] با دو نفر بالاست، پس عماد فقیه یکی از آن دو و احتمالا نفر دوم است که صورتش محاسن دارد. نفر نخست قاعدتاً باربَد (پرده‌دار/ حاجب) و مسئول پیش آوردن عماد نزد پادشاه است.]]
پدر ِوی، [[محمود فقیه کرمانی]]، از نزدیکان و محارم [[نظام الدین محمود کرمانی]] عارف و صوفی نامدار قرن هفتم و از شاگردان [[عبدالسلام کامویی]] محسوب می شد و به دستور وی خانقاهی در [[کرمان]] بنا نمود و خود به نمایندگی از نظام الدین محمود، ادارهٔ امور این خانقاه را عهده دار گردید. نظام الدین محمود در سال ۷۰۵ هجری قمری در [[کرمان]] خرقه تهی کرد و به دیارباقی شتافت و در روز هفتم ِفوت ِ او، "محمود"، پدر عمادفقیه نیز دیده از جهان فروبست.
بدین ترتیب ، "عماد فقیه"، در سال ۷۰۵ ه.ق درحالیکه فقط ۱۵ سال سن داشت، به اتفاق برادرش، ادارهٔ امور خانقاه را برعهده گرفت و ضمنا به تحصیلات فقهی خویش نیز ادامه داد.
 
در کنار تحصیلات، عمادفقیه سرودن شعر را آغاز کرد و از همان سنین جوانی در این زمینه به شهرت رسید.
بیشتر عمر عمادفقیه و دوران اوج شاعری او، مقارن با حکومت دو تن از حُکّام نامدار سلسلهٔ [[آل مظفر]] در کرمان، یعنی: [[امیرمبارزالدین محمّد مظفّر]] و [[شاه شجاع]] بود. این دو پادشاه سخت به عماد فقیه ارادت می ورزیدند و عماد نیز به شاه شجاع محبت ویژه داشت و چونان مرشد و طرف مشورت او در مسائل مهم بود.
 
سرانجام "عمادفقیه کرمانی" که ستاره ای پرفروغ در آسمان دیار ِادب پرور ِ [[کرمان]] محسوب می شد، در سال ۷۷۲ یا ۷۷۳ه.ق، و درسن ّ ۸۲ یا ۸۳ سالگی، بدرود حیات گفت و در محوطهٔ خانقاهی که خود در محلهٔ "سرپل دولت آباد"ِکرمان ساخته بود، به خاک سپرده شد. هم اکنون اثری از این محلهٔ قدیمی کرمان برجای نمانده است، امّا محل تقریبی دفن عمادفقیه، در خیابان [[گنجعلی خان]] امروزی، حدّفاصل بین [[چهارسوق مسگری]] و مدرسه [[ابراهیم خان ظهیرالدوله]]، واقع است.
[[پرونده:عماد فقیه کرمانی.jpg|بندانگشتی|نگارهنگارۀ عماد فقیه کرمانی، اثر [[رضای عباسی]] مطابق شیوهشیوۀ [[صادقی کتابدار]] در عصر صفویه. چهرهچهرۀ عماد فقیه در این نگاره، متفاوت با مینیاتور «نسخه آ» است. در «نسخه آ» که متعلق به عصر سلطنت آل مظفر و دارای اصالت است، روی سخن [[شاه شجاع]] با دو نفر بالاست، پس عماد فقیه یکی از آن دو و احتمالا نفر دوم است که صورتش محاسن دارد. نفر نخستدر قاعدتااطراف باربدنگارۀ (پردهعماد دار/فقیه، حاجب)این وبیت‌ها مسئولاز پیشمثنوی آوردن[[صحبت عماد نزد پادشاه است. در زیر نگارهنامه]] عماد فقیه اثر رضای عباسی، این بیت قابل تشخیصتشخیص‌پذیر است:
تا چند پی خیال، پویی/ ذکر خط و زلف و خال گویی-
«ای خازن گوهر امانت/ هان تا نکنی در او خیانت»
رفته‌ست عماد، عمر بر باد/ زین عمرِ به باد رفته فریاد-
که متعلق به مثنوی [[صحبت نامه]] عماد فقیه است]].
«ای خازن گوهر امانت/ هان تا نکنی در او خیانت»
]].
 
== آثار ==
۴۷

ویرایش