باز کردن منو اصلی

تغییرات

با فرض حسن نیت ویرایش Bruno (بحث) خنثی‌سازی شد. (توینکل)
{{اصلی|ترور احمد کسروی}}
[[پرونده:Kasravi2.JPG|بندانگشتی|چپ|اجساد احمد کسروی و منشی‌اش که فدائیان اسلام در داخل [[کاخ دادگستری]] به قتل رساندند.]]
در این دوران [[احمد کسروی]] کتاب [[شیعی‌گری]] را نوشت و جمعیت با هماد آزادگان را تأسیس کرد. کتب ادعیه [[شیعه]] و کتب شیخ [[سهروردی]] را در دی ماه هر سال تحت عنوان «جشن کتاب‌سوزان» آتش زد و این عمل خود را «پاک‌دینی» نام نهاد.<ref name="autogenerated3" /> کتاب [[شیعی‌گری]] کسروی به [[حوزه علمیه نجف]] رسید. نواب آن را به روحانیان نجف داد. از میان روحانیان [[محمد حسین کاشف الغطاء]]{{نیازمند منبع}}، [[سید حسین طباطبایی قمی|آقا حسین قمی]]،<ref name="ReferenceA">ناگفته ها- حاج مهدی عراقی - انتشارات رسا -۱۳۷۰-ص۲۱–۲۲</ref> و[[سید عبدالهادی شیرازی]]{{نیازمند منبع}}، [[سید محمد حسینی شاهرودی]]{{نیازمند منبع}}، [[سید ابوالحسن اصفهانی]]{{نیازمند حامیمنبع}} حکم ارتداد [[کسروی]] نوابرا صفویصادر بودندمی‌نمایند. در عین حال [[مجلس شورای ملی]] هم در نامه‌ای به نخست‌وزیر خواستار توقیف فعالیت‌های [[کسروی]] شد؛ اما [[کسروی]] به فعالیت خود ادامه داد.<ref name="autogenerated3" />
 
[[عبدالحسین امینی]] درخواست نواب را برای صدور حکم ارتداد رد کرده و از او می‌خواهد که تنها به درسش برسد.<ref name="ReferenceA" /> دوستان نواب و طلاب او را عازم [[ایران]] کردند تا کسروی را از انتقادات مذهبی بازدارد.<ref name="autogenerated2" /><ref name="autogenerated3" /> وی پس از چند جلسه بحث و گفتگو با [[کسروی]]، وی را فردی بی‌دین دانست.<ref name="irdc.ir" /> در نتیجه به کمک سراج انصاری، قاسم اسلامی، مهدی شریعتمداری و برخی دیگر از نویسندگان تهران «جمعیت مبارزه با بی‌دینی» را تشکیل داد. اما این جمعیت علی‌رغم تماس‌ها و مذاکرات متعدد نتوانست [[کسروی]] را از فعالیت بازدارد.<ref name="autogenerated2" />