تفاوت میان نسخه‌های «سیستم فایل‌بندی»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
 
ساختار و قوانین منطقی که برای مدیریت دسته‌ای از اطلاعات و نام آن‌ها استفاده می‌شود «سیستم فایل» نامیده می‌شود.
انواع مختلفی از سیستم فایل وجود دارد که هر یک دارای ساختار و منطق متفاوتی می‌باشند. هر یک دارای خواص مختلفی از سرعت، انعطاف‌پذیری، امنیت، اندازه و غیره هستند. بعضی از سیستم فایلهافایل‌ها برای کاربردهای خاصی طراحی شده‌اند. برای مثال سیستم فایل [[ایزو ۹۶۶۰]] مخصوص [[دیسک نوری|دیسک‌های نوری]] طراحی شده‌است.
 
سیستم‌های پرونده می‌توانند از یک [[وسیله ذخیره اطلاعات|وسیلهٔ ذخیرهٔ اطلاعات]] مانند [[دیسک سخت]] یا [[سی‌دی‌رام]] بهره ببرند و مکان فیزیکی پرونده‌ها را نگهداری کنند و می‌توانند دسترسی به داده‌های یک پروندهٔ برده (یا سرور) را با رفتار به عنوان [[کاربر]] (کلاینت) برای یک [[پروتکل شبکه]] (مانند: کلاینت‌های NFS ,SMB یا 9P) فراهم کنند یا ممکن است مجازی باشند و تنها به عنوان روشی برای دسترسی به داده‌های مجازی (مانند: procfs) وجود داشته باشند. این با [[خدمات دایرکتوری]] و [[رجیستری]] متفاوت است.
در سیستم پرونده‌ای از نوع تخت، هیچ زیر فهرست راهنمایی وجود ندارد، برای همهٔ پرونده‌ها، مداخل فهرست راهنما، در یک فهرست راهنمای یگانه ذخیره می‌شود.
 
وقتی برای اولین بار رسانهٔ فلاپی دیسک در دسترس عموم قرار گرفت، این مدل از سیستم پرونده‌ای به خاطر حجم کوچک موجود در فلاپی دیسک‌ها، کافی بود. ماشین‌های CP/M، شامل سیستم پرونده‌ای تخت بودند که، پرونده‌ها می‌توانستند بهٔ کی از ۱۶ نواحی کاربری (user areas) اختصاص داده شوند و عملیات پرونده‌های عمومی، به جای کارکردنکار کردن روی تمامی نواحی، فقط روی یکی از این نواحی کار می‌کرد. در اصل این نواحی کاربری همان صفت‌ها و ویژگی‌های در ارتباط با پرونده‌ها هستند، بنابراین دیگر نیازی به تعریف هیچ تعرفهٔ خاصی برای هر یک از این نواحی نیست و پرونده‌ها می‌توانند تا وقتی که فضای خالی در ذخیره گاه موجود است، گروهلندی شوند. در اولین دستگاه‌های اپل مکینتاش (Apple Macintosh) نیز از سیستم پرونده‌ای تخت استفاده می‌شد (سیستم پرونده‌ای مکینتاش (Macintash File System)). در این دستگاه برنامه مدیریت پرونده (Macintash Finder) در بالای EMFS، خود یک توهم از سیستم بایگانی تا حدی سلسله مراتبی (partially hierarical filing system) می‌ساخت، که این فرایند عجیبی بود. در این ساختار نیاز بود که هر پرونده اسم منحصر به فردی داشته باشد، حتی اگر دو پرونده در دو پوشهٔ متفاوت باشند. در IBM DOS/360 و OS/360 مدخل‌های تمامی پرونده‌ها بر روی یک بستهٔ دیسک (volume) در یک فهرست راهنمای روی همان بسته به نام جدول ظرفیت مطالب (Volume Table of Content (VTOC)) ذخیره می‌شوند.
 
با رشد تعداد پرونده‌ها استفاده از سیستم پرونده‌ای تخت دشوار و توانایی سازماندهی داده‌ها در گروه‌های مرتبط با پرونده‌ها سخت شد.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش