باز کردن منو اصلی

تغییرات

۲٬۰۱۴ بایت حذف‌شده، ۱ سال پیش
اصلاح شد
بخشی از معجزات عیسی:[[ازدواج در قانا]]-[[زنده‌کردن لازاروس]]- [[عروج عیسی]]-[[لعنت درخت انجیر]]-[[نابینای بیت‌صیدا]]
 
== دهائیتد ==
{{اصلی|مظهر ظهور}}
در دیدگاه [[بهائیت|بهائیان]]، پیامبران یا فرستادگان خداوند اصطلاحاً [[مظهر ظهور]] نامیده می‌شوند. ظهور یعنی ظاهر ساختن و نشان دادن چیزی که از قبل معلوم نبوده‌است. مظاهر ظهور الهی افرادی هستند که کلمات [[خدا]] را برای بشر ظاهر و عیان می‌نمایند. طبق [[اصول اعتقادات بهائی]]، مظهر ظهور، تجلّی‌گاه کامل اسماء و صفات الهی است. [[بهائیان]] این اصل را این‌گونه توضیح می‌دهند که اگر خداوند را همانند [[خورشید]] در نظر بگیریم، مظهر ظهور همانند آینه‌ای پاک و صیقلی است که تصویر و پرتوهای خورشید را به بهترین نحو منعکس می‌سازد. امّا این بدین معنا نیست که خداوند از مقام خود در آینه تنزّل نموده‌است، بلکه فقط رحمت و فیض او و صفات و اسماء او در آن آینه تجلّی می‌نماید. مظهر ظهور الهی معصوم است و عصمت او ذاتی است.
 
<ref>[[عبدالبهاء]]، [[مفاوضات]]، ص۱۰۶</ref>
[[بهائیان]] بر این باورند که [[خدا]] در هر زمانی بنا بر اقتضای زمان و مکان، فردی را برای پیامبری بر روی زمین انتخاب می‌نماید. همچنین، نیاز بشر به مظهر ظهور هیچ‌گاه از بین نمی‌رود، زیرا انسان همواره به مربّی و راهنمائی نیازمند است تا او را به سمت کمال هدایت نماید. این مربّی باید بر تمام جنبه‌های زندگی انسان آگاه و در این مورد بصیرتی روشن داشته‌باشد. از نظر بهائیان، فقط مظهر ظهور است که چنین بصیرت و قوّه‌ای را داراست.<ref>[[عبدالبهاء]]، [[مفاوضات]]، ص۱۰۶</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
کاربر گمنام