تفاوت میان نسخه‌های «فضل‌الله توکل»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
(←‏شیوه نوازندگی: بر اساس کدام منبع؟)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
فضل‌الله توکل در سال ۱۳۲۱ در تهران متولد گردید. پدرش افسر ارتش و مادرش دبیر ریاضی و فرانسه [[آموزش و پرورش در ایران|آموزش و پرورش]] بود. تحصیلات کودکستانی و دبستانی را در تهران مدرسه ایران طی کرد و سپس برای دوره دبیرستان ابتدا به [[دبیرستان پهلوی]] و سپس در دوره دوم دبیرستان به [[دبیرستان مروی]] رفت و در سال تحصیلی ۱۳۳۹–۱۳۳۸ موفق به اخذ دیپلم در [[رشته طبیعی]] از دبیرستان مروی گشت بعلت معاشرت نزدیکی که خانواده پدربزرگ پدرش با هنرمندان و اساتید داشتند در حدود سن ۶ یا ۷ سالگی شاگردی [[حسین تهرانی]] را پیدا کرد و نزد وی دوره تنبک نوازی را طی کرد در سن ۹–۸ سالگی پدرش برایش سنتوری خرید و او نزد آقای خائفی (معلم موسیقی مدرسه) [[دوره ابتدایی]] سنتور نوازی را فرا گرفت. سپس بعلت مأموریت پدر در شیراز به شاگردی [[بهادر نوذری]] درآمد و بعد در طی این دوره مدت ده سال دوره‌های مختلف ردیف نوازی ایران را با [[علی تجویدی]] شروع کرد و همین دوستی شاگرد و استاد باعث گردید که او به دعوت علی تجویدی در سال ۱۳۳۵ به عنوان نوازنده سنتور در «ارکستر شماره ۲ رادیو» به سرپرستی علی تجویدی پذیرفته شود و بفاصله یکسال بعد در ارکستر شماره ۳ رادیو به سرپرستی استاد پرویز یاحقی نیز به عنوان نوازنده ارکستر پذیرفته شود. در سال ۱۳۳۷ به دعوت [[داوود پیرنیا]] به عنوان تک نوازننده سنتور به [[برنامه گل‌ها]] راه یافت و گگل‌های صحرایی شماره ۵" (در دستگاه شور) و "برگ سبز شماره (۶۵)" به همراهی آواز [[محمود محمودی خوانساری]] و تنبک [[امیرناصر افتتاح]] اولین اجراهای تکنوازی او هستند که سپس در برنامه گل‌ها به عنوان تکنواز باقی‌ماند و آثار زیادی از ساز نوازی او در برنامه‌های مختلف گل‌ها ([[گل‌های جاویدان]]، [[برگ سبز]]، [[گل‌های رنگارنگ]] و [[یک شاخه گل]]) به جا مانده‌است بعد از اخذ دیپلم به [[کشور انگلستان]] رفت و در [[دانشگاه کمبریج]] موفق به اخذ [[فوق لیسانس]] در [[رشته اقتصاد]] گردید. از سال ۱۳۴۵ بعد از مراجعت از انگلستان مجدداً همکاریش را با رادیو ادامه داد از سال ۱۳۴۶–۱۳۴۵ با ساختن آهنگ (قهر و ناز) با صدای [[اکبر گلپایگانی]] به جرگه آهنگسازان پیوست و در این رشته هم موفق بود.
 
سپس در سال‌های بعد با آهنگ‌های دل بی قرار (ابوعطا)، نقش غم (سه گاه)، آشیانه (شور)، و مهربونی با همکاری [[اکبر گلپایگانی]] به آهنگ سازیآهنگ‌سازی و تکنوازی در رادیو ادامه داد. آهنگهایآهنگ‌های او به علت ملودی‌های تازه و نوین که خلق می‌کرد باعث گردید که خوانندگان دیگری هم برای همکاری با وی مشتاق باشند و حاصل این همکاری تعداد زیادی آهنگ با صدای [[حمیرا]] به صورت صفحه و نوار کاست در اختیار همگان قرار گیرد (ترسم فراموشم کنی، گذشتم، خواهم که رسوا بشی، یادم نمیره با صدای [[حمیرا]]).
 
== آهنگسازی ==
تا قبل سال۱۳۵۷ همکاری زیادی با خوانندگان مشهور ان دوره داشته استداشته‌است. از سال ۱۳۵۷ که همکاری او با رادیو قطع و مجدداً در سال ۱۳۷۲ این همکاری شروع شد و او با همکاری [[اسدالله ملک]] ارکستر همنوازان را در [[صدا و سیما]] بنا نهادند که تکنوازی‌های بیشماری حاصل این همکاری است که نوارهایش در آرشیو صدا و سیما موجود می‌باشد. از سال ۱۳۷۲ همکاری او با اکبر گلپایگانی با آهنگهایآهنگ‌های عشق و آهسته آهسته که به صورت نوار و کاست و CD در اختیار مرم قرار گرفت، شروع شد و در سال ۱۳۷۴ آلبوم [[آوازه خوان]] را با ۸ ترانه جدید که کلیه آهنگهاآهنگ‌ها و اشعارش از خود فضل‌الله توکل است در اختیار عموم قرار گرفت که این آهنگ‌ها نیز مورد توجه و لطف مردم قرار گرفت. از سال ۱۳۷۸ ضمن همکاری با آقای گلپایگانی و ارائه دو آلبوم (مست عشق و عقیق) همکاریش را با [[علیرضا افتخاری]] شروع کرد و حاصل این همکاری آلبوم
نسیما بود که این آلبومها نیز مورد توجه و عنایت مردم نیز قرار گرفت. از سال۱۳۸۰ تا کنونتاکنون اهنگ‌های وی کاملاً رنگ و بوی امروزی ومدرن می‌گیرد نمونه بارز ان آهنگسازی آلبوم نسیما، غم زمانه، [[خاطرات جوانی]] با صدای علیرضا افتخاری است که مورد استقبال فراوان دوست داران [[موسیقی ایرانی]] قرار گرفت.
 
معروف‌ترین ترانه‌های ساخته شده وی ترانه گذشته (وای نگو نگو نگو دیگه از گذشته) با صدای خواننده به نام ایران [[حمیرا]] و ترانه پرنده با صدای [[ایرج]] است.
وی علاوه بر سنتور بر نوازندگی ویلن تسلط دارد. [[پرویز یاحقی]] بارها شیوه سنتور نوازی فضل‌الله توکل را منحصربه‌فرد خوانده بود و او را بی رقیب می‌دانست.
 
اسدالله ملک، جواب سازیجواب‌سازی فضل‌الله توکل و نواختن وی در هنگام همنوازی‌هایش را بسیار تحسین می‌نمود وبارها در محافل هنری وی را برترین نوازنده سنتور دانسته بود.
 
در برنامه تکنوازان و همنوازان او پیوسته با تکنوازان و اساتید برجسته استادان [[حبیب‌الله بدیعی]] - پرویز یاحقی – [[همایون خرم]] و اسدالله ملک و دیگر اساتید همکاری داشته‌است؛ و حاصل این همکاری تعداد زیادی نوار است که در آرشیوهای گوناگون موجود می‌باشد.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش